Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 października 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 1103/23 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi T. M. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 6 lipca 2023 r. nr WI-I.7840.2.22.2023.SM w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu, projekt architektoniczno-budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 11 października 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 1103/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 11 stycznia 2022 r. zmienionej decyzja z dnia 29 kwietnia 2022 r.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że nie można wykluczyć, że zmiany, które zostaną dokonane w obrębie nieruchomości inwestora będą oddziaływać na sferę uprawnień skarżącego i nie będą dla niego korzystne, czy też pożądane. Jednak należy wykluczyć możliwość wstrzymania wykonania decyzji w odniesieniu do przypadku, w którym niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody bądź powstania trudnych do odwrócenia skutków ma wymiar wyłącznie hipotetyczny, albowiem opiera się na przypisywaniu robotom budowlanym negatywnych skutków, które realizować się mają dopiero w przyszłości w stosunku do nieistniejącego (planowanego) zamierzenia budowlanego. W ramach weryfikacji wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ocenie podlega wyłącznie to, czy we wniosku uprawdopodobniono, że jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym skontrolowaniem w aspekcie zgodności z prawem, może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom strony skarżącej. Z taką sytuacją, w ocenie Sądu I instancji, nie mamy do czynienia w odniesieniu do wniosku skarżącego.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył T, M. (żalący), wnosząc o jego uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że co do zasady ciężar uprawdopodobnienia przesłanek zawartych w ww. przepisie spoczywa na skarżącym, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (art. 61 § 1 p.p.s.a.).

Przy ocenie wniosku Sąd zobowiązany jest ważyć interes zarówno strony skarżącej jak i inwestora. Wykonanie obiektu budowlanego na podstawie pozwolenia na budowę, które może zostać usunięte z mocą wsteczną z obrotu prawnego, odbywa się bowiem na ryzyko inwestora. Zatem to inwestor zobowiązany będzie do przywrócenia stanu poprzedniego na własny koszt, a więc to po stronie inwestora może zaistnieć stan znacznej szkody. Podobnie w sytuacji odwrotnej, tj. wstrzymania wykonania decyzji i zablokowania procesu inwestycyjnego, co wiąże się z ingerowaniem w proces budowlany i ponoszeniem przez inwestora strat związanych z tym przestojem.

Odnosząc się natomiast do argumentacji przedstawionej w zażaleniu należy wskazać, że nie jest ona zasadna. Zasadniczo można powoływać się na zagrożenie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jeśli ma ono charakter aktualny, realny i indywidualny, bezpośrednio związany z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Tymczasem w złożonym zażaleniu wskazano takie okoliczności jak pogorszenie komfortu i standardu zamieszkiwania skarżącego oraz obniżenie wartości jego nieruchomości. Pomijając fakt, że są to okoliczności hipotetyczne to należy również zaznaczyć, że tego typu zagrożenia wiążą się praktycznie z każdym procesem budowlanym, a co za tym idzie nie stanowią sytuacji wyjątkowej. Ochrona tymczasowa nie jest stosowana automatycznie i wymaga oceny sytuacji pod kątem wystąpienia "znacznej" szkody, przez co należy rozumieć szkodę przekraczającą normalne następstwa procesu inwestycyjnego.

Dodatkowo należy wskazać, że w złożonym zażaleniu T. M. wskazał, że stan zaawansowania inwestycji jest wysoki i istnieje prawdopodobieństwo wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Informacja ta dodatkowo podważa zasadność wstrzymania wykonania wskazanej przez żalącego decyzji, bowiem postanowienie takie nie chroni już przed bezpośrednimi skutkami procesu budowlanego, a potencjalne przyszłe konsekwencje, jak wskazano wyżej, mogą bardziej obciążać inwestora niż żalącego.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.