Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Dziel, Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska Protokolant referent - stażysta Anna Koester po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 lipca 2024 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 29 lutego 2024 r. nr 3201-IOD2.4102.1.2024.4 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości za 2019 r. oraz nadpłaty w tym podatku I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz skarżącego J. M. kwotę [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Administracji Skarbowej [...] (organ) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...] (organ I instancji) z [...] listopada 2023 r., wydaną w stosunku do J. M. (podatnik), mocą której:

- organ I instancji określił podatnikowi zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r. w wysokości [...] zł w związku z odpłatnym zbyciem nieruchomości;

- stwierdził nadpłatę podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w kwocie [...]zł;

- odmówił stwierdzenia nadpłaty tego podatku w odniesieniu do kwoty [...]zł.

Organ ustalił, że podatnik [...] marca 2019 r. (akt notarialny Rep. A nr [...]) zbył odpłatnie lokal mieszkalny nr [...] położony w M. przy ulicy [...] z udziałem [...] części lokalu niemieszkalnego - garażu wielostanowiskowego położonego w M. przy ul. [...], za cenę [...] zł.

Wymienioną nieruchomość podatnik nabył [...] grudnia 2015 r. (akt notarialny Rep. A nr [...]) za [...] zł.

Podatnik nie złożył zeznania PIT-39 do [...] kwietnia 2020 r. Uczynił to dopiero [...] maja 2020 r. W zeznaniu tym podatnik wykazał przychód ze sprzedaży nieruchomości jako podlegający zwolnieniu podatkowemu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2018.1509 ze zm. w brzmieniu dla daty rozpatrywanego zbycia nieruchomości - ustawa o PIT).

Z upływem czasu podatnik korygował powyższe zeznanie podatkowe i tak:

- [...] stycznia 2023 r., wykazując podatek do zapłaty [...] zł i wpłacił tę kwotę oraz odsetki [...] zł w tym samym dniu;

- [...] maja 2023 r., deklarując podatek należny w wysokości [...] zł i tego samego dnia podatnik wpłacił [...] zł;

- [...] maja 2023 r., określając podatek należny w wysokości [...] zł.

Następnie [...] czerwca 2023 r. wpłynął do organu I instancji wniosek podatnika o stwierdzenie nadpłaty podatku dochodowego za 2019 r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu tego wniosku podatnik powołał się na zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT. Tłumaczył przy tym, że wydatkował na własne cele mieszkaniowe część środków, pochodzących ze sprzedaży nieruchomości, w wysokości [...] zł.

Podatnik między innymi przedstawił organowi:

- umowę deweloperską zawartą [...] maja 2021 r. (akt notarialny Rep. A nr [...]) z H. spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (spółka H. ), dotyczącą wybudowania budynku oraz lokalu mieszkalnego oznaczonego tymczasowo jako "[...]", położonego w M. na działce gruntu nr [...];

- potwierdzenie przelewów wykonanych przez podatnika na rzecz spółki H. ;

- zestawienie wydatków poniesionych w ramach rozliczenia [...] za 2019 r.;

- umowę z [...] czerwca 2023 r. w przedmiocie ustanowienia i przeniesienia odrębnej własności lokalu, na mocy której podatnik z żoną nabyli prawo własności lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w M. wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej zgodnie w umową deweloperską z [...] maja 2021 r. (akt notarialny Rep. A nr [...]).

Zatem, jak ustalił organ, podatnik uzyskał przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości - [...] zł. Poniósł koszty uzyskania przychodów w postaci: ceny zakupu nieruchomości - [...] zł, kosztów notarialnych - [...] zł, podwyższenia kosztów nabycia o wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych - [...] zł i [...] zł.

Podstawa obliczenia podatku wyniosła [...] zł ([...] zł – [...] zł), a podatek należny [...] zł (19% x [...] zł).

W rezultacie uwzględnienia: łącznych wpłat ze strony podatnika - [...] zł, określonego zobowiązania - [...] zł, odsetek od zobowiązania - [...] zł nadpłata stanowi [...] zł.

Organ nawiązał do:

- art. 21 ust. 1 pkt 131, ust. 25 pkt 1, ust. 25a, ust. 26 ustawy o PIT;

- art. 16 ustawy o zmianie między innym ustawy o PIT (Dz.U.2018.2159 - ustawa nowelizująca z 23 października 2018 r.).

Na kanwie tych unormowań prawnych organ motywował, że w realiach rozpatrywanej sprawy przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości powinien zostać wydatkowany na własne cele mieszkaniowe w okresie 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie. Sprzedaż nastąpiła [...] marca 2019 r., a więc wymieniony trzyletni termin na wydatkowanie przychodu upłynął z 31 grudnia 2022 r. Natomiast podatnik nabył lokal mieszkalny przy ul. [...] w M. [...] czerwca 2023 r. Zawarta [...] maja 2021 r. umowa deweloperska była jedynie umową zobowiązującą podatnika i dewelopera do zawarcia umowy przyrzeczonej. Umowa ta nie przenosiła prawa własności. Samo wydatkowanie środków ze sprzedaży nieruchomości na nabycie i remont lokalu mieszkalnego, bez przeniesienia jego własności w ustawowym terminie, nie uprawnia do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Wobec tego, zdaniem organu, podatnik nie był uprawniony do skorzystania z omawianego, spornego zwolnienia podatkowego.

Odnosząc się do wniosku podatnika o stwierdzenie nadpłaty, organ powołał się na art. 72 § 1 pkt 1, § 2 pkt 1, art. 75 § 2, § 3, § 4 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U.2023.2383 ze zm. - O.p.) i motywował, że podatnik [...] stycznia 2023 r. wpłacił organowi I instancji z tytułu omawianego podatku [...] zł. Kwota ta została zaksięgowana na należność główną [...] zł i odsetki [...] zł. Następnie [...] maja 2023 r. podatnik z tytułu tego samego podatku wpłacił [...] zł. Powyższa kwota została zaksięgowana na należność główną [...] zł i odsetki [...] zł. Łączna suma wpłat ze strony podatnika na rzecz organu I instancji wyniosła [...] zł.

Odsetki od zobowiązania podatkowego w wysokości [...] zł stanowią [...] zł.

W świetle powyższych argumentów faktycznych i prawnych organ przyjął, że należało stwierdzić nadpłatę w wysokości [...] zł według obliczenia: [...] zł (łączne wpłaty) – [...] zł (podatek) – [...] zł (odsetki do dnia wpłaty). Podatnik wniósł o stwierdzenie nadpłaty w wysokości [...] zł. W konsekwencji zasadna jest odmowa stwierdzenia nadpłaty w odniesieniu do [...] zł ([...] zł - [...] zł).

Na zakończenie organ zaznaczył, że zgodnie z art. 81b § 2a O.p. korekta złożona wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty nie wywołuje skutków prawnych w razie odmowy stwierdzenia nadpłaty w całości lub w części oraz w razie umorzenia postępowania w związku z wycofaniem wniosku.

Podatnik złożył skargę na powyższą decyzję organu.

Zarzucił organowi błędną interpretację art. 21 ust. 25a, ust. 26 ustawy o PIT.

Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W przekonaniu podatnika, stanowisko organu pozostaje w sprzeczności z poglądami wyrażanymi przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Organ, odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał rozstrzygnięcie i argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Organ zwrócił uwagę, że podatnik u podstaw przyjętego zapatrywania prawnego bazował na orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego odnoszącym się do istotnie innego stanu prawnego obowiązującego do końca 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga podatnika zasługuje na uwzględnienie, gdyż kontrolowana decyzja organu nie jest zgodna z prawem.

Stan faktyczny sprawy ustalony przez organ w motywach kontrolowanej decyzji pozostawał poza sporem i został przyjęty przez sąd na potrzeby oceny legalności rozstrzygnięcia, argumentacji organu.

Natomiast spór podatnika z organem koncentrował się wyłącznie na kwestii prawnej, a ściślej na prawidłowej wykładni art. 21 ust. 1 pkt 131, ust. 25, ust. 25a, ust. 26 ustawy o PIT.

Wobec tego w pierwszej kolejności należy przypomnieć, że w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2019 r. zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT wolne od podatku dochodowe są między innymi dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych;

Według art. 21 ust. 25 ustawy o PIT za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1) wydatki poniesione na:

a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;

2) wydatki poniesione na:

a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,

b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,

c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b

- w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30;

3) wartość otrzymanego w ramach odpłatnego zbycia w drodze zamiany znajdującego się w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej:

a) budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, lub

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, lub udziału w tych prawach, lub

c) gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, lub

d) gruntu, udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z budynkiem lub lokalem wymienionym w lit. a.

Z kolei w myśl art. 21 ust. 25a ustawy o PIT wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.

Dodatkowo art. 21 ust. 26 ustawy o PIT precyzuje, że przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.

Jednocześnie art. 16 ustawy nowelizującej z 23 października 2018 r. stanowi, ze przepisy ustaw zmienianych w art. 1-3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem art. 6 i art. 6a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz art. 7b ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2018 r.

Z perspektywy przytoczonego wyżej stanu prawnego istotne staje się pominięte przez organ spostrzeżenie, że według § 6 umowy deweloperskiej z [...] maja 2021 r. (Rep. A [...]) harmonogram wpłat, które miał ponosić podatnik na nabycie własnego lokalu mieszkalnego, kończył się [...] grudnia 2021 r. Natomiast w § 8 wymienionej umowy deweloperskiej podatnik i deweloper postanowili, że umowa ustanowienia i przeniesienia odrębnej własności lokalu zostanie zawarta do [...] czerwca 2022 r.

Organ w dotychczasowych ustaleniach nie podważył okoliczności, że podatnik ze swej strony wywiązał się z obowiązku finansowania budowy własnego lokalu mieszkalnego przez dewelopera zgodnie z umową z [...] maja 2021 r.

Z kolei § 13 umowy ustanowienia i przeniesienia odrębnej własności lokalu z [...] czerwca 2023 r. (Rep. A [...]) zawiera oświadczenie dewelopera, zgodnie z którym opóźnienie w zakończeniu inwestycji nastąpiło z przyczyn całkowicie od niego niezależnych, bez jego winy, wskutek "zdarzeń siły wyższej" W tym kontekście deweloper wymienił w swoim oświadczeniu:

- Covid-19, konflikt zbrojny na Ukrainie i związane z nimi ograniczenia w prowadzeniu działalności gospodarczej, w szczególności w zakresie dostępności pracowników i materiałów;

- inflację, która zmusiła dewelopera do poniesienia wyższych kosztów inwestycji w porównaniu z planowanymi, gdy umowa deweloperska nie przewidziała finansowania przez nabywcę tych dodatkowych kosztów budowy lokalu mieszkalnego.

Tak więc niewątpliwie deweloper nie dochował terminu wyznaczonego w umowie deweloperskiej z [...] maja 2021 r., w którym podatnik miał nabyć własny lokal mieszkalny. Jednak nie było to w żaden sposób uzależnione od postępowania podatnika.

Ważne jest, że umowa deweloperska zawarta [...] maja 2021 r. stanowiła o nabyciu lokalu mieszkalnego przez podatnika w terminie do [...] czerwca 2022 r., a więc w warunkach odpowiadających treści art. 21 ust. 1 pkt 131, ust. 25, ust. 25a, ust. 26 ustawy o PIT. Podatnik ze swej strony zastosował się do postanowień tej umowy. Organ nie wykazał, aby miało być inaczej. Późniejsze ustanowienie i przeniesienie odrębnej własności lokalu przez dewelopera na rzecz podatnika, już po umówionym terminie (po [...] czerwca 2022 r.), nastąpiło z przyczyn, na które podatnik nie miał i nie mógł mieć żadnego wpływu.

W relacji z deweloperem, wynikającej z ustawy o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (por. w szczególności art. 3 pkt 1, pkt 4, pkt 5, pkt 6, art. 17, art. 22, art. 24, Dz.U.2019.1805 ze zm. w brzmieniu obowiązującym w dacie zawarcia umowy deweloperskiej), podatnik nie miał bowiem statusu podmiotu decyzyjnego w realizacji przedsięwzięcia deweloperskiego, mogącego wpływać na przebieg, warunki procesu budowlanego. Harmonogram przedsięwzięcia deweloperskiego określał bowiem wyłącznie deweloper. Podatnik zaś jako nabywca lokalu mieszkalnego spełniał wyłącznie świadczenie pieniężne według postanowień umowy z deweloperem.

Tymczasem ustawowe przesłanki analizowanego zwolnienia podatkowego są adresowane wyłącznie do podatnika, nie do dewelopera. Oznacza to, że ich spełnienie bądź niespełnienie należy konsekwentnie odnosić wyłącznie do postępowania podatnika, nie zaś do sytuacji, uwarunkowań, w jakich znalazł się deweloper, a które pozostawały poza treścią uprawnień i obowiązków podatnika. Wobec tego rozważane art. 21 ust. 1 pkt 131, ust. 25, ust. 25a, ust. 26 ustawy o PIT należy odczytywać tylko z punktu widzenia podatnika, jego czynności bądź zaniechań.

Skoro więc podatnik zastosował się do postanowień umowy deweloperskiej z [...] maja 2021 r., co polegało na finansowaniu przez niego budowy własnego lokalu mieszkalnego, to konsekwentnie prawo podatnika do rozważnego zwolnienia podatkowego należy rozpatrywać wyłącznie zgodnie z postanowieniami umowy deweloperskiej w zakresie terminu ustanowienia i przeniesienia odrębnej własności lokalu, nie zaś na podstawie nieterminowo wykonanej umowy deweloperskiej.

Innymi słowy, podatnik, który sam wykonał postanowienia umowy deweloperskiej, nie może tracić rozważanego zwolnienia podatkowego jedynie z racji niedochowania przez dewelopera terminu ustanowienia i przeniesienia odrębnej własności lokalu przewidzianego w umowie deweloperskiej, skoro podatnik nie miał i nie mógł mieć żadnego wpływu na taki stan rzeczy.

W podsumowaniu powyższych rozważań sąd ocenia, że z punktu widzenia ustawowych przesłanek rozpatrywanego zwolnienia podatkowego kluczowe i rozstrzygające znaczenie ma okoliczność, że organ nie twierdził, aby podatnik nie finansował budowy lokalu mieszkalnego zgodnie z postanowieniami umowy deweloperskiej i jednocześnie na warunkach art. 21 ust. 1 pkt 131, ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o PIT. Podatnik czynił to w ramach ustanowionej w umowie deweloperskiej ekspektatywy nabycia własnego lokalu mieszkalnego w terminie zakreślonym przez art. 21 ust. 25a ustawy o PIT. Okoliczność, że deweloper zrealizował tę ekspektatywę już po umówionym terminie i było to niezależne od podatnika, ma ten skutek, że wyłącznie sytuacja, położenie dewelopera nie pozbawiło podatnika spornego zwolnienia podatkowego. Nie można bowiem zgodzić się z zapatrywaniem w istocie przyjętym przez organ u podstaw kontrolowanej decyzji, w myśl którego sytuacja, w jakiej znalazł się deweloper i w efekcie późniejsze zakończenie inwestycji niż wyznaczone w umowie deweloperskiej, miałoby rozstrzygać o sytuacji podatkowej podatnika, który sam zastosował się do postanowień umowy deweloperskiej.

W ocenie sądu, przy prawidłowym odczytywaniu i stosowaniu art. 21 ust. 1 pkt 131, ust. 25 pkt 1 lit. d, ust. 25a, ust. 26 ustawy o PIT trzeba zachować symetrię w tym znaczeniu, że podatnik, który ze swej strony prawidłowo realizował umowę deweloperską przez finansowanie budowy własnego lokalu mieszkalnego, jest w konsekwencji uprawniony do powołania się na datę nabycia własnego lokalu mieszkalnego określoną w umowie deweloperskiej wykonanej przez podatnika, jeśli termin ten nie został dochowany przez dewelopera z przyczyn, które pozostawały poza sferą uprawnień i obowiązków podatnika. Tym samym można powiedzieć, że nieprawidłowo (z opóźnieniem) wykonana przez dewelopera umowa deweloperska nie kształtuje sytuacji prawnej podatnika z punktu widzenia art. 21 ust. 1 pkt 131, ust. 25 pkt 1 lit. d, ust. 25a, ust. 26 ustawy o PIT.

W dalszym postępowaniu organ uwzględni stanowisko prawne sądu.

Weźmie również pod uwagę uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. II FPS 5/13 (por. strona internetowa orzeczenia.nsa.gov.pl), zgodnie z którą w przypadku zakwestionowania prawidłowości skorygowanej deklaracji podatkowej złożonej wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, zgodnie z art. 75 § 3 O.p. , organ podatkowy nie ma obowiązku przed rozpatrzeniem tego wniosku wszczynać w każdej sprawie postępowanie w celu określenia wysokości zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 21 § 3 wymienionej ustawy.

Z powodów omówionych wyżej zaskarżona decyzja organu podlegała uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 - P.p.s.a).

Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego ([...] zł) uzasadnia art. 200 P.p.s.a. Obejmują one wpis od skargi ([...] zł).