Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia N.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 maja 2024 r., sygn. akt II SA/GI 517/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi N.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 5 lutego 2024 r. nr SKO.PS/41.5/1347/2023/24876 w przedmiocie odmowy odstąpienia od żądania zwrotu należności z tytułu pobytu członka rodziny w domu pomocy społecznej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 13 maja 2024 r., sygn. akt II SA/GI 517/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: Sąd I instancji), na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę N.K. (dalej: Skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 5 lutego 2024 r. nr SKO.PS/41.5/1347/2023/24876 w przedmiocie odmowy odstąpienia od żądania zwrotu należności z tytułu pobytu członka rodziny w domu pomocy społecznej.

W motywach postanowienia odrzucającego skargę, Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona Skarżącej 12 lutego 2024 r. Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi na powyższe rozstrzygnięcie upływał dla Skarżącej 13 marca 2024 r. Tymczasem skarga została wniesiona przez Skarżącą dopiero 22 marca 2024 r., a więc z uchybieniem terminu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Skarżąca.

W uzasadnieniu wskazała, że mogła uchybić terminowi, ponieważ była w ostatnim etapie ciąży, która wymagała wzmożonego nadzoru. Wskazała, że rozwiązanie ciąży nastąpiło 2 maja 2024 r. Wobec powyższego wniosła o uwzględnienie zażalenia oraz o przywrócenie terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Orzeczenie Sądu I instancji odpowiada prawu, a zażalenie Skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Z przywołanych przepisów ustawy procesowej jednoznacznie wynika, w jakim terminie należy wnieść skargę do sądu administracyjnego. Każdorazowo badanie dochowania terminu do dokonania tej czynności procesowej wymaga poczynienia przede wszystkim ustaleń w zakresie daty doręczenia zaskarżonego aktu, która wywołuje rozpoczęcie biegu terminu do złożenia skargi.

W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie uznał, że skarga została wniesiona przez Skarżącą z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., czego następstwem było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z akt sprawy, zaskarżona decyzja z 5 lutego 2024 r., została doręczona Skarżącej 12 lutego 2024 r. Bezspornym jest zatem, że ustawowy termin do zaskarżenia ww. decyzji upływał 13 marca 2024 r. Skarga została wniesiona dopiero 22 marca 2024 r., a zatem z upływem przewidzianego przepisami prawa terminie. Wskazane ustalenia stanowiły zatem przesłankę do odrzucenia skargi na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Końcowo wskazać należy, że argumentacja Skarżącej zawarta w rozpoznawanym zażaleniu odnosi się do kwestii braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Okoliczności te staną się natomiast przedmiotem oceny Sądu I instancji w odrębnym postępowaniu incydentalnym w związku ze złożeniem przez Skarżącą wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Mając powyższe okoliczności na uwadze uznać należało zapatrywanie Sądu I instancji w kwestii uchybienia terminu do wniesienia skargi za prawidłowe, a zatem zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.