Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej M. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 października 2024 r., sygn. akt I SA/Lu 372/24 w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 4 kwietnia 2024 r. nr 0601-IOA[1].4103.1.2023.21 w przedmiocie podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2018 r. postanawia: 1) odrzucić skargę kasacyjną; 2) zwrócić M. sp. z o.o. z siedzibą w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę 36 (słownie: trzydzieści sześć) złotych uiszczoną tytułem uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej.

1. Skargą kasacyjną z dnia 30 stycznia 2025 r. M. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Spółka lub Skarżąca) zaskarżyła w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 października 2024 r., sygn. akt I SA/Lu 372/24, wydany w sprawie ze skargi Spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 4 kwietnia 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2018 r.

2. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 lutego 2025 r. Spółka (do rąk jej pełnomocnika w osobie adwokata) została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 1962 zł w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu o stosownym numerze wskazanym w zarządzeniu, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

Jednocześnie wezwano o złożenie pełnomocnictwa procesowego obejmującego umocowanie [adwokata] do sporządzenia skargi kasacyjnej.

Przesyłka zawierająca oba wezwania została doręczona wymienionemu w skardze kasacyjnej pełnomocnikowi Spółki w dniu 24 lutego 2025 r.

W dniu 27 lutego 2025 r. Spółka uiściła kwotę 1926 zł (zamiast 1962 zł) na numer rachunku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (a nie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie). W dniu 3 marca 2025 r. nadała zaś przesyłkę z uwierzytelnionym przez adwokata odpisem pełnomocnictwa, z którego nie wynikało wprost, kto w imieniu Spółki pełnomocnictwa tego udzielił (podpis był nieczytelny, a w wydrukowanej treści nie wymieniono osoby składającej podpis ani jej funkcji). Natomiast w piśmie przewodnim pełnomocnik wskazał, że pełnomocnictwa udzielił J. M. [według złożonego wcześniej KRS ta osoba mogła samodzielnie reprezentować Spółkę - przyp. NSA].

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 marca 2025 r. wezwano Spółkę do uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej o kwotę 36 zł. Spółka uiściła tę kwotę na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

3.1. Skarga kasacyjna jako nienależycie opłacona podlegała odrzuceniu.

3.2. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Przy czym w świetle art. 219 § 2 P.p.s.a. opłatę sądową (a jest nią między innymi wpis) uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych.

Zgodnie z art. 212 § 2 P.p.s.a. opłaty sądowe są dochodami budżetu państwa. Jednak mimo to nie jest prawnie obojętne, na jaki numer rachunku bankowego są one uiszczane. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, wpłaty dokonanej na rachunek bankowy innego sądu, niż sąd wzywający, nie można utożsamiać z wpłatą na rachunek sądu właściwego, o którym stanowi art. 219 § 2 P.p.s.a. (vide postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 16 stycznia 2025 r., sygn. akt II GZ 597/24 oraz 11 czerwca 2025 r., sygn. akt III FZ 264/25).

Z uwagi na użycie przez ustawodawcę w art. 219 § 2 P.p.s.a. sformułowania "na rachunek bankowy właściwego sądu" przyjmuje się, że dopuszczalne jest uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej (lub zażalenia) wprost na rachunek Naczelnego Sądu Administracyjnego - jako właściwego do rozpoznania środków zaskarżenia - zamiast na rachunek wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżony wyrok (lub postanowienie) (vide postanowienia NSA z dnia: 3 września 2004 r., sygn. akt OZ 344/04 oraz 10 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 96/04).

3.3. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 24 lutego 2025 r. (vide k. 154 akt sądowych). Termin do dokonania tej czynności procesowej upływał zatem z dniem 3 marca 2025 r. W tym terminie Spółka nie uiściła wymaganej kwoty wpisu (1962 zł) na podany w wezwaniu rachunek bankowy Sądu pierwszej instancji, czyli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

Spółka, mimo że była reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika w osobie adwokata, uiściła inną kwotę (tj. 1926 zł) niż podana w wezwaniu i dodatkowo na rachunek bankowy innego sądu (tj. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) niż określony jednoznacznie w wezwaniu.

Nie można było zatem uznać, że brak fiskalny skargi kasacyjnej został uzupełniony w ustawowym terminie wskazanym w wezwaniu.

Na taką ocenę nie mogły przy tym mieć wpływu dalsze czynności Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który w gruncie rzeczy bez odpowiedniej podstawy prawnej i faktycznej (wszak Spółka ani nie skarżyła zarządzenia z dnia 4 lutego 2025 r., ani nie wystąpiła np. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej) niejako "przedłużył" termin do uiszczenia części wpisu oraz zaakceptował jako część wpisu ten uiszczony na rachunek niewłaściwego sądu administracyjnego.

3.4. W świetle art. 180 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Skarga kasacyjna nie została przez Spółkę właściwie opłacona, mimo uprzedniego niekwestionowanego wezwania ją do dokonania takiej czynności. Nie zachodził zatem przypadek uprawniający do jej zwrotu w celu usunięcia braków (ten tryb był bowiem wcześniej już zastosowany), lecz do jej odrzucenia.

3.5. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 180 ab initio w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji.

3.6. O zwrocie kwoty 36 zł, uiszczonej na rachunek bankowy Sądu pierwszej instancji tytułem uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej, orzeczono w punkcie drugim sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.

3.7. Odnośnie do ewentualnego zwrotu kwoty 1926 zł, uiszczonej na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie orzekano w niniejszym postępowaniu z uwagi na brak podstawy prawnej do takiego rozstrzygnięcia.

Spółka może we własnym zakresie wystąpić do odbiorcy przelewu o zwrot nienależnie przelanej kwoty.