Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 2 lutego 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2702/24 odrzucił skargę D.K. i D.K. (dalej skarżący) na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 lipca 2024 r. nr 853/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 5 stycznia 2026 r. skarżący zostali wezwani do wykonania prawomocnych zarządzeń wzywających ich do uiszczenia wpisów sądowych od skargi w kwocie 500 zł każdy, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone każdemu ze skarżących w dniu 20 stycznia 2026 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął więc 27 stycznia 2026 r. Wobec nie zidentyfikowania w Rejestrze Opłat Sądowych wpłat do niniejszej sprawy, Sąd przedmiotową skargę odrzucił.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D.K. i D.K., wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: Ppsa) od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie zaś do art. 220 § 1 Ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 Ppsa).
W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że skarżący nie uiścili należnych wpisów od skargi. Skarżący mieli możliwość zakwestionowania obowiązku uiszczenia wpisów od skargi i ich wysokości, z której to skorzystali, wnosząc zażalenia na zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisów. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z 16 października 2025 r. sygn. akt II OZ 1479/25 i II OZ 1480/25 oddalił te zażalenia uznając, że wpisy od skargi są należne, a ich wysokość została prawidłowo ustalona. Także kwestia przyznania skarżącym prawa pomocy została prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 maja 2025 r. (postanowieniem o sygn. akt VII SPP/Wa 849/24 utrzymano w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 13 marca 2025 r. o odmowie przyznania D.K. prawa pomocy, a postanowieniem o sygn. akt VII SPP/Wa 848/24 utrzymano w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku D.K. bez rozpoznania). Skarżący pomimo wezwania do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału wzywających do uiszczenia wpisów od skargi, nie uiścili ich w terminie zakreślonym przez Sąd. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższe okoliczności uprawniały Sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 Ppsa i odrzucenia skargi skarżących. Nie sposób przy tym przyjąć, aby argumentacja zawarta w zażaleniu mogła podważyć prawidłowość zaskarżonego postanowienia, ponieważ nie dotyczy ona kwestii mających znaczenie dla zastosowania art. 220 § 3 Ppsa.
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, oddalił zażalenie wniesione przez skarżących.
