Zarządzeniem z 15 czerwca 2020 r., skarżąca I. R.-N. została wezwana do podania numeru PESEL oraz do złożenia jednego odpisu skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia.
Jak wynika z adnotacji poczty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłek, 22 czerwca 2020 r. doręczyciel nie zastał adresata pod adresem: ul. [...] S. i nie mógł doręczyć mu wezwania. Przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej S.1, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłek 22 i 30 czerwca 2020 r., powyższe wezwanie nie zostało podjęte przez skarżącą. Z kolei do WSA w Kielcach zwrot przesyłki z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie" nastąpił 7 lipca 2020 r.
Zgodnie z art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), w takiej sytuacji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, na jaki pismo sądowe było złożone w placówce pocztowej. Z kolei w myśl art. 73 § 3 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2 (tj. siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia), pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej.
Powyższe oznacza, że skoro przesyłkę awizowano po raz pierwszy 22 czerwca 2020 r., to doręczenie nastąpiło 6 lipca 2020 r. Zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął 13 lipca 2020 r. W zakreślonym terminie skarżąca jednak żadnych braków skargi nie uzupełniła. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, należało orzec jak w sentencji postanowienia.
