Wyrokiem z dnia 30 marca 2026 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Op 835/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę Spółdzielni Mieszkaniowej w O. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 23 września 2025 r., nr 106/II/2025, w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia urządzenia budowlanego do odpowiedniego stanu technicznego.
W sentencji tego wyroku wystąpiła oczywista omyłka, polegająca na błędnym wskazaniu daty decyzji jako dzień "26 września 2025 r.", zamiast "23 września 2025 r.".
Sprostowanie oczywistej omyłki, zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., może nastąpić z urzędu. Przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywista wadliwość może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (tak: B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer 2016 r., s. 678). Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia daty wyroku, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności, wskazania trybu rozpoznania sprawy oraz podania nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność.
Mając powyższe na uwadze należało uznać, że w rozpoznawanej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania wyroku z dnia 30 marca 2026 r. z uwagi oczywistość omyłki pisarskiej, ponieważ nieprawidłowo oznaczono datę wydania zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy jednoznacznie natomiast wynika, że data wydania decyzji to 23 września 2025 r. (por. k. 54 akt sąd.), a nie jak wskazano w sentencji wyroku 26 września 2025 r.
Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
