Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy A. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...]. nr [...] znak: [...] w przedmiocie pomocy finansowej objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić na rzecz skarżącej Gminy A. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 200 (dwieście) złotych, zaksięgowaną w dniu 14 listopada 2014 r. pod poz. 4429. U.K.

W dniu 14 listopada 2014 r. Gmina A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na akt Zarządu Województwa [...] "z dnia [...]. utrzymujący w mocy akt z dnia [...] dotyczący wniosku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy".

W dniu 20 listopada 2014 r. Gmina A. cofnęła skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

W niniejszej sprawie skarżąca gmina w dniu 20 listopada 2014 r. cofnęła wniesioną skargę. Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Cofnięcie powyższej skargi jest dopuszczalne, gdyż nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.

W tym miejscu wyjaśnić nadto należy, że pomoc na realizację operacji: Budowa obiektów sportowych w J. i S., o którą ubiegała się skarżąca gmina w ramach działania 313, 322, 323 "Odnowa i rozwój wsi", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013, stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r., poz. 173), zwanej dalej ustawą o wspieraniu, jest przyznawana na podstawie pisemnej umowy. W przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy (art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu). Zgodnie z ust. 4 tego przepisu na tę informację przysługuje skarga do sądu administracyjnego na zasadach i trybie określonym dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być jedynie akt (w tym wypadku informacja z dnia 4 września 2014 r.) wydany w oparciu o art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu, a nie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 13 października 2014 r. Stąd mimo błędnego oznaczenia w skardze jej przedmiotu, przyjąć należało, że w istocie przedmiotem skargi był akt wskazany w art. 22 ust. 3 i 4 ustawy o wspieraniu, a więc informacja z dnia 4 września 2014 r. o odmowie przyznania pomocy finansowej.

Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.

O zwrocie na rzecz skarżącej gminy kwoty 200 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

U.K.