Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 24 maja 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 256/17 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi B. O. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 maja 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 256/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę skarżącej, wskazując, że skarżąca, pomimo wezwania skierowanego do niej o uzupełnienie braków formalnych skargi przez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi; bądź złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przez K. O. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało wysłane na adres skarżącej podany w aktach administracyjnych sprawy. Przesyłka była dwukrotnie awizowana (w dniu 12 i 20 kwietnia 2017 r.), a następnie w dniu 28 kwietnia 2017 r. została zwrócona do Sądu, bowiem nie została przez skarżącą podjęta w terminie. Zatem, dniem doręczenia tego wezwania był dzień 26 kwietnia 2017 r. Natomiast termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 4 maja 2017 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie zastosowała się jednak do wezwania i nie podpisała skargi, a także nie nadesłała podpisanego egzemplarza skargi lub pełnomocnictwa procesowego, co musiało skutkować odrzuceniem skargi.

Zażalenie od powyższego postanowienia złożyła K. O. w imieniu własnym i jako pełnomocnik skarżącej.

Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2017 r. odrzucił ww. zażalenie wniesione przez skarżącą jako nieopłacone na wezwanie Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie K. O. podlega uwzględnieniu.

Na uwagę zasługuje, że po wniesieniu przedmiotowej skargi Sąd wezwał K. O. do wyjaśnienia w czyim imieniu została wniesiona skarga, w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że skarga została wniesiona przez B. O. reprezentowaną przez pełnomocnika K. O.. W związku z tak określonym rygorem i brakiem odpowiedzi na ww. wezwanie Sąd powinien w dalszej korespondencji uwzględnić fakt, że skarga została wniesiona przez pełnomocnika. Oznacza to, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a. powinno zostać skierowane do pełnomocnika, a nie jak miało to miejsce w niniejszej sprawie bezpośrednio do strony skarżącej. Dlatego zaskarżone postanowienie należało uchylić jako wydane z naruszeniem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Dodatkowo należy wskazać, że aktualnie nie istnieje potrzeba uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie stosownego pełnomocnictwa oraz podpisania skargi. W toku postępowania sądowoadministracyjnego zostało już bowiem złożone stosowne pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi; zaś w aktach sprawy znajduje się kopia skargi poświadczona za zgodność z oryginałem z uwagi na fakt, że skarga ta (jej oryginał) dotyczyła trzech różnych zaskarżonych aktów. Dokonano też adnotacji na tej kopii skargi, że oryginał pisma (skargi) dołączono do akt sądowych VII SA/Wa 254/17. W związku z powyższym, wymagane będzie wezwanie przez Sąd I instancji strony skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi, ewentualnie innych braków skargi jeżeli takowe istnieją, z tym że wezwanie będzie wymagało doręczenia pełnomocnikowi strony skarżącej.

Z tych względów, na podstawie 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.