drukuj    zapisz    Powrót do listy

6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne, Inne, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Oddalono skargę, I SA/Sz 451/19 - Wyrok WSA w Szczecinie z 2019-11-07, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Sz 451/19 - Wyrok WSA w Szczecinie

Data orzeczenia
2019-11-07 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-05-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Ewa Wojtysiak
Jolanta Kwiecińska /przewodniczący/
Kazimierz Maczewski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926 art. 128
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Dz.U. 2017 poz 1369 art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.) Sędzia WSA Ewa Wojtysiak Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Furtak-Biernat po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 listopada 2019 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od nieruchomości za 2017 r., po wznowieniu postępowania oddala skargę.

Uzasadnienie

Sygn. akt I SA/Sz [...]

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję tego organu z [...] r. nr [...] odmawiającą A. D. (dalej: "Podatniczka", "Skarżąca") uchylenia decyzji tegoż organu z [...] r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na rok [...]

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt sprawy, decyzją Burmistrza [...] z [...] r. utrzymaną w mocy decyzją SKO w [...] z [...] r. nr [...], ustalono Podatniczce zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości na rok [...] w kwocie [...]zł. Złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skarga na opisaną wyżej decyzję SKO w [...] została oddalona prawomocnym wyrokiem tego sądu z [...] r. sygn. akt [...].

Przedmiot opodatkowania stanowiły m.in. grunty działek nr [...] oraz [...] położone w L. przy ul. [...], których Podatniczka jest użytkownikiem wieczystym. Do opodatkowania przyjęto:

- budynek związany z działalnością gospodarczą (sprzedaż i hurt) o pow. [...] m˛ według stawki [...] zł,

- budynki gosp. na terenach miasta o pow. [...] m˛ według stawki [...] zł,

- grunty pozostałe o pow. [...] m˛ według stawki [...] zł,

- grunty pod działalność gosp. o pow. [...] m˛ według stawki [...] zł.

Istota sporu sprowadzała się do oceny, czy organy prawidłowo opodatkowały grunty działek [...] oraz [...]. W ocenie Podatniczki część nieruchomości została zajęta przez Stowarzyszenie [...] (dalej: "Stowarzyszenie") będące organizacją pożytku publicznego i że nieruchomości te są zajęte przez Stowarzyszenie na podstawie umowy dzierżawy na działalność w zakresie oświaty i wychowania, techniki i nauki, kultury fizycznej i sportu. Ze stanowiska organu zaprezentowanego w decyzji z [...] r. [...] wynikało, że nie ma żadnych dowodów na to, iż poza pracami remontowymi i porządkowymi, czy też związanymi z przeprowadzką prowadzona była na nieruchomości działalność pożytku publicznego, czy też jakakolwiek działalność; organ uwzględnił przy tym stan działek nr [...] i [...] a także znajdujących się na nich budynków.

Z uzasadnienia ww. wyroku wynika, że Sąd, oddalając skargę, nie podzielił poglądu Skarżącej, iż samo zawarcie czynności prawnych w postaci umów dzierżawy oznacza faktyczne "zajęcie" nieruchomości na cel określony w art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (j.t. Dz.U.2016.716 ze zm. - dalej: "u.p.o.l."). Wyjaśnił, że nieruchomość jest zajęta na prowadzenie takiej działalności wówczas, gdy jest realnie wykorzystywana w tym celu. Zdaniem Sądu, sformułowanie "gruntów zajętych" dla potrzeb omawianego zwolnienia oznacza, że na gruncie muszą być wykonywane rzeczywiste czynności składające się na prowadzenie statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży. Poza zakresem ustawowego zwolnienia pozostają natomiast zamiary i plany użytkownika na przyszłość. Gdyby przyjąć argumenty wskazane przez stronę skarżącą, że do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. wystarczy sam fakt zawarcia umowy i przejęcia nieruchomości przez Stowarzyszenie, to przepis ten musiałby uzależniać zwolnienie od samego tylko faktu posiadania nieruchomości przez Stowarzyszenie, a takiego sformułowania ustawodawca nie użył.

Sąd stwierdził, że Skarżąca nie wykazała, iż całość czy też nawet część spornej nieruchomości była w [...] wyłącznie zajęta na potrzeby prowadzenia przez użytkowników nieodpłatnej statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu.

Sąd wyjaśnił też, że z danych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym wynika, iż Stowarzyszenie prowadzi zarówno działalność nieodpłatną jak też odpłatną, np. w zakresie sprzedaży hurtowej wyspecjalizowanej i niewyspecjalizowanej, czy pól kempingowych, wydawania książek i gazet. Z zebranego materiału dowodowego wynikało ponadto, że teren jest zaniedbany, zaśmiecony, zarośnięty trawą i krzakami. Strona nie przedstawiła dowodów, że na przedmiotowym gruncie są wykonywane rzeczywiste czynności składające się na prowadzenie statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży. Samo podpisanie umowy dzierżawy nieruchomości, wykonywanie na niej prac remontowych bądź porządkowych - czego dowodzić miałyby przedstawione faktury - nie dowodzi, że Stowarzyszenie w istocie prowadzi na nieruchomości nieodpłatną działalność pożytku publicznego. Sąd zgodził się z organem, że nie mogą stanowić potwierdzenia tego faktu oświadczenia osób, które pracowały w L., tj. K. Ł., A. K., A. H., P. O., M. K., R. G., J. J., J. S., Ł. P. i M. Ł.. W oświadczeniach tych bowiem potwierdzili oni np. wyładunek sprzętu, nadzór nad remontem lotniczymi, kontrolę prac remontowych i porządkowych.

Sąd zgodził się ze stanowiskiem organów, że zebrany materiał dowodowy nie pozwalał na przyjęcie, iż na działkach tych prowadzona jest nieodpłatna działalność pożytku publicznego, a tym samym, że zaistniały przesłanki do zwolnienia nieruchomości z opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

W piśmie z [...] r. Podatniczka złożyła do organu podatkowego wniosek o wznowienie postępowania dotyczącego podatku od nieruchomości na [...] wskazując na nowe przesłanki nieuwzględnione przy wydawaniu decyzji na [...] r., tj. stwierdzone przez Burmistrza L. pismem z [...] r. [...] zajmowanie nieruchomości przez Stowarzyszenie oraz dokumentację Stowarzyszenia złożoną do KRS, urzędu skarbowego i urzędu statystycznego. Podatniczka zawnioskowała o przeprowadzenie dowodu z dołączonych do wniosku dokumentów oraz wniosła o uznanie, że Stowarzyszenie zajmowało nieruchomość, prowadziło statutową nieodpłatną działalność na nieruchomości przy ul. [...]. Do wniosku o wznowienie postępowania Podatniczka dołączyła:

- kopię oświadczenia Stowarzyszenia z [...] r. o użytkowaniu nieruchomości przy ul. [...] w L. (dz. Nr [...] i [...]) oraz

z [...] r. o nieprowadzeniu działalności gospodarczej, zarobkowej;

- kopię pisma Burmistrza L. z [...] r. nr [...];

- wydruk KRS Stowarzyszenia stan na dzień [...] r.;

- fotografie (6 szt.);

- wydruk (bez daty i podpisów) o nazwie "[...] Stowarzyszenie [...] Sprawozdanie zarządu z działalności Stowarzyszenia za [...]";

- kopię pisma podmiotu o nazwie [...] z [...] r.;

- kopię skierowanego do K. Ł. zawiadomienia Policji z dnia

[...] r. o wszczęciu dochodzenia w sprawie uszkodzenia ściany budynku dokonanego w okresie od [...] do [...] r. w L. przy ul. [...].

Postanowieniem z [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wznowiło postępowanie podatkowe zakończone decyzją SKO z dnia

[...] r. nr [...]

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło uchylenia ostatecznej decyzji tegoż organu z dnia [...] r. Organ ten wskazał na ustawowe podstawy wznowienia określone w art. 240 O.p., i wyjaśnił następnie, że Podatniczka upatruje przesłanki wznowienia w art. 240 §1 pkt 5 O.p. (w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję).

Organ wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji, odnosząc się do treści wniosku

i złożonych załączników, że Podatniczka upatruje podstawę wznowienia w stanowisku organu podatkowego I instancji (Burmistrza [...]), który aktualnie nie neguje faktycznego zajmowania nieruchomości przez Stowarzyszenie i umowy dzierżawy, która "pozwala mu" na to zajmowanie.

OrganStwierdził, że ww. okoliczności podniesione przez Podatniczkę nie mogą być podstawą wznowienia postępowania podatkowego i uchylenia dotychczasowej decyzji, gdyż nie stanowią one nowych okoliczności faktycznych ani dowodów, które istniały w dniu wydania decyzji, a które nie zostały wzięte pod uwagę przy rozstrzyganiu sprawy, a organ o nich nie wiedział. Dodał organ, że zmiana stanowiska organu podatkowego w zakresie oceny dowodów nie może stanowić podstawy zmiany decyzji w trybie wznowienia postępowania. Organ stwierdził ponadto, że nie zachodzi w sprawie żadna z przesłanek wznowienia wskazanych w art. 240 O.p.

W odwołaniu Podatniczka podtrzymała wnioski i zarzuty przedstawione we wniosku o wznowienie postępowania. Zarzuciła, że Kolegium nie dopatrzyło się podstaw wznowienia i wydało decyzję odmawiającą uchylenia swej decyzji. Wskazała, że istotnym w sprawie jest, iż Burmistrz przyznał w piśmie przewodnim do SKO

w [...], iż Stowarzyszenie zajmuje przedmiotową nieruchomość, w zakresie wynikającym z zawartej umowy (znanej Burmistrzowi). W ocenie Podatniczki, podstawą odmowy zwolnienia od podatku od nieruchomości stał się argument, iż Stowarzyszenie działa odpłatnie. Dowodem na tę okoliczność miał być wydruk o niewiadomym pochodzeniu, stanowiący, że Stowarzyszenie prowadzi działalność odpłatną. Podatniczka wskazała, że wydruk o rzekomej działalności odpłatnej jest sfałszowany, gdyż informacje w nim zawarte nie są zgodne z prawdziwym odpisem KRS, który dołączyła, a z którego to dokumentu wynika, że Stowarzyszenie nie prowadzi odpłatnej działalności. Podatniczka zaznaczyła, że ta okoliczność ("ten aspekt") jest nowa i nie była brana dotychczas pod uwagę, nieznana Kolegium bazującemu na dokumentacji dostarczonej przez Burmistrza, która jest "daleko wątpliwa". W ocenie Podatniczki, decyzja została wydana w oparciu o nieprawdziwy dokument, natomiast prawdziwy zapis w KRS dot. nieodpłatnej działalności Stowarzyszenia nie został wzięty pod uwagę. Podatniczka wskazała, że samo istnienie nieprawdziwego dokumentu winno skutkować wznowieniem; zarzuciła też Kolegium, że nie odniosło się ono do tego zarzutu, nie zweryfikowało go w bazie KRS. W opinii Podatniczki, wywiodła ona w sprawie, dołączając "prawdziwy" odpis z KRS, że Stowarzyszenie prowadzi działalność nieodpłatną.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie wznowieniowe jest to szczególny tryb postępowania, służący do wzruszania ostatecznych decyzji administracyjnych, posiadający ściśle określone przesłanki jego stosowania, zakres kognicji organu w takim postępowaniu i możliwe do wydania rozstrzygnięcia.

Organ ten nie stwierdził zaistnienia przesłanki wznowienia, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 1 O.p. ani przesłanki z art. 240 § 1 pkt 5 Op.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego włączenia do akt sfałszowanego wydruku z KRS i wydania rozstrzygnięcia wyłącznie w oparciu o zapisy KRS, organ uznał zarzut ten za całkowicie chybiony. Wyjaśnił, że wydruk informacji pobranej w trybie art. 4 ust. 4a ustawy z dnia 20.08.1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym posiada moc dokumentu wydanego przez Centralną Informację nie wymagającą podpisu i pieczęci. Nie oznacza to oczywiście, że Strona nie może pozyskać wierzytelnego odpisu z rejestru KRS , albo że to organy winny taki odpis włączyć do akt (dokumenty te nie będą różniły się merytoryczną treścią). Skarżąca natomiast zarzucając obu organom podatkowym posługiwanie się nieprawdziwym, wątpliwym czy sfałszowanym dokumentem, nie dostrzega, że nawet z odpisu przedstawionego przez nią "jako wyłącznie właściwego" wprost wynika, że Stowarzyszenie wpisane jest także do rejestru przedsiębiorców. Organ odwoławczy wyjaśnił dalej, że ta informacja winna skłonić Skarżącą do zweryfikowania zapisów zawartych w rejestrze przedsiębiorców o nr [...], jako że zapisy zawarte w rejestrze stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, nie zawierają informacji odnośnie przedmiotu działalności prowadzonego przez przedsiębiorcę. Skoro zatem Stowarzyszenie jest przedsiębiorcą to oznacza, że w statucie tego Stowarzyszenia przewidziano możliwość prowadzenia działalności gospodarczej ukierunkowanej na zysk (statut znajduje się w aktach sprawy).

Organ dodał nadto, że zapisy ujawnione w rejestrze przedsiębiorców prowadzonego dla Stowarzyszenia nie oznaczają, że działalność gospodarcza była faktycznie prowadzona na nieruchomości należącej do Podatniczki, a zapisy zawarte w rejestrze stowarzyszeń prowadzonego dla Stowarzyszenia (KRS), także w rejestrze przedsiębiorców odnośnie nieodpłatnej działalności statutowej organizacji pożytku publicznego nie oznaczają, że na nieruchomości Skarżącej była prowadzona nieodpłatna działalność statutowa.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wyjaśniło, że nie stwierdziło istnienia w aktach sprawy wydruku z KRS o nr [...], który wskazywałby, że Stowarzyszenie zarejestrowało odpłatną działalność statutową organizacji pożytku publicznego. Żaden z organów podatkowych nie twierdził, że Stowarzyszenie prowadzi niezarejestrowaną działalność, tj. odpłatną działalność opp; organ podzielił przy tym uwagę skarżącej, że dział 3 rubryka 4 poz. 1 KRS [...] nie ujawnia żadnej zawartości.

Kolegium zwróciło uwagę, że w sprawie istotne były okoliczności o charakterze faktycznym, a mianowicie dokonane w sprawie ustalenia w zakresie rzeczywistych czynności przedsięwziętych na nieruchomości Podatniczki, a następnie ich ocena w kontekście statutowej działalności Stowarzyszenia.

Odnosząc się do decyzji ostatecznej z dnia [...] r. organ stwierdził, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dał podstaw do stwierdzenia, że Stowarzyszenie prowadziło na nieruchomości Podatniczki faktyczną działalność statutową na rzecz dzieci i młodzieży. Organ zwrócił uwagę, że sama Podatniczka w odwołaniu z [...] r. twierdziła, że na razie, jej nieruchomość jest wykorzystywana jako magazyn, że trwają prace dostosowawcze. Te okoliczności nie były kwestionowane, organ przeprowadził oględziny nieruchomości, przesłuchał osoby reprezentujące Stowarzyszenie, odebrał oświadczenia od osób pracujących na terenie nieruchomości. Zatem podstawą odmowy przyznania zwolnienia podatkowego czy to z art. 7 ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. czy też z art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. było niewykazanie przez Podatniczkę, że na jej działkach były realizowane czynności składające się na przedmiot statutowej działalności opp , czy też statutowej działalności stowarzyszenia wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu.

Organ podatkowy nie zgromadził materiału dowodowego, z którego można byłoby wywieść, że dzierżawione przez Stowarzyszenie grunty czy budynki zostały wykorzystane dla potrzeb prowadzenia działalności gospodarczej. Dlatego organ dla tych przedmiotów nie zastosował stawek przewidzianych dla gruntów i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że błędne jest założenie Podatniczki, jakoby

w postępowaniu wznowieniowym organ był uprawniony prowadzić na nowo postępowanie dowodowe dla stwierdzenia nieodpłatnej czy też odpłatnej działalności Stowarzyszenia.

Kolegium nie stwierdziło w sprawie istnienia sfałszowanego wydruku z KRS nr [...] co według Skarżącej wypełniało przesłankę wznowienia postępowania i uchylenia decyzji (art. 240 § 1 pkt 1 O.p.), ani też nie dopatrzyło się zmiany stanowiska Burmistrza [...], które jeśli nawet miałoby miejsce, pozostałoby bez wpływu na ocenę przesłanki wznowienia określonej w art. 240 § 1 pkt 5 O.p.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skardze na opisaną wyżej decyzję, Skarżąca zarzuciła:

- naruszenie prawa materialnego poprzez przyjęcie, że w sprawie nie istnieją przesłanki zawarte w art.240 § 1 pkt 5 O.p.,

- niewyjaśnienie wszystkich okoliczności w sprawie, a w szczególności nieuwzględnienie zapisów opp w odpisie z KRS na czas prowadzenia postępowania i wydania decyzji; Skarżąca dodała, że zwracała wielokrotnie uwagę, iż organ przy ocenie sytuacji winien skorzystać z posiadanej i zgromadzonej dokumentacji czy zajmując przedmiotową nieruchomość Stowarzyszenie prowadziło działalność odpłatną czy nieodpłatną; w jej ocenie istniały nowe fakty i dowody nieznane stronie a istniejące w dacie wydania decyzji.

W uzasadnieniu Skarżąca wyjaśniła, że już na etapie odwołania nie zgodziła się uprzednio z decyzją bowiem decyzja została wydana na podstawie wydruku dotyczącego Stowarzyszenia "niewiadomego pochodzenia" i tylko ten dokument był Burmistrzowi znany. W ocenie Skarżącej, przedłożenie w tych okolicznościach odpisu z KRS z danymi odpowiadającymi rzeczywistości, potwierdzającymi, że Stowarzyszenie działa nieodpłatnie stanowi nowy dokument i potwierdza nową okoliczność nieznaną organowi.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] u z n a ł, co następuje:

Po dokonanej kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontroli Sądu – na podstawie art. 3 § 1 i § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2019.2325 -dalej: p.p.s.a.) podlegała decyzja w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania w przedmiocie podatku od nieruchomości na rok [...]

Na wstępie wskazać należy, że stosownie do art. 128 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U.2019.900 - dalej: "O.p.") decyzje, od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana tych decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania mogą nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w niniejszej ustawie oraz w ustawach podatkowych.

Z treści art. 128 O.p. wynika, iż tylko wyraźnie określone przyczyny, stanowiące o najdalej idących wadach decyzji lub poprzedzającego ją postępowania mogą prowadzić do wzruszenia decyzji ostatecznej. Naturalną konsekwencją powyższego jest to, że postępowania nadzwyczajne nie mogą zastępować kontroli instancyjnej oraz ewentualnego badania legalności merytorycznej decyzji ostatecznej w drodze skargi do sądu administracyjnego (wyrok NSA z 15.9.2006 r., I FSK 379/05, Legalis). Żaden z wymienionych szczególnych trybów postępowania nie uprawnia do badania sprawy analogicznego do dokonywanego w postępowaniu odwoławczym; byłoby to bowiem niedopuszczalne rozpoznawanie sprawy w III, a nawet w IV instancji. Samo powołanie się przez stronę na przesłankę z art. 240 § 1 pkt 5 O.p. bez wykazania, że przesłanka ta faktycznie wystąpiła, nie obliguje organów podatkowych do dokonywania ponownej oceny już ocenionego – w postępowaniu zwykłym – materiału informacyjnego stanowiącego podstawę wydania kwestionowanej decyzji (por. wyrok NSA z 16.5.2003 r., III SA 2182/01, Legalis). Ostateczna decyzja administracyjna posiada – w swym założeniu – cechy trwałego rozstrzygnięcia i przysługuje jej przymiot domniemania prawdziwości ustaleń faktycznych, poczynionych w danej sprawie i stanowiących podstawę decyzji (art. 128 O.p.). Naruszenie tego domniemania, a w konsekwencji ostatecznej decyzji, w drodze wznowienia postępowania, może nastąpić jedynie w sytuacjach wyjątkowych i dlatego przepisy określające zakres stosowania tej instytucji nie mogą być poddawane wykładni rozszerzającej (wyr. NSA z 22.2.2006 r., II FSK 361/05, Legalis).

Wznowienie postępowania zmierza zatem do usunięcia ciężkich wad postępowania podatkowego, które ujawniły się już po wydaniu decyzji ostatecznej. Jego istotą jest ponowne rozpatrzenie sprawy podatkowej zakończonej decyzją ostateczną ze względu na kwalifikowane wady, jakimi obarczone było postępowanie poprzedzające wydanie tej decyzji. Wady te stanowią jednocześnie przesłanki wznowienia postępowania.

Uchylenie decyzji dotychczasowej może nastąpić jedynie po uprzednim stwierdzeniu istnienia podstaw (przesłanek) do jej uchylenia, określonych m.in. w art. 240 § 1 O.p.

Skarżąca jako podstawę wznowienia postępowania wskazała w toku postępowania, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję (art. 240 §1 pkt 5 O.p.) oraz stwierdziła, że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe (art. 240 §1 pkt 1 O.p.).

Z brzmienia przepisu art. 240 §1 pkt 5 O.p. wynika, że postępowanie może zostać wznowione, gdy zostaną łącznie spełnione trzy przesłanki: (1) wyszły na jaw nowe istotne okoliczności faktyczne lub nowe dowody, (2) nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniały w dniu wydania decyzji oraz (3) nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody nie były znane organowi, który wydał decyzję. Zwrot "wyjdą na jaw", oznacza, że decydujący jest moment ujawnienia danego dowodu lub okoliczności, czyli okazania i udostępnienia go organowi, zaś przesłanka istotnych okoliczności lub dowodów jest spełniona wtedy, gdy mogą one mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie, więc wywołują konieczność uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej w całości lub w części (por. wyrok NSA z 1.10.2003 r. sygn. akt III SA 2923/01). Natomiast "nowe okoliczności lub dowody", to takie dowody lub okoliczności, które wprawdzie istniały w dniu wydania rozstrzygnięcia w zwykłym postępowaniu, ale które zostały wykryte po wydaniu decyzji. Istotne jest więc, aby te dowody lub okoliczności nie były znane organowi.

W ocenie Sądu prawidłowo organy podatkowe oceniły w sprawie, że Skarżąca nie wskazała nowych dowodów ani okoliczności faktycznych istniejących w dniu wydania decyzji a nieznanych organowi, który wydał decyzję.

Przedmiotem sporu w sprawie podatku od nieruchomości na [...] r. była ocena czy wykazano w toku postępowania, że doszło do zajęcia przedmiotowych nieruchomości przez Stowarzyszenie na działalność w zakresie oświaty i wychowania, techniki i nauki, kultury fizycznej i sportu. Organy twierdziły, że podstawą odmowy przyznania zwolnienia podatkowego czy to z art. 7 ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. czy też z art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. było niewykazanie przez Podatniczkę, że na jej działkach były realizowane czynności składające się na przedmiot statutowej działalności opp, czy też statutowej działalności stowarzyszenia wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu.

Sąd zwraca uwagę, że WSA w [...] w ww. wyroku oddalającym skargę (wyrok z [...] r. sygn. akt I SA/[...]) stwierdził, iż z danych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym wynikało, że Stowarzyszenie prowadzi zarówno działalność nieodpłatną jak też odpłatną, np. w zakresie sprzedaży hurtowej wyspecjalizowanej i niewyspecjalizowanej, czy pól kempingowych, wydawania książek i gazet. Z zebranego materiału dowodowego wynikało, że teren jest zaniedbany, zaśmiecony, zarośnięty trawą i krzakami. Strona nie przedstawiła dowodów, że na przedmiotowym gruncie są wykonywane rzeczywiste czynności składające się na prowadzenie statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży. Samo podpisanie umowy dzierżawy nieruchomości, wykonywanie na niej prac remontowych bądź porządkowych - czego dowodzić miałyby przedmiotowe faktury - nie dowodzi, że Stowarzyszenie w istocie prowadzi na nieruchomości nieodpłatną działalność pożytku publicznego. Sąd zgodził się z organem, że nie mogą stanowić potwierdzenia tego faktu oświadczenia osób, które pracowały w [...], tj. K. Ł., A.. K., A.. H., P.. O., M.. K., R.. G., J.. J., J.. S., Ł.. P. i M.. Ł.. W oświadczeniach tych bowiem potwierdzili oni np. wyładunek sprzętu, nadzór nad remontem lotniczym, kontrolę prac remontowych i porządkowych.

Nie sposób zatem uznać, że załączniki złożone przez Skarżącą do organu podatkowego wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania stanowią dowody, o których mowa w art. 240 § 1 pkt 5 O.p. Słusznie wskazał organ podatkowy, że przedstawione w piśmie z [...] r. stanowisko Burmistrza L. w sprawie podatku od nieruchomości na [...] r. co do zajęcia części nieruchomości Skarżącej przez Stowarzyszenie, nie stanowi nowych okoliczności faktycznych ani nowych dowodów które istniały w dniu wydania decyzji a które nie zostały wzięte pod uwagę przy rozstrzyganiu sprawy, a organ o nich nie wiedział. Takiego dowodu nie stanowią w ocenie Sądu pozostałe dokumenty (formularze i oświadczenia Stowarzyszenia o nieprowadzeniu działalności gospodarczej - zarobkowej, wydruk KRS Stowarzyszenia – stan na dzień [...] r., fotografie), ani wydruk (bez daty, bez podpisów) o nazwie "[...] Stowarzyszenie [...]" Sprawozdanie zarządu z działalności Stowarzyszenia za rok [...] Takie dokumenty i wydruki nie mogą spowodować wzruszenia ostatecznej decyzji, która została wydana m.in. na podstawie znajdującego się w aktach sprawy oświadczenia prezesa zarządu S. K. [...] który w dniu [...] r. w przesłuchaniu mającym na celu ustalenie czy na nieruchomości położonej w L. przy ul. [...] prowadzona jest działalność Stowarzyszenia zeznał, że "pomieszczenia użytkowane są jako magazyn sprzętu Stowarzyszenia"; "magazyny są wykorzystywane wyłącznie na magazynowanie sprzętu"; "Przez cały okres wynajmu wszystkie zabiegi porządkowe, naprawcze (awaryjne) wykonywane są na bieżąco przez Stowarzyszenie".

Sąd zwraca uwagę, że Skarżąca nie wskazała w toku postępowania ani na dowody, ani na okoliczności faktyczne, o których mowa w art. 240 §1 pkt 5 O.p. pozwalające na poczynienie przez organ podatkowy, po wznowieniu postępowania, odmiennych ustaleń od tych wskazanych w ostatecznej decyzji z dnia [...] r. Złożone do wniosku załączniki i argumentacja Skarżącej, nie wskazują bowiem, jak oczekiwałaby tego Skarżąca, że wynika z nich, iż faktycznie Stowarzyszenie zajmowało przedmiotowe nieruchomości na przedmiot statutowej działalności opp, czy też statutowej działalności stowarzyszenia wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu.

W ocenie Sądu, zasadnie organ nie uwzględnił argumentacji Skarżącej odnoszącej się do kwestii oceny znajdującej się w aktach sprawy wydruku Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego – informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców Stowarzyszenia w świetle przesłanki określonej w art. 240 §1 pkt 1 O.p. (dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe). Na wstępie wyjaśnić należy, że istotne ustalenia dla sprawy nie były oparte o dane wynikające z informacji dotyczących Stowarzyszenia, ujawnionych w KRS. Odnosząc się jednak do zarzutów skargi Sąd zwraca uwagę, że znajdujący się w aktach sprawy I instancji (k. [...] opisany wyżej wydruk z dnia [...] r. (numer KRS [...]) został pobrany na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186, ze zm.) i wynikało z niego, że Stowarzyszenie jest wpisane także do Rejestru Stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej; posiada status organizacji pożytku publicznego, przeważający przedmiot działalności przedsiębiorcy obejmował pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane; przedmiot pozostałej działalności przedsiębiorcy: m.in. pozostała sprzedaż hurtowa wyspecjalizowana, pozostała sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana, pola kempingowe, łącznie z polami dla samochodów przyczep kempingowych. Przedmiot działalności statutowej organizacji pożytku publicznego obejmował nieodpłatną działalność statutową określoną w 12 pkt. w zakresie: m.in. organizowania oraz współorganizowania imprez sportowych, imprez edukacyjnych. Z kolei dołączony do wniosku o wznowienie postępowania wydruk Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego – informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru Stowarzyszeń (numer [...]) z dnia [...] r. wskazuje na przedmiot nieodpłatnej działalności w 12 punktach tożsamych z przedmiotem nieopłatnej działalności wskazanej w ww. wydruku z dnia [...] r. znajdującym się w aktach sprawy. Prawidłowo też organ wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że skoro Stowarzyszenie jest przedsiębiorcą to oznacza, że w statucie tego Stowarzyszenia przewidziano możliwość prowadzenia działalności gospodarczej ukierunkowanej na zysk (statut znajduje się w aktach sprawy). Potwierdza to również załączony przez SKO pełny wydruk z KRS z tej samej daty jak złożony przez Skarżącą skrócony wydruk (z [...] r.), w którym obok przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej ("pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej nieklasyfikowane") wskazano też 84 rodzaje "pozostałej działalności przedsiębiorcy".

W ocenie Sądu, Skarżąca nie wykazała więc, że wydruk KRS znajdujący się w aktach sprawy jest sfałszowany (art. 240 §1 pkt 1 O.p.); nie wykazała również aby stanowił on dowód, czy okoliczność o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 O.p.

Sąd ponownie podkreśla, że ustalenia organu przedstawione w ostatecznej decyzji z dnia [...] r. były oparte na twierdzeniu, że Podatniczka nie wykazała, iż faktycznie (nie tylko formalnie – umowa dzierżawy, przedmiot działalności wskazany w KRS) Stowarzyszenie zajmuje nieruchomości Skarżącej na realizację przedmiotowej działalności opp, czy też statutowej działalności stowarzyszenia wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że nie doszło w sprawie do naruszenia przez organy przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ani przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z tego powodu Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.



Powered by SoftProdukt