Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, , , po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. N. (N.) na bezczynność Rady Gminy G. w przedmiocie nieusunięcia naruszenia prawa wynikającego z wadliwości miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi B. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę

Pismem z dnia 4 listopada 2025 r. P. N. (dalej: "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Rady Gminy G. w przedmiocie nieusunięcia naruszenia prawa wynikającego z wadliwości miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi B..

Na podstawie Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 grudnia 2025 r. (pismo z dnia 18 grudnia 2025 r.), wezwano skarżącego wskazania, czy wystąpił on w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.; dalej: "k.p.a.") z ponagleniem do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Na wykonanie powyższego wyznaczono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem z dnia 29 grudnia 2025 r. skarżący poinformował, że nie złożył ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualny t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).

Na podstawie art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność jest zatem złożenie, przed wniesieniem skargi, ponaglenia w trybie przewidzianym w art. 37 k.p.a.

Zgodnie z powołanym powyżej przepisem, stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia jeżeli:

1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność);

2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 1 i 2 k.p.a.).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy przyjdzie zauważyć, że z pisma skarżącego z dnia 28 kwietnia 2025 r. oraz z akt sprawy nie wynika, aby skarżący wniósł ponaglenie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a.

W związku z powyższym przed wniesieniem przedmiotowej skargi nie dopełniono określonego w art. 52 § 1 p.p.s.a. wymogu wyczerpania środków zaskarżenia.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a.