Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego - oddala skargę -

Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie aktem z [...] czerwca 2012 r., określonym mianem "postanowienie", Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", utrzymało w mocy swoją decyzję z [...] kwietnia 2012 r. (nazwaną z skarżonym akcie również "postanowieniem"), na mocy której orzeczono o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrz Miasta [...] z [...] stycznia 2011 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie wytwórni pasz w [...]. Sprawa była ponownie rozpoznawana w związku z wnioskiem p. C. S.

Uzasadniając orzeczenie Kolegium wskazało, jako przyczynę utrzymania w mocy orzeczenia o umorzeniu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy ocenę, że wnoszący o procedowanie w tym przedmiocie p. C. S. nie ma interesu prawnego w sprawie – skonstatowano, że przedsięwzięcie nie może mieć wpływu na zakres wykonywania przez niego prawa własności do nieruchomości.

Jak wynika z przedłożonych Sądowi akt sprawy administracyjnej, decyzja o umorzeniu postępowania z [...] kwietnia 2012 r. została wydana po rozpatrzeniu dwu wniosków tj. p. C. S. i p. M. R.

Skargi na akt, określony mianem postanowienia, wnieśli p. M. R. oraz p. C. S., przy czym skarga tego ostatniego jest rozpoznawana przez Sąd odrębnie pod sygn. IV SA/Wa 1889/12.

Zaskarżając akt z [...] czerwca 2012 r. p. M. R. podniosła, że organ administracji błędnie uznał, jakoby nie miała ona interesu prawnego w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla konkretnej wytwórni pasz, wywodząc, że palowane przedsięwzięcie będzie oddziaływać na nieruchomości sąsiednie i złączając wykonane pomiary.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, przywołując wcześniejszą argumentację oraz przyznając jednocześnie, że błędnie opatrzono zaskarżony akt nazwą "postanowienie", gdyż - jako wydany w następstwie rozpatrzenia środków odwoławczych od decyzji administracyjnej o umorzeniu postępowania - stanowi on w istocie akt tożsamego rodzaju. Zauważono, że błędne nazwanie orzeczenia nie zmienia w istocie jego charakteru.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd oddalił skargę gdyż p. M. R. nie mogła jej skutecznie wnieść z uwagi na treść art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270).

W rozpoznawanej sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy wnosiły dwie osoby. Wywodziły swoje prawo do żądania podjęcia czynności przez organ administracji (procedowanie w przedmiocie nieważności) z dwu odrębnych tytułów – praw do różnych nieruchomości.

W tej sytuacji rolą organu administracji było wstępnie rozpatrzenie każdego z wniosków w kontekście ustalenie, czy konkretni wnioskodawcy mogą skutecznie żądać procedowania w sprawie nieważności m.in. pod katem istnienia po ich stronie interesu prawnego, w rozumieniu art. 28 K.p.a. w zw. z treścią jego art. 157 § 2.

Wydane w wyniku rozpatrzenia wniosków orzeczenie z [...] kwietnia 2012 r. o umorzeniu postępowania miało w istocie wyłącznie charakter procesowy. Chociaż technicznie rozstrzygnięcia zawarte zostały w jednym akcie (decyzji o umorzeniu postępowania) dotyczyły w istocie dwu odrębnych spraw tj. oceny czy postępowanie może być wszczęte na wniosek p. C. S. bądź p. M. R.

Samo zawarcie rozstrzygnięć w jednym akcie, gdy dotyczą one praw i obowiązków dwu osób nie skutkuje uzyskaniem jakichkolwiek uprawnień przez osobę, której dotyczy orzeczenie dla kwestionowania go w zakresie dotyczącym innych wymienionych w nim osób.

W tej sytuacji wniesienie środków odwoławczych wyłącznie przez p. C. S. (wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy) miało taki skutek, że decyzja z [...] kwietnia 2012 r. stała się – po upływie terminu do jej zakwestionowania przez p. M. R. - ostateczna, gdy chodzi o umorzenie postępowania wobec jej winsoku, w związku z treścią art. 16 § 1 zd. 1 K.p.a..

Z kolei, gdy chodzi o zaskarżone do Sądu rozstrzygnięcie z [...] czerwca 2012 r., dotyczące wyłącznie kwestii czy p. C. S. ma interes prawny dla żądania stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, nie dotyczy praw czy obowiązków Skarżącej. Nie może mieć żadnego wpływu na jej sytuację faktyczną czy pozycję procesową. Orzeczenie z [...] kwietnia 2012 r., przesądzające o jej uprawnieniach jest - jak wskazano - ostateczne i ewentualne wyeliminowanie z obrotu zaskarżonego do Sądu aktu nie zmieni jej sytuacji procesowej.

W tej sytuacji Skarżąca nie ma interesu prawnego, w rozumieniu części początkowej art. 50 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w kwestionowaniu aktu z [...] czerwca 2012 r., a nie zachodzi także inny ze wymienionych w art. 50 wskazanej ustawy przypadków, gdy skarga może być skutecznie wniesiona, pomimo braku takiego interesu.

Wobec wskazanych uwarunkowań procesowych, przedwczesna byłaby ocena przez Sąd zaskarżonego aktu pod kątem jego legalności także w kontekście tego, jakie znaczenie może mieć użycie błędnej nazwy "postanowienie" dla aktu wydanego w wyniku rozpatrzenia środków odwoławczych od decyzji administracyjnej.

Z przedstawionych względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak

w sentencji.