Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 9 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2014 r. postanawia odrzucić skargę.

U.K. (dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2021 r.,

nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2014 r.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz ze skargą wpłynął wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy, obejmujący zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, który na skutek braków formalnych pozostawiono bez rozpoznania. Kolejne dwa wnioski Skarżącego w przedmiotowym zakresie zostały prawomocnie rozstrzygnięte poprzez odmowę przyznania prawa pomocy.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 8 sierpnia 2022 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100.000 zł (słownie: sto tysięcy złotych), ustalonego stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535), w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

W dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie nie zidentyfikowano według stanu na dzień 2 września 2022 r. wpłaty tytułem opłat sądowych do niniejszej sprawy, co jest jednoznaczne z faktem, że Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu w zakreślonym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 P.p.s.a.

Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wzywa się o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Ponadto, w myśl art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.

Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika z akt sprawy, doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100.000 zł (słownie: sto tysięcy złotych) zostało doręczone Skarżącemu dnia 17 sierpnia 2022 r. (k. 98 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem dnia 24 sierpnia 2022 r. (środa), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Skarżący, mimo prawidłowego wezwania, nie uiścił należnego wpisu, wobec czego skarga podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.