III SA/Łd 163/21 - Wyrok

Data orzeczenia	2021-03-12	
Data wpływu	2021-02-11	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi	
Sędziowie	Ewa Alberciak /sprawozdawca/
Krzysztof Szczygielski
Monika Krzyżaniak /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6559	
Hasła tematyczne	Środki unijne	
Skarżony organ	Zarząd Województwa	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2020 nr 0 poz 1842; art. 15zzs4 ust 3; Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych - t.j.
Dz.U. 2018 nr 0 poz 1431; art. 61 ust. 8 pkt 2, art. 37 ust. 1 i 2, art. 6 ust. 2, art. 2 pkt. 13a, art. 39 ust. 2, art. 41 ust. 2 pkt 7; Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020.	
Sentencja
Dnia 12 marca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Przedbórz na uchwałę Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 13 stycznia 2021 roku nr 15/21 w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny formalnej projektu oddala skargę.	
Uzasadnienie
Uchwałą z 13 stycznia 2021 r. nr 15/21 Zarząd Województwa Łódzkiego nie uwzględnił protestu złożonego przez Gminę Przedbórz od negatywnej oceny formalnej projektu pn. "Zmniejszenie emisji zanieczyszczeń na terenie Gminy Przedbórz" o nr WND-RPLD.04.04.00-10-0007/20 złożonego w ramach Konkursu Zamkniętego dla naboru RPLD.04.04.00-IZ.00-10-001/19 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej IV Gospodarka niskoemisyjna Działania IV.A Zmniejszenie emisji zanieczyszczeń Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014 – 2020. Podstawę rozstrzygnięcia m.in. stanowił art. 57 i art. 58 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U z 2020 r. poz. 818).

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny.

Regulamin Konkursu dla naboru nr RPLD.04.04.00-IZ.00-10-001/19 został przyjęty uchwałą nr 1663/19 Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 20 grudnia 2019r. i zmieniony następującymi uchwałami Zarządu Województwa Łódzkiego: nr 93/20 z dnia 4 lutego 2020 r., nr 293/20 z dnia 27 marca 2020 r. oraz nr 1014/20 z dnia 9 października 2020 r. Określał on zasady ogłaszania konkursu, warunki uczestnictwa, sposób i formę składania wniosków, sposób i kryteria oceny projektów, zakres i sposób dokonywania poprawy i uzupełnień wniosków, zasady podejmowania decyzji o przyznaniu dofinansowania oraz zasady procedury odwoławczej.

Z regulacji przyjętych w § 6 pkt 1 i pkt 3 Regulaminu Konkursu dla naboru nr RPLD.04.04.00-IZ.00-10001/19 ocena projektów dokonywana jest przez Komisję Oceny Projektów (KOP) w oparciu o formalne i merytoryczne kryteria wyboru projektów, stanowiące załącznik nr 3 do Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020, przyjętego uchwałą nr 103/16 Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 5 lutego 2016 r. w sprawie: przyjęcia Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego - na lata 2014-2020 (ze zm.) oraz stanowiące załącznik nr IV do Regulaminu Konkursu nr RPLD.04.04.00-IZ.00-10-001/19.

23 grudnia 2019 r. został ogłoszony przez Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Łódzkiego na lata 2014 - 2020

Konkurs Zamknięty dla naboru nr RPLD.04.04.00-IZ.00-10-001/19 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej IV Gospodarka niskoemisyjna Działania IV.4 Zmniejszenie emisji zanieczyszczeń Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020. Nabór wniosków o dofinansowanie projektów trwał od dnia 31 stycznia 2020 r. do dnia 13 marca 2020 r.

W ramach przedmiotowego konkursu Gmina Przedbórz 12 marca 2020 r. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu o nr WND-RPLD.04.04.00-10-0007/20 pod nazwą "Zmniejszenie emisji zanieczyszczeń na terenie Gminy Przedbórz". W wyniku weryfikacji ww. wniosku, pismem z 9 listopada 2020 r. wnioskodawca został poinformowany o negatywnej ocenie formalnej złożonego przez niego wniosku o dofinansowanie z uwagi na niespełnienie kryterium "Kwalifikowalność wydatków". W piśmie wskazano na dwa wezwania KOP do dokonania korekty wniosku o dofinansowanie. W pierwszym wezwaniu z 9 września 2020 r. wskazano wnioskodawcy, że w pierwotnie złożonym wniosku o dofinansowanie, w ramach kosztów kwalifikowalnych, ujął prace termomodernizacyjne w 15 budynkach, a koszt tych prac wyniósł 738 305,00 zł. W związku z powyższym KOP wezwała wnioskodawcę do korekty, wskazując, że wydatki kwalifikowalne, dotyczące robót niezwiązanych z wymianą źródła ciepła (w tym przypadku dotyczących prac termomodernizacyjnych) nie mogą przekroczyć dopuszczalnego limitu 300,00 zł za 1 m2 powierzchni użytkowej budynku i jednocześnie nie mogą wynosić więcej niż 45 000,00 zł dla każdego z budynków. W odpowiedzi na powyższe strona dokonała korekty dokumentacji wskazując, że prace termomodernizacyjne przeprowadzone będą w 16 budynkach, a ich koszty kwalifikowalne wyniosą łącznie 61 720,00 zł. W skorygowanym wniosku nie określono jednak wysokości kosztów kwalifikowalnych dla poszczególnych budynków.

Wobec powyższego KOP wezwała wnioskodawcę pismem z 13 października 2020r. do drugiej korekty wniosku o dofinansowanie. Ponownie zwrócono uwagę na to, że limit kosztów kwalifikowanych przeznaczonych na termomodernizację należy "odnosić zarówno do maksymalnej kwoty na budynek, jak również do limitu kosztów na 1 m2 powierzchni użytkowej budynku: W piśmie tym wskazano również, iż ww. limit dotyczy każdego budynku, a więc należy potwierdzić, iż koszty prac termomodernizacyjnych nie przekroczą ww. limitu dla każdego budynku z osobna. W odpowiedzi na powyższe 19 października 2020 r. strona złożyła skorygowany wniosek o dofinansowanie przedmiotowego projektu. Strona wyjaśniła, że projekt będzie realizowany w formule zaprojektuj i wybuduj dla inwestycji został przygotowany program funkcjonalno - użytkowy wraz ze zbiorczym szacunkowym zestawieniem kosztów. Koszty prac termomodernizacyjnych zostały oszacowane przy założeniu, że na budynek kwalifikowalna może być kwota maksymalna 45 000,00 zł. Jednocześnie Gmina Przedbórz podkreśliła, że szczegółowe kosztorysy zostaną przygotowane dopiero po wyborze wykonawcy oraz oświadczyła, że na każdy z termomodernizowanych budynków kwota kwalifikowalna nie przekroczy 45 000,00 zł. Wnioskodawca zastrzegł, że jeśli na etapie zamówienia publicznego okaże się, że wartość robót będzie wyższa, wówczas koszty zostaną pokryte przez mieszkańców.

Wobec powyższego KOP w informacji stwierdził, że wnioskodawca odniósł się tylko do jednej części przedmiotowego limitu, przyjmując, że maksymalną kwotą kwalifikowalną na prace termomodernizacyjne dla budynku jest kwota 45000,00 zł. Jednocześnie nie odniósł się do części limitu, w której określono, iż wydatki kwalifikowalne dotyczące robót niezwiązanych z wymianą źródła ciepła nie mogą przekroczyć 300,00 zł za 1 m2 powierzchni użytkowej budynku.

KOP wskazała, że z przedłożonej dokumentacji aplikacyjnej wynika jednoznacznie, że w przypadku sześciu lokalizacji powierzchnia użytkowa budynku jest niższa niż 150 m2, co przekłada się bezpośrednio na maksymalną wysokość kosztów kwalifikowalnych, które można przeznaczyć na termomodernizację (maksymalna wartość kosztów kwalifikowalnych = 300 zł x powierzchnia użytkowa budynku). W piśmie o ocenie negatywnej KOP wskazała, że dla sześciu budynków: (Przedbórz, ul. Mariana Wnuka, powierzchnia użytkowa 19 117,00 m2, maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych 35 100,00 zł; Przedbórz, ul. Słoneczna 19 powierzchnia użytkowa 109,98 m2, maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych 32 994,00 zł; Borowa 10 powierzchnia użytkowa 142,92, maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych 42 876,00 zł; Przedbórz, ul. Kielecka 36 powierzchnia użytkowa 117,88 m2, maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych 35 364,00 zł; Przyłanki 20 powierzchnia użytkowa 105,94 m2, maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych 31 782,00 zł; Zagacie 11 powierzchnia użytkowa 103,49 m2, maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych 31 047,00 zł) maksymalna wartość kosztów kwalifikowalnych to 209 163,00 zł, zaś suma dopuszczalnych kosztów kwalifikowalnych dla pozostałych budynków, których powierzchnia użytkowa jest większa niż 150 m2, wynosi 450 000,00 zł (tj. 45 000,00 zł dla każdego z dziecięciu budynków). Z powyższego wynika, że limit kosztów kwalifikowalnych dla wszystkich prac termomodernizacyjnych prowadzonych w 16 budynkach wyniósł 659 163,00 zł (suma kwoty 209 163,00 zł oraz 450 000,00 zł). Z uwagi na fakt, że wnioskodawca w projekcie przyjął kwotę 681 720,00 zł, KOP stwierdziła, że limit na wydatki kwalifikowalne, dotyczące robót niezwiązanych z wymianą źródła ciepła, został przekroczony, tym samym kryterium "Kwalifikowalność wydatków" nie zostało spełnione.

Strona skarżąca wniosła protest, w którym nie zgodziła się z negatywną oceną projektu w zakresie niespełnienia kryterium formalnego "Kwalifikowalność wydatków". Wnioskodawca wskazał, że udzielona przez niego w piśmie przewodnim do drugiej korekty wniosku odpowiedź, której treść jest kwestionowana przez KOP, była odpowiedzią na sformułowane przez KOP wezwania, które okazały się nieprecyzyjne i wprowadzające w błąd. Wnioskodawca wskazał w proteście, że w odpowiedzi na pierwsze wezwanie KOP dokonał korekty wniosku w wymaganym zakresie i terminie. Następnie w proteście przywołał treść drugiego wezwania KOP do korekty: "w skorygowanym wniosku obniżono wartość dofinansowania wskazując, że prace termomodernizacyjne przeprowadzone zostaną w 16 budynkach. Jednocześnie nie określono wysokości kosztów dla poszczególnych budynków. Limit dotyczy każdego budynku osobno, a więc należy potwierdzić, iż koszty prac termomodernizacyjnych nie przekroczą ww. limitu dla każdego budynku z osobna. Strona wyjaśniła, żeby uniknąć jakichkolwiek nieprawidłowości, składając po raz kolejny korektę wniosku, zawarła wyjaśnienie o treści: "wnioskodawca potwierdza, że na każdy z termomodernizowanych budynków kwota kwalifikowana nie przekroczy 45 000 zł"

Zdaniem wnioskodawcy to wyłącznie brak precyzyjności w sformułowaniu wezwań wystosowanych przez KOP był powodem tego, że wnioskodawca nie odniósł się do części limitu, w której określono, że wydatki kwalifikowalne dotyczące robót niezwiązanych z wymianą źródła ciepła nie mogą przekroczyć 300 PLN za 1 m2 powierzchni użytkowej. Nie budzi bowiem żadnych wątpliwości, że w drugim wezwaniu KOP zażądał wyłącznie potwierdzenia, że koszty prac termomodernizacyjnych nie przekroczą ww. limitu dla każdego budynku z osobna (45 000,00 zł dla danego budynku). Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż w jego opinii pominięcie w wezwaniu limitu 300,00 zł na 1 m2 powierzchni użytkowej oznaczać może, iż w momencie kierowania drugiego wezwania przez KOP, ten błąd formalny nie został zidentyfikowany. Bezspornym dla wnioskodawcy jest fakt, że zastosował się każdorazowo do zaleceń wskazanych w wezwaniach kierowanych przez KOP i tylko nieprecyzyjność tego wezwania spowodowała negatywne konsekwencje dla Gminy Przedbórz.

Następnie strona odniosła się do § 6 ust. 7 lit d) Regulaminu Konkursu dla naboru nr RPLD.04.04.00-IZ.00-10-001/19 co jej zdaniem oznacza to, że wezwanie powinno być sformułowane w sposób precyzyjny i nienasuwający wątpliwości interpretacyjnych, powinno również szczegółowo odnieść się do zaistniałych uchybień w tabeli/wniosku, a nie wzywać do dokonania poprawek w sposób ogólnikowy i nieprecyzyjny, jak to miało miejsce w przypadku oceny jej wniosku o dofinansowanie. Wnioskodawca w proteście wskazał, że dopiero w piśmie informującym o negatywnej ocenie formalnej KOP przedstawiła tabelę i szczegółowe wyliczenia, z których wynikało, iż maksymalny koszt kwalifikowalny, jaki może zostać przeznaczony na prace termomodernizacyjne może wynieść nie 681 720,00 zł (jak wskazał Wnioskodawca), lecz 659 163,00 zł. Wnioskodawca podkreślił, że nie miał świadomości popełnionego błędu, w przeciwnym razie z pewnością dokonałby stosownej korekty. Wnioskodawca wskazał, iż w jego opinii "niepokojący jest fakt, dlaczego KOP mając wiedzę, że matematycznie limit się nie zgadza (wnioskodawca tego nie zauważył) nie wspomniał o tym w przesłanym piśmie tylko zażądał potwierdzenia poprawności danych. Dlaczego osoba oceniająca wiedząc, że kwota się nie zgadza nie napisała o tym wprost, dając tym samym wnioskodawcy szansę na korektę tych obliczeń". W proteście Wnioskodawca podkreślił, że o ile w pierwszym wezwaniu do korekty kwestia limitu została przedstawiona w sposób wskazujący na kwoty, których dotyczy limit (300,00 zł na 1 m2 powierzchni użytkowej budynku i jednocześnie nie więcej niż 45 000 PLN dla danego budynku) oraz wezwany został do korektyw zakresie wysokości kosztów kwalifikowalnych, o tyle w drugim wezwaniu taki zapis nie został zawarty, co niestety wprowadziło wnioskodawcę w błąd. Wnioskodawca był przekonany o zgodności obliczeń i jedynie potwierdził kwotę przypadającą na jeden budynek (45 000,00 zł). Nigdy nie było jego intencją świadome przekroczenie limitu. W opinii Wnioskodawcy głównym problemem zaistniałej sytuacji było to, że pismo wzywające do drugiej korekty wniosku o dofinansowanie nie wskazywało konkretnego uchybienia, a jedynie wymóg potwierdzenia, że limit jest zachowany.

Wnioskodawca w proteście podkreślił, iż jednocześnie w tym samym wezwaniu KOP wskazała inne uchybienia, które zawierały opis konkretnych błędów i niespójności, co nie miało jednak miejsca w przypadku uchybienia w zakresie limitu dla wydatków kwalifikowalnych.

Zaskarżoną uchwałą Zarząd Województwa Łódzkiego nie uwzględnił protestu. W uzasadnieniu organ wskazał, że strona przywołała jedynie fragment uwagi skierowanej do niego w ramach drugiego wezwania do korekty wniosku o dofinansowanie. Brzmienie całej uwagi dotyczącej limitu kosztów kwalifikowalnych jest następujące:

"W piśmie z dnia 9 września wezwano Wnioskodawcę do korekty, wskazując: Należy mieć na uwadze, iż wydatki kwalifikowalne, dotyczące robót niezwiązanych z wymianą źródła ciepła nie mogą przekroczyć 300 PLN za 1 m2 powierzchni użytkowej budynku, a jednocześnie nie mogą wynosić więcej niż 45 000 PLN dla budynku. Wnioskodawca objął kosztami kwalifikowalnymi prace termomodernizacyjne w 15 budynkach, przy czym wysokość kosztów kwalifikowalnych wynosi 738 305 PLN. Należy skorygować, w taki sposób, aby wysokość kosztów kwalifikowalnych mieściła się w ww. limicie. W skorygowanym wniosku obniżono wartość dofinansowania, wskazując, iż prace termomodernizacyjne przeprowadzone zostaną w 16 budynkach. Jednocześnie nie określono wysokości kosztów dla poszczególnych budynków. Należy mieć na uwadze, iż ww. limit dotyczy każdego budynku osobno, a więc należy potwierdzić, iż koszty prac termomodernizacyjnych nie przekroczą ww. limitu dla każdego budynku z osobna.

Organ uznał za niezasadne argumenty wnioskodawcy, że wezwanie było nieprecyzyjne i wprowadzające w błąd. W pierwszej kolejności organ wskazał, że z treści uwagi KOP nie wynika, iż jedyne do czego był zobowiązany wnioskodawca w ramach korygowania wniosku o dofinansowanie, było umieszczenie przez wnioskodawcę oświadczenia, iż potwierdza on, "że na każdy z termomodernizowanych budynków kwota kwalifikowalna nie przekroczy 45 000 zł". Uwaga w sposób bezpośredni odnosi się do limitu, który opisany jest jednoznacznie i wyczerpująco w § 2 ust 7 tir. 3 Regulaminu konkursu, jako wymóg spełnienia dwóch warunków równocześnie - tzn. warunku, iż nie zostanie przekroczona kwota 300,00 zł przypadająca na 1 m2 powierzchni użytkowej danego budynku oraz warunku, iż nie zostanie przekroczona kwota 45 000,00 zł przypadająca na dany budynek (..wydatki kwalifikowalne dotyczące robót niezwiązanych z wymianą źródła ciepła nie mogą przekroczyć 300 PLN za 1 m2 powierzchni użytkowej budynku, a jednocześnie nie mogą wynosić więcej niż 45 000 PLN dla budynku"). Zdaniem organu powyższy zapis jednoznacznie oznacza, że w przypadku budynków o powierzchni poniżej 150 m2 limit kosztów kwalifikowalnych na budynek jest niższy niż 45 000 PLN, gdyż musi być on równy kwocie stanowiącej iloczyn 300 PLN oraz powierzchni użytkowej obiektu. Ponieważ wnioskodawca w treści wniosku o dofinansowanie (tj. w charakterystykach energetycznych opracowanych dla poszczególnych budynków, dołączonych do wniosku o dofinansowanie, zgodnie z wymogami § 2 ust 6 Regulaminu konkursu) wskazał powierzchnię każdego z 16 budynków, w których prowadzone będą prace termomodernizacyjne, w tym 6 budynków o powierzchni do 150 m2 (dla których limit wynikał z iloczynu 300 PLN i powierzchni budynku) oraz 10 budynków o powierzchni od 150 m2 (dla których zastosowano maksymalną stawkę limitu, tj. 45 000 PLN) deklaracja wnioskodawcy (w odpowiedziach na wezwanie KOP), że "koszty robót niezwiązanych z wymianą źródła ciepła nie przekroczą 45 000 PLN dla budynku" była niewystarczająca dla potwierdzenia spełniania kryterium kwalifikowalność wydatków". Takie uzupełnienie bowiem nie potwierdzało, że nie zostanie przekroczony limit 300 PLN z 1 m2 powierzchni użytkowej budynku w odniesieniu do 6 budynków o powierzchni poniżej 150 m2.

Powyższe - zdaniem organu- zostało wyjaśnione stronie w pierwszej części uwagi, której w proteście wnioskodawca nie zacytował. Tym samym sformułowanie użyte przez KOP "należy potwierdzić, iż koszty prac termomodernizacyjnych nie przekroczą ww. limitu dla każdego budynku z osobna", nie może być traktowane inaczej, jak wskazanie przez KOP na konieczność zweryfikowania limitu zgodnie z jego opisem, a nie jedynie w zakresie jednej z dwóch części tego opisu.

Organ podkreślił, że potwierdzenie przez stronę prawidłowości danych zawartych w projekcie (w tym konkretnym przypadku dotyczących wysokości kosztów kwalifikowalnych dopuszczalnych limitem określonym w Regulaminie konkursu i wskazanym w formularzu wniosku o dofinansowanie) może nastąpić jedynie na podstawie zweryfikowanych przez wnioskodawcę danych. Gdyby wnioskodawca faktycznie dokonał weryfikacji danych, tj. wysokości kosztów kwalifikowalnych dla poszczególnych budynków, z uwzględnieniem powierzchni użytkowej każdego z nich, posiadałby pełną informację na temat ewentualnych przekroczeń limitu. Zdaniem organu w praktyce wnioskodawca odniósł się jedynie do części limitu dotyczącego maksymalnej kwoty dla danego budynku, wskazując 45 000,00 zł, pomijając jednocześnie wymóg w zakresie limitu kwoty przypadającej na 1 m2 powierzchni użytkowej.

Zarząd wyjaśnił, że limit ten jest także jednoznacznie określony w punkcie 9.4. formularza wniosku o dofinansowanie, w którym strona wskazuje konkretną kwotę dla wiersza zatytułowanego: "wydatki kwalifikowalne dotyczące robót nie związanych z wymianą źródła ciepła nie mogą przekroczyć 300 PLN za 1 m2 powierzchni użytkowej budynku, a jednocześnie nie mogą wynosić więcej niż 45 000 PLN dla budynku". To właśnie, pośrednio do tego punktu odnosiła się uwaga KOP zawarta w drugim wezwaniu do korekty. Tym samym w opinii organu bezpodstawne są zarzuty, że KOP zażądał wyłącznie potwierdzenia, że koszty prac termomodernizacyjnych nie przekroczą ww. limitu dla każdego budynku z osobna (45 000,00 zł dla danego budynku)."

Za niezasadne organ uznał zarzuty, że wezwanie nie zostało sformułowane w sposób i precyzyjny i nienasuwający wątpliwości interpretacyjnych oraz, że "powinno szczegółowo odnieść się do zaistniałych uchybień w tabeli/wniosku, a nie wzywać do dokonania poprawek w sposób ogólnikowy i nieprecyzyjny. Organ podkreślił, że uwaga KOP dotyczyła konkretnego limitu i odnosiła się do konkretnego punktu we wniosku o dofinansowanie (9.4). Zdaniem organu fakt przekroczenia dopuszczalnego limitu byłby przez stronę zauważony (a zatem istniałaby możliwość jego skorygowania), gdyby przeprowadzono działania zmierzające do faktycznego potwierdzenia spełnienia limitu, tzn. gdyby przemnożył kwotę 300 PLN przez powierzchnię użytkową każdego z budynków zaplanowanych do termomodernizacji.

KOP wyjaśniła wnioskodawcy, że z dokumentacji projektowej nie wynika, jakie kwoty wydatków na prace termomodernizacyjne przypadają na poszczególne budynki. Jednocześnie w wezwaniu tym wskazano, że kwoty dla poszczególnych budynków wymagają potwierdzenia w zakresie spełnienia limitu wydatków, które to potwierdzenie możliwe było jedynie w wyniku faktycznego sprawdzenia realnych kosztów zaplanowanych przez wnioskodawcę dla poszczególnych budynków (informacja ta nie była zawarta w złożonej dokumentacji). Organ podkreślił, że w piśmie o ocenie negatywnej projektu KOP wskazała stronie jedynie maksymalna wartość wydatków kwalifikowalnych dla każdego z budynków poniżej 150 m2, których suma spełniała wymagany limit. Powyższe oznacza, iż dla danego budynku wnioskodawca mógł wskazać kwotę niższą niż wynika z tabeli przedstawionej w piśmie o ocenie negatywnej projektu. Z tego względu KOP, nie będąc w posiadaniu informacji o kwotach zaplanowanych na prace termomodernizacyjne poszczególnych budynków wezwała wnioskodawcę do potwierdzenia, iż kwota wskazana w pkt. 9.4 formularza wniosku mieści się w dopuszczalnym limicie.

Odnosząc się do zarzutu, że KOP nie wskazała na konieczność przeniesienia kwoty przekraczającej limit do wydatków niekwalifikowalnych, a w konsekwencji o ponowne przeliczenia analizy finansowej i korekty załącznika nr 4 (dotyczącego zabezpieczenia środków przez wnioskodawcę na wydatki niekwalifikowalne i wkład własny) należy wskazać, iż wezwanie zawierało pouczenie o konieczności zapewnienia spójności informacji - "Powyższe uwagi należy uwzględnić w zapisach formularza wniosku i powiązanych załącznikach, aby zachować spójność z informacjami pomiędzy dokumentami. ( ... ) Jeżeli wprowadzane zgodnie z uwagami zmiany implikują kolejne zmiany, należy dokonać stosownych zmian we wniosku o dofinansowanie projektu oraz w odpowiednich załącznikach wskazując je, a także dołączyć na piśmie stosowną informację o ich wprowadzeniu oraz wyjaśnienia.". Tym samym strona miała wiedzę (co potwierdza także treść samego protestu), że w przypadku zmiany kwoty wydatków kwalifikowalnych winien dokonać szeregu korekt w dokumentacji projektowej w celu zapewnienia spójność informacji.

Organ nie uwzględnił zarzutów, że zawarte w wezwaniu do korekty zapisy miały charakter "enigmatyczny", a użycie przez KOP sformułowania dotyczącego potwierdzenia danych "w oczywisty sposób nie sugerowało nawet, że mamy do czynienia z błędem". Należy podkreślić, iż wezwanie KOP zawiera następujące sformułowanie: "Poniżej przedstawiam błędy formalne zidentyfikowane przez członków Komisji Oceny Projektów dokonujących oceny formalnej", pod którym umieszczona jest lista uwag do poszczególnych elementów dokumentacji projektowej. Tym samym każda z uwag zawarta w piśmie wzywającym do korekty wniosku o dofinansowanie dotyczy błędów, które zostały zidentyfikowany przez KOP w kontekście niespełnienia przez projekt wskazanych kryteriów formalnych.

Organ wyjaśnił, że zacytowane zapisy Regulaminu Konkursu (tj. zapisy § 6 ust. 7 lit d, stanowiące że "Wezwanie zawiera wskazanie braków w zakresie warunków formalnych, podlegających uzupełnieniu") odnoszą się do etapu oceny warunków formalnych (zgodnie z przepisami art. 43 ust 1 ustawy wdrożeniowej), nie zaś etapu oceny formalnej kryteriów oceny projektów (zgodnie z przepisami art. 45 ust. 1 ww. ustawy).

Wobec powyższego organ stwierdził, że ocena projektu pn. "Zmniejszenie emisji zanieczyszczeń na terenie Gminy Przedbórz" została przeprowadzona w sposób prawidłowy i projekt złożony przez Gminę Przedbórz nie spełnia kryterium formalnego "Kwalifikowalność wydatków".

W skardze Gmina Przedbórz podniosła zarzut naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 przez naruszenie o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, co ma związek z niejednoznacznym i nieprecyzyjnym sformułowaniem uwag i wezwań do uzupełnienia, co wprowadziło Gminę Przedbórz w błąd przyczyniając się do błędnej odpowiedzi w piśmie, co zaskutkowało negatywną oceną złożonego wniosku oraz poprzez uznanie, iż projekt nie spełnił kryterium Kwalifikowalność wydatków, ze względu na przekroczenie limitu wydatków dotyczących robót niezwiązanych z wymianą źródeł ciepła, wskazując, iż Gmina Przedbórz w odpowiedzi na drugą korektę potwierdziła, że prace termomodernizacyjne w budynkach nie przekroczą 45 000 zł za jeden budynek, co wynikało z sumy kosztów prac termomodernizacyjnych, jednakże nie odniosła się do części limitu, w której określono, że wydatki kwalifikowalne dotyczące robót niezwiązanych z wymianą źródła ciepła nie mogą przekroczyć 300 PLN za 1m2 powierzchni użytkowej budynku, do uzupełnienia których to danych Gmina Przedbórz nie została wezwana.

Strona wniosła o:

1) stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Instytucji Zarządzającej.

2) zasądzenie od Zarządu Województwa Łódzkiego na rzecz Gminy Przedbórz zwrotu kosztów postępowania.

Strona skarżąca podniosła, że Gmina Przedbórz zastosowała się każdorazowo do zaleceń wskazanych w wezwaniach przez KOP i tylko nieprecyzyjność wezwania KOP zaskutkowało negatywnymi konsekwencjami dla Gminy. Instytucja Zarządzająca w przesłanej uchwala o nieuwzględnieniu protestu przedstawiła tabelę i wyliczenia, z których wynika, iż maksymalny koszt kwalifikowalny na prace termomodernizacyjne może wynieść; nie 681 720 zł tylko 659 163 zł. Niestety Instytucja Zarządzająca mając wiedzę, że matematycznie limit się nie zgadza nie wspomniała o tym w przesłanym piśmie tylko zażądała potwierdzenia poprawności danych.

Gmina Przedbórz przekonana o zgodności obliczeń potwierdziła kwotę wynikającą z ZKK. W sytuacji, w której w piśmie zostałaby wskazana konkretna uwaga i informacja, że mamy do czynienia z błędem, to na pewno ta wartość byłaby zweryfikowana i skorygowana.

Głównym problemem zaistniałej sytuacji jest fakt, iż pismo wzywającego do drugiej korekty nie wskazywało konkretnego uchybienia, a jedynie wymóg potwierdzenia, że limit jest zachowany. Dlaczego w przypadku innych uwag w tym samym wezwaniu oceniający wskazał konkretne uchybienia z podaniem, co jest nie tak, czego przykładem jest zapis np. "...ze skorygowanych świadectw wynika, iż w ramach projektu planuje się montaż 22 kotłów o mocy 15 kW, 23 kotłów o mocy 20 kW oraz 1 kotła o mocy 25 kW. Wnioskodawcą skorygował tym samym tabelę na str. 23 studium wykonalności, obrazującą ilość kotłów o określonej mocy, jakie zostaną zamontowane w ramach projektu. Z zapisów ww. tabeli wynika, iż planowany jest montaż 23 kotłów o mocy 15 Kw i 22 kotłów o mocy 20 kW. Należy skorygować niespójność".

Gmina wskazała, że w powyższym przykładzie widać, że Instytucja Zarządzająca wskazała konkretne uchybienia, które trzeba było zmienić i wyjaśnić, tym samym zupełnie niezrozumiałym jest dlaczego tak samo nie uczyniono w przypadku limitu wydatków niekwalifikowalnych. Instytucja Zarządzająca nie wskazała, że w jej opinii wpisana kwota 681 720 zł jest niespójna i przekracza limit, nie wskazała, iż jest to kwota ponad możliwy dopuszczalny limit i powinna być przeniesiona do wydatków niekwalifikowalnych.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa Łódzkiego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Przede wszystkim wskazać należy, że postępowanie w zakresie ubiegania się o dofinansowanie jest prowadzone w oparciu o zasady i reguły, które wynikają z ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1431 ze zm. - dalej jako: "ustawa" lub "ustawa wdrożeniowa"). Wynika z nich przede wszystkim, że projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów (art. 37 ust. 2 ustawy). Według zaś art. 2 pkt 13a ustawy wdrożeniowej, przez kryteria wyboru projektów rozumie się kryteria umożliwiające ocenę projektu opisanego we wniosku o dofinansowanie projektu, wybór projektu do dofinansowania i zawarcie umowy o dofinansowanie projektu albo podjęcie decyzji o dofinansowaniu projektu, zgodne z warunkami, o których mowa w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego, zatwierdzone przez komitet monitorujący, o którym mowa w art. 47 rozporządzenia ogólnego. Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1 ustawy).

W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu składany jest w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie z art. 39 ust. 2 tej ustawy, konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów. Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 ustawy), który m.in. określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej) oraz zakres, w jakim jest możliwe uzupełnianie lub poprawianie projektu w części dotyczącej spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów w trakcie jego oceny (art. 41 ust 2 pkt 7a).

Tryb konkursowy wyboru projektów do dofinansowania wymaga, aby wnioskodawca ubiegający się o określone dofinansowanie w ramach danego konkursu, rzetelnie i wyczerpująco przygotował swój wniosek. Braki w złożonej dokumentacji, czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek różnych kryteriów muszą zostać ocenione negatywnie.

Wymaga zwrócenia uwagi, że kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez właściwą instytucję oceny wniosku o dofinansowanie, sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. Rozważając zasadność skargi w tym aspekcie należy mieć też na względzie, że w ustawie wdrożeniowej wskazano, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej).

W tym miejscu należy również wskazać, że pojęcie prawa stanowiącego podstawę działania organów administracji publicznej i służącego za kryterium oceny tego działania przez sądy administracyjne nie wyczerpują źródeł prawa, o których mowa w Konstytucji (zob. wyrok NSA z 16 grudnia 2010 r. sygn. akt II GSK 1377/10). W prawie administracyjnym pojęciu prawa przypisuje się szczególne i szersze znaczenie. Pod pojęciem źródeł prawa administracyjnego rozumiany jest każdy akt normatywny, czyli akt zawierający chociażby jedną normę prawną o charakterze generalno-abstrakcyjnym, mogącą stanowić podstawę indywidualnego rozstrzygnięcia, ustanowiony w drodze czynności upoważnionych organów państwa, nadający moc obowiązującą tejże normie (por. wyrok NSA z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt II GSK 110/10; podobnie wyrok NSA z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt II GSK 1377/10). W konsekwencji również dokumentom systemu realizacji programu operacyjnego, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, można przyznać walor źródła prawa (w szerokim znaczeniu), jako że system ten ma swoje umocowanie w ustawie, zaś jego normy mają generalny charakter i są skierowane do nieokreślonego kręgu adresatów (potencjalnych wnioskodawców dofinansowania).

W szczególności Regulamin konkursu jest dokumentem systemu realizacji programu operacyjnego (art. 6 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Treść takiego regulaminu nie może być sprzeczna z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Dokument, na podstawie którego wyłaniani mają być potencjalni beneficjenci programu, nie jest wprawdzie zbiorem norm prawnych mających wiązać w sposób właściwy źródłom prawa, lecz dotyczy norm, na których obowiązywanie godzi się każdy ubiegający o udzielenie wsparcia. Są to bowiem reguły stosowane w celu wyłonienia kontrahenta umowy cywilnoprawnej w ściśle określonej procedurze.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że skoro uczestnik konkursu obowiązany jest bezwzględnie podporządkować się i podporządkowuje się regulaminowi postępowania konkursowego, to musi posługiwać się nomenklaturą konkursową w nim zawartą. Do uczestnika konkursu należy bowiem obowiązek skonstruowania takiego projektu i dostosowania się do zasad postępowania konkursowego w oparciu o aparaturę zdefiniowaną na potrzeby konkursu, aby była spójna i zachowała jednolite standardy podlegające ocenie konkursowej w oparciu o zasadę równości kryteriów oceny (zob. wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GSK 2884/16).

Mając na uwadze powyższe rozważania skonfrontowane z okolicznościami faktycznymi rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że ocena przedmiotowego projektu dokonana przez Komisję Oceny Projektów oraz Zarząd Województwa Łódzkiego została przeprowadzona w prawidłowy sposób, bez naruszenia prawa, które miało lub mogło mieć wpływ na wynik oceny.

Wskazać w tym miejscu również należy, że organ rozpoznający protest nie może wyjść poza treść środka zaskarżenia, a w konsekwencji również i Sąd I instancji, rozpoznający skargę, na rozstrzygnięcie organu. Granice rozpoznania sprawy zakreślone przez art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, w przypadku rozpoznawania protestu doznają pewnych ograniczeń (tak w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2017 roku, II GSK 3669/17, Lex numer 2442924).

W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że w postępowaniu konkursowym strona skarżąca miała obowiązek złożyć wniosek odpowiadający zapisom Regulaminu konkursu - określającym przede wszystkim warunki uczestnictwa, sposób i formę składania wniosków i kryteria oceny projektów, zakres i sposób dokonywania poprawy i uzupełnień wniosków, co oznacza, że była bezwzględnie zobowiązana stosować się do zapisów Regulaminu konkursu, jak również do innych dokumentów w nim wskazanych.

Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że w ramach przedmiotowego konkursu strona skarżąca złożyła w dniu 12 marca 2020 r. wniosek o dofinansowanie projektu nr WND-RPLD.04.04.00-10-0007/20 o nazwie "Zmniejszenie emisji zanieczyszczeń na terenie Gminy Przedbórz", złożonego w ramach Konkursu Zamkniętego dla naboru RPLD.04.04.00-IZ.00-10-001/19 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej IV Gospodarka niskoemisyjna Działania IV.A Zmniejszenie emisji zanieczyszczeń Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014 – 2020.

Niekwestionowane jest również, że wnioskodawca został wezwany pismem z dnia 9 września 2020 r. oraz pismem z dnia 13 października 2020 r. do korekty błędów formalnych złożonego przez niego wniosku o dofinansowanie.

Poprawiony formularz wniosku wpłynął do organu w dniu 19 października 2020 r. i w wyniku przeprowadzonej oceny formalnej skorygowanego wniosku o dofinansowanie Komisja Oceny Wniosków stwierdziła, że nie spełnia on kryteriów formalnych, tj. kryterium "Kwalifikowalność wydatków", o czym poinformowano wnioskodawcę pismem z dnia 9 listopada 2020 r.

Strona skarżąca nie zgadzając się z negatywną oceną formalną wniosku wniosła protest, który - w ocenie Sądu - zasadnie przez Zarząd Województwa Łódzkiego nie został uwzględniony w zakresie ww. kryterium formalnego - "Kwalifikowalność wydatków".

W ramach ww. kryterium formalnego, zgodnie z załącznikiem nr IV do Regulaminu konkursu - Kryteria wyboru w ramach Osi Priorytetowej IV Gospodarka niskoemisyjna Działania IV.A Zmniejszenie emisji zanieczyszczeń Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014 - 2020 - ocenie podlega, czy planowane przez wnioskodawcę w ramach projektu wydatki są zgodne z wytycznymi w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu spójności na lata 2014 – 2020, Szczegółowym opisom osi priorytetowych RPO WŁ na lata 2014 – 2020 oraz z przepisami o pomocy publicznej oraz pomocy de minimis.

Natomiast zgodnie z Instrukcją wypełnienia wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020 – pkt 9. 4 w części "w ramach kosztów podlegających limitom" wnioskodawca określa sumę wydatków podlegających limitom w projekcie:

– Przygotowania projektu;

– Koszt pośredni "Zarządzanie projektem i jego obsługą" dla wydatków rzeczywiście ponoszonych – limit ten wykorzystywany jest wyłącznie, gdy wydatki związane z zarządzaniem projektem i jego obsługą są rozliczane jako wydatki rzeczywiście ponoszone;

– Koszt pośredni "Zarządzanie projektem i jego obsługą" dla wydatków rozliczanych stawką ryczałtową – limit ten wykorzystywany jest wyłącznie, gdy wydatki związane z zarządzaniem projektem i jego obsługą są rozliczane stawką ryczałtową;

– Wydatki dotyczące robót niezwiązanych z wymianą źródła ciepła;

– Wkładu niepieniężnego;

Wnioskodawca wypełnia kolumnę Wydatki kwalifikowalne i Udział % w odniesienie do limitów, z których korzysta. W kolumnie "Udział %" należy wskazać wartość odpowiadającą udziałowi procentowemu kosztów kwalifikowalnych objętych limitem w stosunku do kosztów kwalifikowalnych projektu. Wyjątkiem jest limit dla kosztów pośrednich liczony w stosunku do bezpośrednich kosztów kwalifikowalnych projektu. W pozostałych przypadkach wpisuje (–). Wszelkie wskazane we wniosku o dofinansowanie projektu kwoty należy podawać w PLN z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku.

W § 2 ust 7 Regulaminu konkursu wskazano, że w zakresie realizacji projektów w ramach naboru obowiązują następujące limity wydatków:

wydatki poniesione na przygotowanie projektu - kwalifikowalne do wysokości 3,5% wydatków kwalifikowalnych,

wniesienie wkładu niepieniężnego do wysokości 10% wydatków kwalifikowalnych,

wydatki kwalifikowalne dotyczące robót niezwiązanych z wymiana źródła ciepła nie mogą przekroczyć 300 PLN za 1 m2 powierzchni użytkowej budynku, a jednocześnie nie mogą wynosić więcej niż 45000 PLN dla budynku.

W ocenie Sądu, prawidłowo Komisja Oceny Wniosków oraz Zarząd Województwa Łódzkiego wskazały, że w zakresie kwalifikowania kosztów dotyczących robót niezwiązanych z wymianą źródła ciepła należy łącznie spełnić oba warunki, tj. nie może zostać przekroczona kwota 300,00 zł przypadająca na 1 m2 powierzchni użytkowej danego budynku oraz warunku, iż nie może zostać przekroczona kwota 45 000,00 zł przypadająca na dany budynek. Tym samym, w przypadku budynków o powierzchni poniżej 150 m2 limit kosztów kwalifikowalnych na budynek jest niższy niż 45 000 zł, gdyż musi być on równy kwocie stanowiącej iloczyn 300 zł oraz powierzchni użytkowej obiektu. Ponadto zapisy obowiązują przez cały okres trwania konkursu, a więc wnioskodawca zobowiązany jest każdorazowo zweryfikować, czy ww. warunek konieczny jest spełniony w ramach projektu.

W piśmie z 13 października 2020 r. przesłanym skarżącej KOP przedstawił uwagi do punktu 9.4 formularza wniosku i wskazał, że w piśmie z dnia 9 września wezwano wnioskodawcę do korekty, wskazując, iż należy mieć na uwadze, iż wydatki kwalifikowalne, dotyczące robót niezwiązanych z wymianą źródła ciepła nie mogą przekroczyć 300 PLN za 1 m2 powierzchni użytkowej budynku, a jednocześnie nie mogą wynosić więcej niż 45 000 PLN dla budynku. Wnioskodawca objął kosztami kwalifikowalnymi prace termomodernizacyjne w 15 budynkach, przy czym wysokość kosztów kwalifikowalnych wynosi 738 305. Należy skorygować, w taki sposób, aby wysokość kosztów kwalifikowalnych mieściła się w ww. limicie. W skorygowanym wniosku obniżono wartość dofinansowania, wskazując, iż prace termomodernizacyjne przeprowadzone zostaną w 16 budynkach. Jednocześnie nie określono wysokości kosztów dla poszczególnych budynków. Należy mieć na uwadze, iż ww. limit dotyczy każdego budynku osobno, a więc należy potwierdzić, iż koszty prac termomodernizacyjnych nie przekroczą ww. limitu dla każdego budynku z osobna.

Zdaniem Sądu, zapisy wezwania wyraźnie opisują, jaki błąd został zidentyfikowany w ramach pierwszej oceny, oraz że w ramach korekty nie określono wysokości kosztów dla poszczególnych 16 budynków (którą to liczbę podano w skorygowanym wniosku). KOP wyraźnie podkreślił, że ww. limit dotyczy każdego budynku osobno, po czym wezwano do potwierdzenia, iż koszty prac termomodernizacyjnych nie przekroczą ww. limitu dla każdego budynku z osobna.

Rację ma zatem IZ, że brak jest podstaw do uznania zarzutu strony skarżącej, że wezwanie KOP z dnia 13 października było nieczytelne, nieprecyzyjne i niejednoznaczne.

Zdaniem Sądu, trudno przyjąć, że doświadczony uczestnik wielu konkurów miał trudności w prawidłowym odczytaniu ww. wezwania. Brak jest podstaw do przyjęcia, jak sugeruje strona skarżąca, że użyte przez KOP sformułowanie "wysokość kosztów musi mieścić się w limicie" sugeruje jedynie, że dotyczy limitu "do 45 000 PLN", natomiast nie sugeruje, że dotyczy limitu "300 PLN za 1 m2". Wezwanie skierowane do Gminy Przedbórz, wskazuje, że należy skorygować wniosek w taki sposób, aby wysokość kosztów kwalifikowalnych mieściła się w ww. limicie. Skoro zaś limit obejmuje dwa skałdniki łącznie, to dotyczy ich obu, a nie jednego z nich - jak zarzuca strona skarżąca

W skardze Gminy Przedbórz zarzuca, że Instytucja Zarządzająca w przesłanej uchwale o nieuwzględnieniu protestu przedstawiła tabelę i wyliczenia, z których wynika, iż maksymalny koszt kwalifikowalny na prace termomodernizacyjne może wynieść nie 681 720 zł, tylko 659 163 zł. Gmina zarzuciła, że KOP mając wiedzę, że matematycznie limit się nie zgadza nie wskazała o tym w przesłanym piśmie, tylko zażądała potwierdzenia poprawności danych.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że wyliczenia wskazane w uzasadnieniu do uchwały sporządzono w oparciu o dane zawarte w ostatecznej wersji dokumentacji aplikacyjnej. W ocenie Sądu, trudno postawiać zarzut IZ, że dokonała weryfikacji zapisów dokumentacji aplikacyjnej i zrobiła to w formie tabeli, wykazując nieprawidłowości ostatecznej wartości kosztów kwalifikowanych.

Niewątpliwie decyzja o ostatecznej wysokości kosztów kwalifikowalnych pozostawała w gestii Gminy Przedbórz jako wnioskodawcy. Ponadto skoro strona skarżąca uznała, że wyliczenia wskazane przez IZ RPO WŁ w uzasadnieniu do uchwały są poprawne, to potwierdza, że limit na wydatki kwalifikowane dotyczące robót niezwiązanych z wymianą źródeł ciepła został przekroczony, a tym samym kryterium formalne "Kwalifikowalność wydatków" nie zostało spełnione.

Zdaniem Sądu z treści wezwań KOP jednoznacznie wynikało, jakie dane należy zweryfikować, aby potwierdzić poprawność limitu obowiązującego w konkursie w zakresie robót niezwiązanych z wymianą źródła ciepła.

Wobec powyższego, w ocenie Sądu prawidłowo IZ uznała kryterium "Kwalifikowalność wydatków" za niespełnione.

Reasumując stwierdzić trzeba, że postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone w sposób odpowiadający prawu, rzetelnie i w sposób przejrzysty, a organ dokonał oceny zgodnie z ustalonymi i obowiązującymi regułami i zasadami postępowania. Również w postępowaniu dotyczącym rozpatrzenia protestu Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa. Protest został rozpatrzony należycie, w sposób rzetelny oraz odpowiadający niewadliwie ustalonemu stanowi faktycznemu i prawnemu. Instytucja Zarządzająca prawidłowo zatem uznała, że strona skarżąca nie spełniła wymagań konkursowych w zakresie kryteriów formalnych, a tym samym zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie.

Podstawę do rozpoznania niniejszej sprawy na posiedzeniu niejawnym stanowił art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 t.j. ze zm.) - dalej "ustawa COVID-19". Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, oddalił skargę.

e.o.