Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie : WSA Krystyna Daniel WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi P.R. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 16 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia skargę oddala

Postanowieniem z dnia [...] .11.2011 r. (znak [...] ) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki, działając na podstawie art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2010 r. Nr 243, póz. 1623, z późn. zm.) w związku z art. 20 § 1 pkt 4, art. 119, art. 120, art. 121 § 5 i art. 122 w związku z art. 64a § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz.U. z 2005 r. Nr 229, póz. 1954, z późn. zm. - zwana dalej u.p.e.a.) nałożył na zobowiązanego P.R. , grzywnę w wysokości 141.073,86 zł w celu przymuszenia zobowiązanego do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia 8 lipca 2010 r.; ponadto obciążył zobowiązanego opłatą za wydanie niniejszego postanowienia w wysokości 68,00 zł., a także wezwał zobowiązanego do uiszczenia nałożonej grzywny wraz z opłatą za wydanie niniejszego postanowienia, tj. łącznej kwoty 141.141,86 zł w terminie do 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia na rachunek Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat .Grodzki BANK [...]. W przypadku nieuiszczenia w terminie, pouczył, że należność zostanie ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych i wezwał o wykonania w terminie do dnia 28.02.2012 r. obowiązku określonego w tytule wykonawczym. W uzasadnieniu podniesiono co następuje.

1. Postanowieniem z dnia [...] września 2010 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki nałożył na zobowiązanego P.R. grzywnę w wysokości 134.763,20 zł w celu przymuszenia zobowiązanego do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia 8 lipca 2010 r., opartym o ostateczną decyzją PINB w K. - Powiat Grodzki nr [...] z dnia 30 czerwca 2009 r, znak: [...], a polegającego na nakazie rozbiórki nadbudowy pięciu kondygnacji nadziemnych istniejącego budynku parterowego, zlokalizowanego na działce nr [...] obr. [...] w K.

Po rozpatrzeniu zażalenia P.R. , Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] listopada 2010 r., uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki. Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi P.R. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] listopada 2010 r. , znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 86/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę oddalił.

2. Według art. 121 § 5 u.p.e.a. wysokość grzywny, w przypadku obowiązku przymusowej rozbiórki budynku lub jego części, stanowi iloczyn powierzchni zabudowy budynku lub jego części, objętego nakazem przymusowej rozbiórki, i 1/5 ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ogłoszonej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów do obliczania premii gwarancyjnej dla posiadaczy oszczędnościowych książeczek mieszkaniowych. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 31 sierpnia 2011 r. w sprawie ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego za II kwartał 2011 r (Dziennik Urzędowy Głównego Urzędu Statystycznego z 2011 r. Nr 9, póz, 41), wydanym na podstawie art. 3b ust. 4 ustaw z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom wypłaconych premii gwarancyjnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, póz. 1115, z późn. zm.), ogłoszono, że cena 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego za II kwartał 2011 r. wyniosła 3 819 zł. Z kolei 1/5 ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ogłoszonej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów do obliczania premii gwarancyjnej dla posiadaczy oszczędnościowych książeczek mieszkaniowych wynosi 763,80 zł.

3. Według wyliczenia powierzchni zabudowy nadbudowy objętej nakazem rozbiórki wynikającym z decyzji PINB w K. - Powiat Grodzkj nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., znak: [...] wynosi Pz =184,70 m2. Należy zaznaczyć, że w decyzji PINB w K. - Powiat Grodzki nr [...] z dnia 30 czerwca 2009 r., znak. [...] wielkość powierzchni zabudowy nie jest wymieniona. Wobec powyższego organ egzekucyjny zobowiązany był do przeprowadzenia postępowania i wskazania na jakiej podstawie przyjmuje wielkość powierzchni zabudowy, bez zaokrąglania wyliczonej powierzchni zabudowy co zostało wskazane przez organ nadzoru w postanowieniu z dnia [...] listopada 2010 r., znak: [...] , ponieważ tego wymagają przepisy art. 7, 77 i 107 § 3 kpa, które, w związku z art. 18 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, mają w sprawie zastosowanie.

Precyzyjne ustalenie powierzchni obiektu podlegającego rozbiórce ma istotne znaczenie dla określenia wysokości należnej grzywny. Wyjaśnienie tej okoliczności faktycznej ma bowiem istotny wpływ na wynik sprawy nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania rozbiórki.

W związku z czym przeprowadzono w dniu 14 października 2011 r. oględziny nadbudowy pięciu kondygnacji nadziemnych istniejącego budynku parterowego zlokalizowanego na działce nr [...] obr. [...] w K. Z oględzin z dnia 14 października 2011 r. PINB w K. -Powiat Grodzki sporządził protokół nr [...] , na którym wykazano pomiary dokonane przy pomocy taśmy mierniczej w metrach oraz w formie szkicu przedstawiono obrys nadbudowy pięciu kondygnacji nadziemnych • istniejącego budynku parterowego, zlokalizowanego na działce nr [...] obr. [...] w K. w rzucie poziomym.

4. Wobec powyższego wysokość grzywny o której mowa w art. 121 §4 u.p.e.a. w związku z art. 121 § 5 u.p.e.a. ustala się w wysokości 184,70 mZ x 763,80 zł = 141 073,86 zł.

Zażalenie P.R. zostało uwzględnione i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem nr [...] z dnia [...].02.2012 r., ( Znak [...] ) uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji podnosząc w uzasadnieniu, że :

- egzekucja w przedmiotowym postępowaniu dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku wynikającego z przepisów Prawa budowlanego, a ściślej obowiązku rozbiórki nadbudowy pięciu kondygnacji nadziemnych istniejącego budynku parterowego zlokalizowanego na działce ewidencyjnej nr [...]obr. [...] w K. Uwzględniając zawartą w § 3 pkt 16 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, póz. 690 ze zmianami), definicję kondygnacji stwierdzić należy, iż podlegające rozbiórce nadbudowane kondygnacje budynku, zlokalizowanego na działce nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w K. , stanowią część tego budynku, a zatem przy ustalaniu wysokości grzywny w celu przymuszenia do wykonania w/w obowiązku rozbiórki zastosowanie znajduje przepis art. 121 § 5 upea.

- przepis art. 121 § 5 upea, posługując się pojęciem "powierzchnia zabudowy", nie definiuje go, nie odsyła do innych przepisów, ani nie wskazuje, w jaki sposób należy określić i obliczyć powierzchnię zabudowy. Określania i obliczania wskaźników powierzchniowych i kubaturowych dotyczy Polska Norma PN-ISO 9836 (ustanowiona przez Polski Komitet Normalizacyjny dnia 28 października 1997 r., uchwała nr 33/97-0). Polskie Normy nie są wprawdzie przepisami prawa, jednak z celów i zasad, dla których utworzono zbiór Polskich Norm, jak również z unormowań prawnych zawartych w art. 2 pkt 3, 4 i 5 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji (Dz. U. Nr 169, póz. 1386 z późn. zm.) wynika, że pod pojęciem normy rozumie się dokument przyjęty w drodze konsensusu i zatwierdzony przez upoważnioną jednostkę, ustalający - do powszechnego i wielokrotnego stosowania - zasady, wytyczne lub charakterystyki odnoszące się do różnych rodzajów działalności lub ich wyników » i zmierzających do uzyskania optymalnego stopnia uporządkowania w określonym zakresie. Powyższe oznacza, że niezdefiniowanemu w ustawie pojęciu "powierzchnia zabudowy" należy przypisywać dokładnie takie znaczenie, jakie dla tego parametru przyjęto oficjalnie we właściwej Polskiej Normie (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 6 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Ke 632/10 http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z punktem 5.1.2. 1. Polskiej Normy PN-ISO 9836 przez powierzchnię zabudowy rozumie się powierzchnię zajętą przez budynek w stanie wykończonym. Powierzchnia zabudowy jest wyznaczona przez rzut pionowy zewnętrznych krawędzi budynku na powierzchnię terenu, przy czym do powierzchni zabudowy nie wlicza się: powierzchni obiektów budowlanych ani- ich części nie wystających ponad powierzchnię terenu; powierzchni elementów drugorzędnych, np. schodów zewnętrznych, ramp zewnętrznych, daszków, markiz, występów dachowych, oświetlenia zewnętrznego; powierzchni zajmowanej przez wydzielone obiekty pomocnicze np. szklarnie, altany, szopy (punkt 5.1.2.2 Polskiej Normy PN-ISO 9836). Odnośnie sposobu-określania powierzchni zabudowy omawiana Polska Norma w punkcie 5.1.1.2 stanowi, że pole powierzchni podaje się w m2 z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku.

- w wyroku z dnia 18 marca 2009 r. sygn. akt II OSK 388/08 (LEX nr 525859) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił: "Redakcja art. 121 § 5. u.p.e.a. 'jest oczywiście nieprawidłowa gramatycznie czyli nie wystarcza interpretacja stricte językowa. Odczytacie literalne nie wystarcza i należy odwołać się do aksjomatu racjonalnego prawodawcy, a w konsekwencji przyjąć, że art. 121 § 5. u.p.e.a. brzmi następująco: "w przypadku obowiązku przymusowej rozbiórki budynku lub jego części, iloczyn powierzchni (odpowiednio) zabudowy (całego) budynku (jeżeli cały budynek objęty jest nakazem rozbiórki) lub (powierzchni tylko tej) części (budynku, która objęta jest nakazem przymusowej rozbiórki, jeżeli tylko część budynku objęta jest) nakazem przymusowej rozbiórki". Z powyższego wyroku wynika zatem, że podstawą wyliczenia grzywny, w sytuacji, gdy rozbiórką objęta jest część budynku, powinna być powierzchnia zabudowy tej części. WSA w Krakowie w wyroku z dnia 28 kwietnia 2008 r. sygn akt II SA/Kr 170/07, publ. LEK Nr 524066, wyraził podzielany przez tut. Organ pogląd, iż (cyt.) Powierzchnię, jaką przyjmuje się do obliczenia grzywny w celu przymuszenia, stanowi powierzchnia zajęcia teren-u przez dany obiekt budowlany lub jego część przeznaczoną do rozbiórki. Powierzchnię tę liczy się wraz z zewnętrznym obrysem danego obiektu (lub jego części), czyli tzw. powierzchnię zabudowy, a nie tylko powierzchnię użytkową. Obowiązek rozbiórki nie obejmuje bowiem wewnętrznej powierzchni danego budynku, ale cały budynek lub część budynku. Rozbiórka obejmuje powierzchnię, jaką zajął taki budynek, czyli powierzchnię zabudowy. Wskazać w tym miejscu należy, że przedmiotem egzekwowanego obowiązku rozbiórki są kondygnacje położone powyżej parteru budynku na działce nr [...] obręb [...] . Zatem to powierzchnia zabudowy wyznaczona przez rzut pionowy krawędzi zewnętrznych w/w kondygnacji stanowi podstawę do wymierzenia grzywny w celu przymuszenia.

- zgromadzony w sprawie materiał dowodowy (akta znak: [...]

- karty ponumerowane [...] ) wskazuje, iż organ egzekucyjny przeprowadził w dniu 14 października 2011 r. oględziny budynku zlokalizowanego na działce nr [...] obręb [...] . W ramach w/w czynności dokonano, przy użyciu taśmy mierniczej, pomiarów parametrów w/w obiektu. Wątpliwości organu odwoławczego budzi natomiast, w świetle przywołanej wyżej definicji powierzchni zabudowy, czy w wyniku dokonanych na oględzinach ustaleń, wartość tej powierzchni, dla podlegającej rozbiórce nadbudowy w/w budynku została określona prawidłowo. Analiza akt postępowania pierwszoinstancyjnego, w tym przede wszystkim treści protokołu oględzin z dnia 14 października 2011 r. (karta nr [...] ), kserokopii mapy sytuacyjno-wysokościowej stanowiącej załącznik do adnotacji urzędowej z dnia 24 grudnia 2010 r. (karta nr [...] ) oraz zgromadzonego w aktach materiału fotograficznego (karty nr [...] ) wskazuje, iż organ egzekucyjny pomierzył w/w budynek po obrysie jego północnej i wschodniej ściany w poziomie parteru, z uwzględnieniem dwóch istniejących w poziomie parteru słupów (zaznaczonych skrótem "bet." na kserokopii mapy sytuacyjno-wysokościowej sporządzonej przez uprawnionego geodetę - P. E.B. . Porównanie sporządzonego na oględzinach szkicu budynku z materiałem fotograficznym budynku wskazuje, iż po wykonaniu nadbudowy w kondygnacji parteru po wschodniej stronie budynku powstał podcień wsparty na w/w słupach.

- organ odwoławczy powziął wątpliwość, czy powierzchnia zabudowy pomierzonego przez organ l instancji parteru budynku jest tożsama z powierzchnią zabudowy podlegających obowiązkowi rozbiórki kondygnacji wzniesionych nad w/w parterem, a tym samym, czy organ egzekucyjny przyjął właściwą podstawę (wymiar powierzchni zabudowy) do wyliczenia grzywny w celu przymuszenia.

- zarzuty zażalenia, nie zasługują one na uwzględnienie W trakcie oględzin w dniu 14 października 2011 r. szkic zewnętrznych krawędzi budynku na działce nr [...] obr. [...] jest czytelny, zaś dokonane i naniesione na szkic pomiary umożliwiają wyliczenie powierzchni zabudowy tak zwymiarowanego obiektu. Mając jednak na uwadze wskazane powyżej wątpliwości, czy przyjęty przez PINB wymiar jest tożsamy z powierzchnią zabudowy podlegającej rozbiórce nadbudowy w ocenie tut organu koniecznym jest uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ egzekucyjny. W ramach ponownie prowadzonego postępowania PINB winien jednoznacznie ustalić, jaka jest powierzchnia zabudowy objętych nakazem rozbiórki pięciu kondygnacji nadziemnych nadbudowanych nad parterem budynku zlokalizowanego na działce nr [...] obr. [...]

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył P.R. i zarzucając, naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogły mieć wpływ na wynik sprawy tj:

a) art. 7 kpa poprzez:

- niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy;

- nie uwzględnienie słusznego interesu strony skarżącego;

b) art. 8 k.p.a. poprzez:

- brak wskazania w uzasadnieniu w sposób wyczerpujący i czytelny swojego rozstrzygnięcia oraz zawarcia podstaw wydania postanowienia określonej treści, którego to uzasadnienie jest niekorzystne dla Skarżącego nie pogłębiając tym samym zaufania skarźącego do organu wydające w/w postanowienie;

c) art. 77 § 1 k.p.a. poprzez:

- nie zebranie oraz nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego;

d) art. 107 k.p.a, poprzez:

-nie zawarcie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia obligatoryjnych z punktu widzenia prawa składników, w tym szczegółowego i wyczerpującego wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, wniósł o:

- uchylenie zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej uzasadnienia i podstaw faktycznych stanowiących podstawę orzeczenia;

- zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu podniesiono co następuje.

1. W dniu 14 grudnia 2011 r., skarżący wniósł zażalenie na postanowienie organu l instancji podnosząc, iż organ wydający postanowienie dopuścił się obrazy przepisu:

art. 9 k.p.a. i wynikającej z tego przepisu zasady obowiązku organów administracji publicznej udzielenia stronom informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych stanowiących podstawę, ustalenia praw i obowiązków ich dotyczących a to poprzez nie wykazanie w sposób szczegółowy powierzchni użytkowej budynku skarżącego niezbędnej do ustalenia wysokości nałożonej kary grzywny oraz sposobu jej obliczenia oraz: art. 8 k.p.a. i wynikającej z tego przepisu zasady pogłębienia zaufania obywateli do organów Państwa (w tym organów administracji publicznej) poprzez działanie organu wydającego zaskarżone postanowienie niezgodnie z przepisami prawa procesowego - w tym z art. 9 k.p.a. działając na szkodę pogłębienia świadomości i kultury pranej wśród obywateli. Nie do przyjęcia są dla skarżącego twierdzenia organu II instancji iż uwagi poczynione w zażaleniu nie zasługują na uwzględnienie. Organ ten stanął na stanowisku, iż szkic zewnętrzny zawarty w protokole jest czytelny zaś dokonane i naniesione na szkic pomiary umożliwiają wyliczenie powierzchni zabudowy tak zwymiarowanego obiektu. Organ odwoławczy nie przytoczył jednak w żaden sposób argumentów i podstaw swojej decyzji. Jego wypowiedź co do podstawowego zarzuty skarżącego jest bardzo lakoniczna. Naruszył tym samym art. 107 k.p.a. a to poprzez niezawarcie w uzasadnieniu swojego postanowienia w sposób szczegółowo i wyczerpujący przyczyn z, powodu których odmówił racji i zasadności twierdzeń Skarżącego w zażaleniu z dnia 13.12.2011 r.

2. "Ponadto, organ odwoławczy MWINB w K. dopuścił się. obrazy art. 8 k.p.a. poprzez brak wskazania w uzasadnieniu w sposób wyczerpujący i czytelny swojego rozstrzygnięcia oraz zawarcia podstaw wydania postanowienia określonej treści, którego to uzasadnienie jest niekorzystne dla Skarżącego. Organ odniósł się lakonicznie do głównego zarzutu skarżącego, nie pogłębiając tym samym zaufania Skarżącego do organu wydającego w/w postanowienie o nałożenie grzywny1'.

3. "Skarżący stoi na stanowisku, iż brak precyzyjnego określenia powierzchni zabudowy nie pozwala mu odnieść się co do wysokości wymierzonej grzywny w celu przymuszenia. Ponadto, w ocenie skarżącego, MWINB w K. dopuścił się obrazy przepisów art. 7 k.p.a. oraz art. 77 k.p.a., a to poprzez nie rozpoznanie w sposób szczegółowy i wyczerpujący całego materiału dowodowego co przejawia się w stwierdzeniu, iż szkic powierzchni zabudowy jest dokładny i pozwala w pełni na odniesienie się do wyliczonej powierzchni. Takie stanowisko WINB w K. według oceny skarżącego jest skutkiem braku dokładności w ocenie całego materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie oraz nie uwzględnia słusznego interesu skarżącego". W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 póz. 1269 z póź.zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i .na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1270 z późn.zm. zwaną dalej w skrócie p.o.p.s.a ) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z prawem, gdy jest zgodny z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie go przez sąd administracyjny następuje tylko w przypadku: uchybienia przepisom prawa materialnego, jeżeli uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "a" p.o.p.s.a.), w przypadku rozstrzygnięcia dotkniętego wadą uzasadniającą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), jak również w przypadku wad postępowania, jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy lit. "c").

Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej było postanowienie Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - uchylające postanowienie Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki - którym wymierzono skarżącemu grzywnę w celu przymuszenia wykonania nakazu rozbiórki nadbudowy pięciu kondygnacji nadziemnych istniejącego budynku parterowego - i przekazujące organowi l instancji sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W ocenie organu II instancji - istnieją wątpliwości czy powierzchnia zabudowy pomierzonego przez organ l instancji parteru budynku jest tożsama z powierzchnią zabudowy podlegających obowiązkowi rozbiórki kondygnacji wzniesionych nad parterem, a tym samym, czy organ egzekucyjny przyjął właściwą podstawę (wymiar powierzchni zabudowy) do wyliczenia grzywny w celu przymuszenia. Tym samym organ odwoławczy, podzielił podstawowy zarzut skargi, iż w sprawie nie dokonano precyzyjnego obliczenia powierzchni zabudowy - co z uwagi na treść art. 121 § 5 u.p.e.a. jest istotnym elementem rozstrzygnięcia.

Skarżący nie zarzuca, naruszenia art. 138 § 2 kpa w jego aktualnym brzmieniu -ale Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi z urzędu dokonał kontroli zaskarżonej decyzji w aspekcie naruszenia tego przepisu według którego organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

W ocenie Sądu, organ II instancji nie naruszył tego przepisu bowiem jak to powiedziano wyżej określenie powierzchni zabudowy jest istotnym elementem rozstrzygnięcia sprawy o wymierzenie grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku przymusowej rozbiórki budynku lub jego części. Oczywiście organ odwoławczy mógłby sam dokonać ustaleń w tym zakresie - ale tym samym pozbawiłby skarżącego prawa do rozpoznania jego sprawy w postępowaniu dwuinstancyjnym ( art. 15 kpa). Generalna zasada o dwuinstancyjności postępowania administracyjnego - musi mieć pierwszeństwo przed przepisami dopuszczającymi możliwość jej ograniczenia.

Należy zauważyć, iż skutkiem decyzji kasacyjnej podjętej na podstawie art. 138 § 2 kpa jest obowiązek organu l instancji ponownego rozpoznania sprawy, a więc ustalenia i wyjaśnienia od początku wszystkich okoliczności sprawy w sposób przewidziany przepisami prawa administracyjnego. Ponownie rozpatrując sprawę organy zastosują przepisy procedury administracyjnej.

Na marginesie - w związku z uzasadnieniem skargi - należy podnieść, że nie każde naruszenie przepisów postępowania, może być skuteczna podstawa skargi, a tylko takie które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżący nie naprowadza - dlaczego zarzucane przez niego naruszenia przepisów postępowania -mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy - skoro jego główna teza, iż nie wyjaśniono istotnych dla sprawy elementów stanu faktycznego (powierzchnia zabudowy) została uwzględniona w zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżone postanowienie naruszała prawo, na podstawie art. 151 p.o.ps.a należało orzec jak w sentencji.