Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2026 r. sygn. akt VI SA/Wa 3646/25 w przedmiocie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 22 sierpnia 2025 r. nr BP.702.1323.2025.E.0747.BKOE.5892 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku aktualizacji danych w rejestrze uiszczających opłatę elektroniczną postanawia 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. zwrócić [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od zażalenia w kwocie 100 (sto) złotych.

Postanowieniem z 13 maja 2026 r., sygn. akt VI SA/Wa 3646/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę [...] (dalej: "skarżący") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "GITD") z 22 sierpnia 2025 r., nr BP.702.1323.2025.E.0747.BKOE.5892, w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku aktualizacji danych w rejestrze uiszczających opłatę elektroniczną, oraz zwrócił skarżącemu uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy.

Pismem z 5 października 2025 r. skarżący, działając za pośrednictwem adwokata, wniósł skargę na ww. decyzję.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI z 13 listopada 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi, tj. nadesłania oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa upoważniającego go do działania w imieniu skarżącego w postępowaniu prowadzonym przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 28 listopada 2025 r.

Przy piśmie nadanym 5 grudnia 2025 r. pełnomocnik skarżącego nadesłał poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa z 31 stycznia 2025 r. do reprezentowania skarżącego "w postępowaniu administracyjnym oraz sądowoadministracyjnym w toczących się wobec [skarżącego] sprawach naruszeń obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej za przejazd autostradą prowadzonych przez Główny Inspektorat Transportu Drogowego w związku z przejazdami pojazdu samochodowego będącego własnością firmy" (k. 17 akt sądowych).

W wykonaniu zarządzenia sędzi sprawozdawcy z 17 marca 2026 r. ponownie wezwano pełnomocnika skarżącego pod tym samym rygorem do uzupełnienia braku formalnego skargi, tym razem w postaci nadesłania oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentacji przed sądami administracyjnymi w sprawie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku aktualizacji danych w rejestrze. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 1 kwietnia 2026 r.

Przy piśmie nadanym 8 kwietnia 2026 r. pełnomocnik skarżącego ponownie nadesłał poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa z 31 stycznia 2025 r. oraz załączył poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię tłumaczenia przysięgłego ww. pełnomocnictwa z języka czeskiego.

Odrzucając skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), WSA w Warszawie stwierdził, że skarżący nie uzupełnił skutecznie braku formalnego skargi, ponieważ zakres udzielonego pełnomocnictwa nie pokrywał się przedmiotowo z zakresem niniejszego postępowania. Zaskarżona decyzja została bowiem wydana w sprawie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku aktualizacji danych zawartych w rejestrze uiszczających opłatę elektroniczną, natomiast pełnomocnictwo dotyczy spraw naruszeń obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej za przejazd autostradą.

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie:

1. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi w wyniku błędnego uznania, że przedłożone pełnomocnictwo z 31 stycznia 2025 r. nie obejmowało zakresem przedmiotowym reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie, podczas gdy prawidłowa wykładnia treści pełnomocnictwa prowadzi do wniosku, że pełnomocnik posiadał należyte umocowanie;

2. art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. polegające na pominięciu w wezwaniu do uzupełnienia braków skargi wskazania, że złożone na poprzednie zobowiązanie pełnomocnictwo jest kwestionowane z uwagi na zły zakres umocowania wskazany w dokumencie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie było postanowienie WSA w Warszawie, którym odrzucono skargę skarżącego na decyzję GITD w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku aktualizacji danych w rejestrze uiszczających opłatę elektroniczną, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi. Jako podstawę prawną postanowienia Sąd I instancji wskazał m.in. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Sąd I instancji jako powód odrzucenia skargi wskazał fakt, że skarżący nie wykonał prawidłowo wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych, bowiem przedłożone w uzupełnieniu braków formalnych pełnomocnictwo z 31 stycznia 2025 r. nie obejmowało swoim zakresem spraw dotyczących kary pieniężnej za naruszenie obowiązku aktualizacji danych w rejestrze uiszczających opłatę elektroniczną.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowa wykładnia treści pełnomocnictwa z 31 stycznia 2025 r. przemawia za uznaniem, że intencją skarżącego wyrażoną we wskazanym pełnomocnictwie – co poniesiono także w zażaleniu – było powierzenie pełnomocnikowi kompleksowej ochrony jego interesów w postępowaniach administracyjnych oraz sądowoadministracyjnych w całym spektrum spraw związanych z systemem opłat elektronicznych, w tym w sprawach o nałożenie kar, które z tego systemu bezpośrednio wynikają, a więc także w przedmiocie niniejszej sprawy, tj. kary pieniężnej za naruszenie obowiązku aktualizacji danych w rejestrze uiszczających opłatę elektroniczną.

Wobec powyższego należało uznać, że złożone do akt sprawy pełnomocnictwo z 31 stycznia 2025 r. obejmuje swoim zakresem przedmiot kontroli w ramach niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, a tym samym odrzucenie skargi z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego w tym przedmiocie – za nieprawidłowe.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jak w sentencji.

-----------------------

2