Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

|Sygn. akt III SAB/Kr 160/19 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Renata Czeluśniak, Sędziowie: WSA Ewa Michna (spr.), WSA Maria Zawadzka, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, w dniu 15 listopada 2019 r. skargi A. G., na bezczynność Burmistrza Miasta, w przedmiocie postępowania rozgraniczeniowego, , zobowiązuje Burmistrza Miasta do wydania aktu lub dokonania czynności w terminie 1 miesiąca;, stwierdza, że Burmistrz Miasta dopuścił się bezczynności w postępowaniu rozgraniczeniowym wszczętym przez Naczelnika Miasta i Gminy, postanowieniem z dnia 19 czerwca 1987 r. nr [...];, stwierdza, że bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;, zasądza od Burmistrza Miasta na rzecz skarżącego kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.,

Pismem z dnia 1 sierpnia 2019 r. A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta G w sprawie o rozgraniczenie działki nr ew. [...] położonej w G, stanowiącej własność skarżącego, objętej księga wieczystą KW [...], z działkami sąsiednimi o nr [...], [...], [...] i [...] obr. [...].

Postępowanie o rozgraniczenie działki zostało wszczęte na wniosek skarżącego postanowieniem Naczelnika Miasta i Gminy G z 19 czerwca 1987 r. znak [...]. Do dokonania rozgraniczenia został wyznaczony uprawniony geodeta B. W. Czynności wyznaczono na 2 lipca 1987 r., a w postępowaniu o rozgraniczenie – jak wynika z ww. postanowienia – oprócz skarżącego uczestniczyły jeszcze cztery – wymienione imiennie – osoby.

Skarżący podniósł, że do tej pory nie otrzymał żadnego orzeczenia załatwiającego jego wniosek o rozgraniczenie i wniósł o stwierdzenie bezczynności Burmistrza Miasta G, o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w terminie 30 dni i o zwrot kosztów postępowania. Do skargi dołączył m.in. pismo Burmistrza Miasta G z 1 kwietnia 2019 r. informujące skarżącego o tym, że Urząd Miejski w G jest w posiadaniu wyłącznie postanowienia o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego, że zwracał się on imiennie do uprawnionego geodety o dostarczenie dokumentacji z dalszego toku postępowania, m.in. operatu geodezyjnego, lecz nie została ona przedłożona w Urzędzie, który bez stosownej dokumentacji nie może zakończyć postępowania administracyjnego w formie decyzji. Do skargi dołączono również m.in. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, który uznał ponaglenie skierowane przez A. G. za nieuzasadnione, stojąc na stanowisku, że Burmistrz Miasta G nie prowadzi postępowania o rozgraniczenie nieruchomości stanowiącej działkę [...] obj. KW [...] położonej w G.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta G uznał ją za niezasadną, podkreślając że postanowienie o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego z 1987 r. jest jedynym dotyczącym sprawy dokumentem, który znajduje się w Urzędzie Miejskim w G i w związku z tym nie ma on materiału faktycznego do zakończenie sprawy na etapie administracyjnym, czy też do przekazania sprawy na drogę postępowania sądowego.

Do akt sprawy został dołączony również – nadesłany na żądanie Sądu – przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej poświadczony za zgodność operat pomiarowy z czynności rozgraniczeniowych działki [...] położonej przy ulicy W, wpisany do ewidencji Ośrodka w dniu 31 grudnia 1987 r. pod nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Z akt sprawy wynika, że postępowanie rozgraniczeniowe zostało wszczęte 19 czerwca 1987 r. pod rządami ówcześnie obowiązującego dekretu z dnia 13 września 1946 r. o rozgraniczeniu nieruchomości (Dz. U. Nr 53, poz. 298 z późn. zm.).

Sąd z urzędu przeprowadził dowód z operatu pomiarowego wykonanego przez geodetę B. W. Operat ten został wpisany do ewidencji 31 grudnia 1987 r. pod numerem [...]. W sprawozdaniu technicznym znajduje się adnotacja geodety, że operat został wykonany dla likwidacji sporu granicznego i obejmuje m.in. "zgodę stron na okazany przebieg granicy" (sprawozdanie techniczne – pkt 13 i 16).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 powołanego dekretu w przypadku sporu co do ustalenia granic mierniczy skłania strony do ugody. Z kolei zgodnie art. 7 ust. 2 powołanego dekretu ugody zawarte przed mierniczym, dokonującym czynności ustalenia granic, posiadają moc ugód sądowych. Natomiast zgodnie z kolei z art. 7 ust. 3 dekretu jeżeli do ugody nie dojdzie, powiatowa władza miernicza przekazuje z urzędu sądowi sprawę wraz z opinią.

W aktach brak jest w ogóle protokołu granicznego dlatego nie można ustalić, czy rzeczywiście ugoda (tj. "zgoda na okazany przebieg granic") została zawarta. Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z 13 marca 1985 r., III CRN 27/85 do zawarcia ugody przed geodetą zastrzeżona jest forma szczególna pod rygorem nieważności, mianowicie - forma protokołu granicznego sporządzonego przez tego geodetę, który dokonuje czynności ustalenia granicy.

Braki w dokumentacji uniemożliwiają Sądowi ocenę czy do ugody doszło w 1987 r. (jak stwierdził geodeta w sprawozdaniu technicznym), czy też nie. Porównanie map znajdujących się w przesłanym operacie jak i naniesionych odręcznie notatek przez skarżącego na te same dokumenty (opis i mapa działki [...]) wskazuje, że najprawdopodobniej nie doszło w rzeczywistości do ugody. Skarżący zaznaczył bowiem sporny teren ciągnący się wzdłuż granicy działki [...] i działek [...] i [...].

Sąd zaznacza, że zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 725 z późn. zm.) postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości, wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy tj. przed dniem 1 lipca 1989 r. (art. 60 Prawa geodezyjnego i kartograficznego), prowadzić należało według przepisów dotychczasowych.

W ocenie Sądu ówczesna władza miernicza powinna ocenić wykonaną dokumentację pod kątem, czy potwierdza ona zawartą ugodę – czy też nie i w takim przypadku przekazać sprawę do sądu powszechnego.

Sąd zwraca uwagę, że w aktach sprawy znajduje się również informacja (pismo Starostwa Powiatowego z 12 marca 2019 r.), że zostało wszczęte z urzędu postępowanie rozgraniczeniowe dotyczące działki nr [...], która to działka najprawdopodobniej przylegała do działki [...] należącej do skarżącego. W aktach brak jest jednak danych pozwalających Sądowi na weryfikację relacji pomiędzy działką nr [...] (zaznaczanej na mapie i opisie pochodzących z 1987 r.), a działką nr [...] wskazywaną w 2019 r.

Ponadto przedmiotem rozgraniczenia miała być działka [...] od strony działki [...]; [...] i [...] oraz [...] i [...] (czytelny odpis postanowienia na str. 1 akt administracyjnych). Z powodu upływu czasu wydaje się więc zasadne stanowisko Burmistrza o zasadności ponownego przeprowadzenia prac geodezyjnych. Jednakże stanowisko to zostało przesłane do Starostwa 18 lipca 2016 r. po wniesieniu uwag przez skarżącego w piśmie z 20 maja 2016 r. W aktach brak jest danych o zakończeniu prac pomimo dwukrotnych pism skarżącego (z 8 czerwca 2017 r. i 8 stycznia 2018 r.). Sąd zwraca uwagę, że zgodnie z powołanym dekretem o rozgraniczeniu nieruchomości gospodarzem postępowania rozgraniczeniowego jest organ administracyjny (nazywany w dekrecie "władzą mierniczą"). To on wszczyna postępowanie rozgraniczeniowe i jeśli do ugody nie dojdzie - przekazuje z urzędu sądowi sprawę wraz z opinią (art. 7 ust. 3 dekretu). Co więcej, zgodnie z art. 5 ust. 1 dekretu to organ administracyjny, a nie wnioskodawca wybiera geodetę ("Niezwłocznie po wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego powiatowa władza miernicza wyznaczy do przeprowadzania czynności ustalenia granic mierniczego"). Nie były więc zasadne tłumaczenia Burmistrza Miasta G, że geodeta prowadził pomiary na zlecenie inwestora.

Sąd doszedł więc do wniosku, że Burmistrz Miasta G, co najmniej od 25 maja 2015 r. (k. 21 akt sądowych) pozostawał bezczynny kierując dotychczasowe postępowanie do starosty jako organu właściwego w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 30 ust. 1 obecnie obowiązującego Prawa geodezyjnego i kartograficznego organem właściwym jest wójt (burmistrz, prezydent miast) i to te organy przeprowadzają rozgraniczenie nieruchomości z urzędu lub na wniosek strony. Niezasadna więc była argumentacja organu o bezczynności samego skarżącego.

Organ więc powinien ustalić, czy zgromadzone dokumenty potwierdzają zawarcie ugody czy też nie przed geodetą, a następnie stosownie do tych ustaleń postąpić zgodnie z powołanym wyżej art. 7 dekretu. Dodatkowo organ powinien ustalić w oparciu o aktualne zaawansowanie ponownych prac geodezyjnych, czy w sprawie nie doszło do wszczęcia ponownego postępowania rozgraniczeniowego lub modernizacyjnego w oparciu o nowe przepisy Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Możliwe jest bowiem, że działki pierwotnie objęte postanowieniem o rozgraniczeniu z 1987 r. zmieniły numerację lub powierzchnię.

Sąd więc zgodnie z art. 149 §1 pkt 1 oraz §1austawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. Z uwagi na upływa czasu, co najmniej od 25 maja 2015 r., Sąd doszedł do wniosku, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Sąd zasądził od organu koszty postępowania tytułem zwrotu zapłaconej opłaty od wniesionej skargi.