Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

T. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznego orzeczenia Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] czerwca 1954 r. nr [...], odmawiającego byłemu właścicielowi przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...].

Wobec wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...], skarżący pismem złożonym do tutejszego Sądu w dniu 11 marca 2010 r. cofnął przedmiotową skargę,

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego i prawnego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.