Pismem z dnia 16 grudnia 2025 r. H. K. (dalej: "strona" lub "skarżąca"), wniosła skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, opisaną w rubrum nn. postanowienia.
Decyzją z dnia 5 stycznia 2026 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, po wznowieniu postępowania, przyznał skarżącej wnioskowane świadczenie wychowawcze w okresie od 1 czerwca 2025 r. do 31 maja 2026 r. W związku z powyższym, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II w tut. Sądzie z dnia 21 stycznia 2026 r. wezwano skarżącą do wskazania, czy podtrzymuje ona sprzeciw, pod rygorem uznania, że tego sprzeciwu nie podtrzymuje. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 28 stycznia 2026 r. i pozostało ono bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca została wezwana do wskazania, czy wobec przyznania jej wnioskowanego świadczenia podtrzymuje ona sprzeciw. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi, co w świetle wskazanego w nim rygoru należy uznać za równoznaczne z niepodtrzymaniem sprzeciwu, a więc z jego cofnięciem. W ocenie Sądu w sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego. Okoliczność ta uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
