Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "Z." S. P., R. P. Sp. j. z siedzibą w R. na decyzję Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu unieruchomienia zakładu leczniczego dla zwierząt postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Skarżąca - "Z." S. P., R. P. Sp. j. z siedzibą w R., pismem z [...] czerwca 2014 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Lekarza Weterynarii z [...] maja 2014 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu unieruchomienia zakładu leczniczego dla zwierząt.

Pismem z 4 sierpnia 2014 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, iż skutki decyzji są dla spółki bardzo dużym ciosem finansowym, gospodarczym i moralnym. Unieruchomienie zakładu leczniczego pozbawiło stronę głównego źródła utrzymania oraz pociągnęło za sobą wysokie starty materialne. Współpracujący ze spółką lekarz złożył wypowiedzenie a spółka narażona jest na utratę prestiżu oraz niebezpieczeństwo przejęcia klientów przez konkurencję. Do wniosku załączono protokół przekazania produktów leczniczych do utylizacji oraz fakturą firmy utylizacyjnej na kwotę 35 000 złotych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek pozytywnych warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, jakimi są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką zastosowania instytucji ochrony tymczasowej jest istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, a która jest wynikiem wykonania kwestionowanej decyzji administracyjnej (NSA [w:] postanowienie NSA z 21 listopada 2012 r., sygn. akt II GSK 1830/12). Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu

i zdrowiu (NSA [w:] postanowienie NSA z 31 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 465/12). Nieodwracalny skutek z kolei to takie następstwo, konsekwencja, efekt, rezultat jakichś działań, których nie będzie można cofnąć lub których nie da się usunąć (vide: Popularny słownik języka polskiego pod red. B. Dunaja, Warszawa 2000, s. 365

i 644). Omawiana instytucja ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności.

Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę już we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku poza przytoczeniem treści art. 61 § 3 p.p.s.a. powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione (NSA [w:] postanowienie NSA z 8 maja 2013 r., sygn. akt I GZ 145/13, postanowienie NSA z 27 lipca 2011 r., sygn. akt II GZ 294/11).

Obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie jej wykonania mogłoby narazić stronę na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków spoczywa na wnioskodawcy. Sąd nie może działać w tym zakresie za stronę. Zgromadzona dokumentacja sprawy służy weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (vide: NSA [w:] postanowienie NSA z 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672, postanowienie NSA z 12 lipca 2013 r. sygn. akt II OZ 605/13).

W rozpoznawanej sprawie, zdaniem Sądu, brak jest przesłanek pozwalających na pozytywne rozpoznanie wniosku skarżącej spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Przede wszystkim podkreślić należy, że uzasadnieniem dla wstrzymania wykonania aktu lub czynności nie mogą być okoliczności, odnoszące się do prawidłowości aktu lub czynności, której dotyczy wniosek o wstrzymanie. Celem bowiem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 października 2008 r., sygn. akt II OZ 741/08, LEX nr 493666). Ustawodawca nie wiąże, choćby w najmniejszym stopniu wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Tak, więc sąd administracyjny rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 r. Nr 4, poz. 77).

Odnosząc się natomiast do podnoszonej przez skarżącą, kwestii ewentualnego pozbawienia strony głównego źródła dochodu w skutek wydania decyzji o unieruchomieniu zakładu leczniczego dla zwierząt oraz wynikających z tego faktu strat materialnych, jak również protokołu przekazania do utylizacji posiadanych przez skarżącą produktów leczniczych, w ocenie Sądu, powyższe nie świadczy

o wypełnieniu ciążącego na stronie obowiązku wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Brak możliwości skonfrontowania opisanych przez stronę konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji z jakimikolwiek dokumentami obrazującymi sytuację finansową i majątkową strony uniemożliwia pozytywną ocenę wniosku strony (podobnie NSA /w:/ postanowienie NSA z 29 sierpnia 2013 r. sygn. akt II GZ 485/13).

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.