Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędziowie: WSA Paweł Darmoń WSA Jacek Bursa (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Migda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję nr 556/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 28 października 2025 r., znak WOB.7721.31.2025.NOGI w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę.

W dniu 18 grudnia 2023 r. pracownicy PINB w Zakopanem przeprowadzili oględziny na terenie nieruchomości oznaczonej jako działki ewid. nr [...], [...] położone w miejscowości G.. W protokole stwierdzono: "Na ww. działkach zlokalizowany jest obiekt nr [...] o konstrukcji drewnianej, budynek parterowy o funkcji rekreacyjnej o wymiarach jak w załączniku graficznym. Obiekt nr [...] (...) o konstrukcji murowanej o czterech kondygnacjach nadziemnych, konstrukcja dachu drewniana pokrycie gont. Według oświadczenia T. S. przedmiotowy obiekt wykonany został w 1992 roku. W dniu kontroli inwestor nie posiada żadnej dokumentacji przedmiotowego obiektu jak również nie posiada wiedzy kto był inwestorem przedmiotowego obiektu. Obiekt nr [...] o konstrukcji murowanej wraz z stropem żelbetowym na długości 16,70m, pozostała część konstrukcji dachu drewniana. W zakresie daty budowy przedmiotowego obiektu obecny właściciel nie posiada wiedzy, jak również nie posiada żadnej dokumentacji przedmiotowego obiektu. W zakresie daty budowy obiektu nr [...] obecny właściciel nie posiada wiedzy, jak również nie posiada żadnej dokumentacji. Wszystkie obiekty posiadają instalację elektryczną (jeden przyłącz do głównego budynku), kanalizacja do szamba szczelnego, przyłącz wodociągowy do studni głębinowej na działce". Do protokołu dołączono szkic sytuacyjny oraz dokumentację fotograficzną (akta PINB, k: 9-14).

Pismem z dnia 8 stycznia 2024 r. znak: BUA.6724.1.1.2024 Urząd Gminy B. T. udzielił informacji, iż w archiwum Urzędu brak jest akt dotyczących pozwolenia na budowę dla budynku mieszkalnego oraz brak jakichkolwiek zgłoszeń na budynek gospodarczy i rekreacyjny na dz. ewid. nr [...], [...] położonych w miejscowości G. (akta PINB, k: 8).

Za pismem z dnia 11 stycznia 2024 r. Główny Geodeta Kraju przesłał do PINB fotogrametryczne zdjęcia lotnicze przedstawiające obszar działek ewid. nr [...], [...] położonych w miejscowości G. z 1994 r., 2003 r., 2009 r., 2012 r., 2014 r., 2015 r. (akta PINB, k: 1-7).

Zawiadomieniem z dnia 4 czerwca 2024 r. znak: NB.5160.2.31.2023.AT PINB poinformował iż postępowanie znak: NB.5160.2.31.2023 w sprawie budowy trzech obiektów budowlanych zlokalizowanych na działkach ewid. nr [...], [...] w m. G. zostaje rozdzielone na trzy odrębne postępowania administracyjne, w tym na przedmiotowe postępowanie administracyjne znak: NB.5140.45.2024 w sprawie "budowy budynku rekreacyjnego na działkach ewid. nr [...], [...] w miejscowości G. bez wymaganego pozwolenia na budowę" (akta PINB, k: 15).

Do akt sprawy włączono adnotacją urzędową dwa zdjęcia pochodzące ze strony google.com/maps przedstawiających przedmiotową nieruchomość w 2018 r. i 2021 r. (akta PINB, k: 16-18).

Pismem z dnia 14 czerwca 2024 r. znak: AB.670.69.2024.KC Wydział Budownictwa Starostwa Powiatowego w Z. udzielił informacji, iż zgodnie z rejestrem prowadzonych spraw w okresie od 2001 r. do dnia wystosowania pisma dla na dz. ewid. nr [...], [...] położonych w miejscowości G. nie zostało wydane żadne pozwolenie na budowę oraz nie przyjęto żadnego zgłoszenia robót budowlanych (akta PINB, k: 19).

Postanowieniem z dnia 15 lipca 2024 r. nr 377/24 znak: NB.5140.45.2024.AT PINB na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. 2020 r. poz. 1333, dalej Pr. bud wstrzymał prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie budynku rekreacyjnego zlokalizowanego na działkach ewid. nr [...], [...] położonych w miejscowości G. - wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, nakazano inwestorowi zabezpieczyć teren budowy przed dostępem osób trzecich w sposób niezagrażający bezpieczeństwu użytkowników przyległych nieruchomości oraz poinformowano o możliwości złożenia wniosku o legalizację przedmiotowego obiektu budowlanego (akta PINB, k: 21-22).

Decyzją z dnia 9 stycznia 2025 r., nr 5/25, znak: NB.5140.45.2024.AT Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem, na podstawie art. 49e pkt 1 Pr. bud. nakazał właścicielowi T. S. "rozbiórkę budynku rekreacyjnego o konstrukcji drewnianej o rzucie składającym się z dwóch prostokątów o wymiarach 12,47x4,86 i 7,36x5,0m zlokalizowanego na działkach ewid. nr [...], [...] położonych w miejscowości G. - wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę".

Od ww. decyzji odwołanie wniósł inwestor zarzucając brak ustalenia przyczyn niezłożenia wniosku o legalizację w tym daty rozbudowy spornego budynku, daty samej budowy, oceny wątpliwości na niekorzyść inwestora, nieprawidłowe niepoinformowanie o możliwości legalizacji, brak wszczęcia postępowania uproszczonego, co do legalizacji.

Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2025 r. nr 269/25 znak: NB.5140.45.2024.AT PINB na podstawie art. 58 § 2 Kpa odmówił przywrócenia terminu na złożenie wniosku o legalizację obiektu budowlanego wynikającego z postanowienia PINB z dnia 15 lipca 2024 r. nr 377/24 znak: NB.5140.45.2024.AT (kopia akt PINB, k: 55).

Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie, decyzją nr 556/2025z dnia 28.10.2025r. Znak: WOB.7721.31.2025.NOGI na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 Kpa oraz art. 49e pkt 1, art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 Pr. bud., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu podkreślono, iż organ I instancji prawidłowo dokonał oceny materiału zgromadzonego w sprawie i dokonał właściwej kwalifikacji przedmiotu postępowania. I tak, na nieruchomości oznaczonej jako działka ewid. nr [...], [...] położonych w miejscowości G. zrealizowano budynek rekreacyjny o konstrukcji drewnianej o rzucie składającym się z dwóch prostokątów o wymiarach 12,47 x 4,86 i 7,36 x 5,0m (powierzchnia zabudowy

97,40 m2). Obecny właściciel ww. nieruchomości nie posiada wiedzy kto był inwestorem budowy przedmiotowego obiektu budowlanego. Odnosząc się do daty wzniesienia spornego budynku rekreacyjnego, do protokołu oględzin przeprowadzonych w dniu 18 grudnia 2023 r. nie wskazał daty jego budowy, niemniej jednak w odwołaniu jako datę budowy wskazano 1992 r. Powyższe MWINB skonfrontował z dostępnymi w zasobach Geoportalu (https:// [...]) ortofotomapami (wydruki zalegają w aktach MWINB), i tak: zdjęcie obrazujące przedmiotową nieruchomość w 2002/2003 r. w miejscu obecnej lokalizacji przedmiotowego budynku rekreacyjnego przedstawia obiekt budowlany, jednak odbiega on znacząco swoimi gabarytami oraz wyglądem od budynku objętego nin. postępowaniem. Kolejno na ortofotomapie z 2009 r. widnieje obiekt budowlany o rzucie prostokąta z widocznym otwarciem dachowym, którego gabaryty są zbliżone do budynku objętego nin. postępowaniem. Na ortofotomapie z 2019-2021 r. rzut budynku jest tożsamy z tym przedstawionym na ortofotomapie z 2009 r. Zwrócić należy uwagę, że dopiero na ortofotomapie z 2022/2023 r. widnieje obiekt budowlany, którego gabaryty są tożsame z budynkiem objętym przedmiotem niniejszego postępowania, tj. budynku o rzucie w kształcie litery "L". Zauważyć należy, że na ortofotomapie z 2022/2023 r. od strony wschodniej budynku znajduje się utwardzony teren oraz basen, przy czym na ortofotomapie z 2019-2021 r. w tym samym miejscu widoczna jest roślinność, brak jest widocznych utwardzeń.

Z powyższej analizy należy wyciągnąć następujące wnioski. Chronologicznie, pomiędzy 2002/2003 r. a 2009 r. powstał obiekt budowlany, który stanowi przedmiot niniejszego postępowania, niemniej jednak został on następnie rozbudowany pomiędzy 2021 r. a 2022 r. Tym samym, z materiału dowodowego wynika, że ostateczny termin zakończenia budowy tej samowoli budowlanej przypada na okres 2021-2022. Wobec powyższego nie znajduje potwierdzenia wskazanie, iż budowa przedmiotowego obiektu budowlanego została zakończona w 1992 roku.

Skoro roboty budowlane na spornej samowoli budowlanej były prowadzone jeszcze w 2021 r. - 2022 r., to w analizowanej sprawie nie można uznać, iż ziściła się przesłanka upływu 20 lat od zakończenia robót budowlanych.

Dokonując oceny prawnej organ odwoławczy podkreślił, iż organ nadzoru budowlanego jest zobowiązany wszcząć uproszczone postępowanie legalizacyjne, jeżeli stwierdzi, iż od zakończenia budowy obiektu budowlanego upłynęło co najmniej 20 lat (art. 49f ust. 1 Pr. bud.). Niemniej w przypadku zaś gdy termin ten minął, a ponadto samowola budowlana zrealizowana została pod rządami ustawy Prawo budowlane z 1974 r. i postępowanie legalizacyjne winno toczyć się w oparciu o przepisy ustawy 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. poz. 229, z późn. zm.), to organ winien prowadzić postępowanie w oparciu o przepisy ustawy z 1974 r. zaś decydentem w sprawie uproszczonego postępowanie legalizacyjnego jest właściciel lub zarządca tego obiektu budowlanego. Jednocześnie uproszczone postępowanie legalizacyjne zostało uregulowane jako postępowanie administracyjne nowe, szczególne i odrębne. Postępowanie to jest przedmiotem odrębnej sprawy, która wymaga wszczęcia. Jest ono także odrębne do postępowań z art. 48 Pr. bud. z art. 37 i 40- Pr. bud. 1974r. (stosowanego na podstawie odniesienia z art. 103 ust. 2 Pr. bud.), przesłanką decydującą o pierwszeństwie postępowania uproszczonego jest upływ czasu od zakończenia budowy obiektu, którego postępowanie ma dotyczyć. W świetle powyższych ustaleń, MWINB podzielił stanowisko organu I instancji, iż w niniejszej .prawie zastosowanie znajdzie przepis art. 48 Pr. bud.

Z akt sprawy wynika, iż zobowiązany właściciel nie skorzystał z możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego, będącego przedmiotem niniejszego postępowania. W treści odwołania zawarto wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego, lecz postanowieniem z dnia 11 czerwca 2025 r. nr 269/25 znak: NB.5140.45.2024.AT PINB na podstawie art. 58 § 2 Kpa odmówiono przywrócenia terminu na złożenie wniosku o legalizację obiektu budowlanego wynikającego z postanowienia PINB z dnia 15 lipca 2024 r. nr 377/24 znak: NB.5140.45.2024.AT (kopia akt PINB, k: 55), na które nie zostało wniesione zażalenie. Do dnia dzisiejszego inwestor złożył jedynie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o legalizację, ale nie dopełnił czynności dla której określony był termin, tj. nie złożył wniosku o legalizację przedmiotowego obiektu budowlanego.

Organ nadzoru budowlanego nie dysponuje swobodą co do dalszego trybu postępowania, gdyż konstrukcja powołanej normy nie pozostawia mu uznaniowości ani też możliwości odmiennego od wskazanego rozstrzygnięcia sprawy. Ponadto termin określony w art. 48a ust. 1 P.bud. jest terminem procesowym (...). Uprawnione podmioty mogą skorzystać z prawa do złożenia określonego wniosku, nie mają natomiast takiego obowiązku" (A. Plucińska Filipowicz, T. Filipowicz [w:] Prawo budowlane. Komentarz aktualizowany, red. M. Wierzbowski).

Niezłożenie wniosku o legalizację w wymaganym terminie powoduje wydanie decyzji o rozbiórce obiektu budowlanego (zgodnie z art. 49e pkt 1 Pr. bud.). Decyzja w przedmiocie rozbiórki ma w takim przypadku charakter związany co oznacza, że ziszczenie się okoliczności wskazanej w przytoczonym przepisie powoduje po stronie organu obowiązek wydana decyzji o określonej treści." (wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 3 lutego 2022 r. sygn. akt II SA/Go 439/21; por. także wyrok WSA w Białymstoku z 24 lutego 2022 r. sygn. akt II SA/Bk 841/21, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 3 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Go 440/21).

W świetle art. 52 ust. 1 Pr. bud. wobec faktu, co wynika z akt postępowania, że roboty budowlane przy przedmiotowym obiekcie zostały zakończone należy uznać, że adresatem nakazu rozbiórki winien być właściciel obiektu.

Zobowiązany do rozbiórki wniósł na ww. decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie:

- art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 105 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i błędne utrzymanie w mocy decyzji, podczas gdy obowiązkiem Organu odwoławczego było uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania z urzędu z uwagi na jego bezprzedmiotowość, gdyż z faktu niezachowania się decyzji o pozwoleniu na budowę danego obiektu budowlanego, nie można wyprowadzić wniosku, że budynek ten został zrealizowany w warunkach samowoli budowlanej;

- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i nieprawidłowym rozpatrzeniu materiału dowodowego wbrew ciążącemu na Organie obowiązkowi, w szczególności poprzez wydanie decyzji w oparciu wyłącznie o zdjęcia lotnicze z Geoportalu, które zgodnie z orzecznictwem winny stanowić jedynie pomocniczy materiał dowodowy, a w konsekwencji niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, co z kolei skutkowało błędnym przyjęciem, że ostateczny termin zakończenia budowy przypadł na okres 2021-2022, poprzez dokonanie błędnych ustaleń co do charakteru robót zakończonych według Organu pomiędzy 2021 r., a 2022 r., skutkujących nieprawidłowym przyjęciem, że wykonana zabudowa powoduje zmianę gabarytów budynku, którą należy klasyfikować jako rozbudowę, co w konsekwencji prowadziło do ustalenia, że wykonane prace nie są zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, a także poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego oraz niewyczerpujące zebranie i błędne rozpatrzenie całości materiału dowodowego, przez co wydano decyzję, która narusza słuszny interes Skarżącego, podczas gdy to na organie administracji publicznej ciąży obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co powinien był uczynić dla wykazania faktu, jak należy zakwalifikować wykonane prace;

- art. 7 w zw. 2 art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 84 § 1 k.p.a. poprzez niepowołanie z urzędu biegłego i nieprzeprowadzenie dowodu z jego opinii celem ustalenia konkretnych wielkości budynku w 2002/2003 oraz w kolejnych następujących po sobie latach jak i charakteru wykonanych rzekomo w 2021/2022 roku, a w konsekwencji bezzasadne i uznaniowe stwierdzenie, że doszło do zmiany gabarytów budynku świadczących o jego rozbudowie, bez wskazania konkretnych różnic w wielkości budynku;

- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 78 i 86 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych Strony zawartych w odwołaniu od decyzji PINB, brak powołania i przesłuchania świadków oraz Skarżącego, mimo że kluczowe dla sprawy fakty nie zostały należycie wyjaśnione, co w konsekwencji doprowadziło do domniemania daty zakończenia budowyoraz rodzaju wykonanych prac, co z kolei doprowadziło do domniemania przez Organ samowoli budowlanej wbrew zasadom prawa, a nadto naruszyło dopuszczalny zakres swobodnej oceny dowodów w kierunku pełnej uznaniowości naruszającej też zasadę zaufania obywatela do organu,

- art. 81a k.p.a., polegające na rozstrzygnięciu na niekorzyść Strony niedających się usunąć wątpliwości stanu faktycznego:- poprzez stwierdzanie, że okoliczność, iż aktualny właściciel obiektu nie dysponuje pozwoleniem na budowę daje podstawy do twierdzenia, że przedmiotowy budynek stanowi samowolę budowlaną.- co do ustalenia danych personalnych inwestora przedmiotowego obiektu budowlanego, niewątpliwej daty rozpoczęcia i zakończenia budowy, uzyskania pozwolenia na budowę na etapie wnoszenia obiektu, będących m.in. wynikiem nieprawidłowości w prowadzeniu archiwum dokumentów w urzędzie;

- art. 58 k.p.a. w zw. z art. 49e Pr. bud poprzez nieprzywrócenie terminu na złożenie wniosku o legalizację przedmiotowego obiektu, pomimo że Skarżący uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy;

- art. 8 k.p.a., poprzez nie przyczynienie się przez Organ do starannego i zgodnego z przepisami prawa prowadzenia postępowania oraz podważenie zasady dotyczącej pogłębiania zaufania obywatela do organów administracji, w szczególności poprzez zaniechanie odebrania oświadczenia od Odwołującego oraz pomięcie okoliczności, iż Organ I instancji bezpodstawnie pozostawił bez rozpoznania wniosek pełnomocnika Skarżącego o wyznaczenie terminu spotkania przed wydaniem decyzji, a w konsekwencji uniemożliwianie zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się do zebranych dowodów i materiałów;

- art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nie odniesienie się przez Organ odwoławczy do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu, w szczególności dotyczących niewłaściwej formy pouczenia Skarżącego co do możliwości złożenia wniosku oraz terminu na dokonania tej czynności;

- art. 49 f ust. 1 w zw. z art. 3 pkt 6 w zw. z art. 3 pkt 7 Pr. bud poprzez jego niezastosowanie, a to zaniechanie wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego, podczas gdy z ustaleń Organu wynika, że obiekt budowlany powstał pomiędzy 2002/2003 roku, zaś zgromadzony w sprawie materiał dowody nie pozwala na stwierdzenie, że prace wykonane pomiędzy 2021/2022 rokiem można zaklasyfikować jako rozbudowa, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia, że ostateczny termin zakończenia samowoli budowlanej przypada na okres 2021/2022;

- art. 63 Pr. bud poprzez jego błędne zastosowanie polegające na stwierdzeniu, że okoliczność, iż aktualny właściciel obiektu nie dysponuje pozwoleniem na budowę, które to pozwolenie nie zostało mu przekazane przez poprzedniego właściciela budynku daje podstawy do twierdzenia, że przedmiotowy budynek stanowi samowolę budowlaną. Wniesiono o uchylenie decyzji i zasądzenie kosztów.

Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisami procedury.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, w obrocie prawnym pozostaje ostateczne postanowienie PINB w Zakopanem z dnia 15 lipca 2024 r. nr 377/24 znak: NB.5140.45.2024.AT, którym na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 48a prawa budowlanego, wstrzymano skarżącemu prowadzenie robót budowlanych, polegających na budowie budynku rekreacyjnego zlokalizowanego na działkach ewid. nr [...], [...] położonych w miejscowości G..

Skarżący nie złożył wniosku o legalizację przedmiotowego obiektu budowlanego w wymaganym terminie.

W związku z tym, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem decyzją z dnia 9 stycznia 2025 r., nr 5/25, znak: NB.5140.45.2024.AT, na podstawie art. 49e pkt 1 prawa budowlanego nakazał mu - jako właścicielowi - rozbiórkę przedmiotowego budynku.

Wraz z odwołaniem od w/w decyzji, skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o legalizację, niemniej jednak wniosek ten nie został przywrócony, co wynika z ostatecznego postanowienia PINB w Zakopanem z dnia 11 czerwca 2025 r. nr 269/25 znak: NB.5140.45.2024.AT.

W związku z powyższym, zaskarżoną decyzją nr 556/2025 z dnia 28.10.2025r., znak: WOB.7721.31.2025.NOGI, Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie, utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem, którą na podstawie art. 49e pkt 1 prawa budowlanego nakazano skarżącemu rozbiórkę przedmiotowego budynku.

Dlatego w pierwszej kolejności należy wskazać, że decyzja o nakazie rozbiórki wydana na podstawie art. 49e pkt 1 prawa budowlanego, stanowi prawną konsekwencję faktu występowania w obrocie prawnym ostatecznego postanowienia o wstrzymaniu skarżącemu prowadzenia robót budowlanych przy przedmiotowym budynku, oraz nie złożenia przez niego w terminie wniosku o legalizację. Jak w tym zakresie trafnie wskazał organ, wydanie przez niego w powyższych okolicznościach decyzji o rozbiórce było obligatoryjne, gdyż decyzja w tym względzie jest decyzją związaną.

Niezależnie od powyższego należy wskazać, że ocena organu, iż przedmiotowy obiekt stanowi samowolę budowlaną, a skarżący przed realizacją i rozbudową przedmiotowego obiektu winien był uzyskać decyzje o pozwoleniu na budowę - którymi nie dysponuje - jest prawidłowa.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że w myśl art. 63 w zw. z art. 60 prawa budowlanego, które w wersji o takim samym znaczeniu prawnym obowiązują od 29 sierpnia 1994 roku, skarżący jest obowiązany posiadać decyzję o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku, czy decyzje o pozwoleniu na jego rozbudowę, odnośnie robót budowlanych jakie w związku z realizacją i rozbudową tego budynku zostały wykonane. Decyzji takich nie posiada. Brak również informacji o takich decyzjach, czy zgłoszeniach robót budowlanych także w rejestrach prowadzonych od 2001 roku przez Wydział Budownictwa Starosty Tatrzańskiego. Decyzji i zgłoszeń robót budowlanych odnośnie przedmiotowego budynku brak także w archiwach Wójta Gminy Bukowina Tatrzańska. Odnosząc się do daty wzniesienia przedmiotowego budynku podkreślenia też wymaga, że podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 18 grudnia 2023 r. skarżący podał, że nie posiada wiedzy jaka jest data jego budowy. Dopiero w odwołaniu pojawiła się data 1992 r., przy czym odwołano się w nim do bliżej nieokreślonego oświadczenia skarżącego, w którym jakoby miał on oświadczyć, że obiekt powstał w 1992. Tymczasem jak wynika z akt postępowania, skarżący takiego oświadczenia nie składał, a ze złożonego przez niego wynika, że nie wie kiedy budynek powstał. Brak też jakichkolwiek dokumentów, z których jakoby miałoby wynikać, że budynek powstał przed 2001 rokiem. W tym stanie rzeczy brak podstaw aby to twierdzenie uznać za miarodajne. Szczególnie, że przeczy mu dokumentacja satelitarna z różnych lat, którą w aktach zgromadził organ. I o ile w pewnym stopniu trafnie podnosi się w skardze, że dokumentacja satelitarna dość często ma charakter dowodu uzupełniającego, to jednak w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy, po pierwsze nie jest ona jedyną przesłanką do uznania przedmiotowego obiektu za samowolę budowlaną, po drugie jednoznacznie wynikają z niej ramy czasowe powstania i wprowadzania zmian w parametrach przedmiotowego obiektu, które jednoznacznie wskazują na fakt jego rozbudowy w stopniu, wymagającym uzyskania pozwolenia na budowę.

Jak w tym zakresie trafnie przyjął organ, z dostępnych zdjęć lotniczych i ortofotomap, znajdujących się w zasobach Geoportalu, których wydruki zalegają w aktach MWINB i PINB, zdjęcie obrazujące przedmiotową nieruchomość w 2002/2003r. (k. 36 akt organu II instancji i k. 2 akt organu I instancji) w miejscu obecnej lokalizacji przedmiotowego budynku rekreacyjnego przedstawia niewielki obiekt, który znacząco odbiega swoimi gabarytami oraz wyglądem od budynku objętego nin. postępowaniem. Dopiero na ortofotomapie z 2009 r. (k. 37 akt organu II instancji i k. 6 akt organu I instancji) widnieje obiekt budowlany o rzucie prostokąta z widocznym otwarciem dachowym, którego gabaryty są zbliżone do budynku istniejącego obecnie. Taki obiekt widnieje jeszcze na ortofotomapie z 2018 roku (k. 16 akt organu I instancji). Natomiast na ortofotomapie z 2021 oraz z 2022/2023 r. (k. 39 akt organu II instancji oraz k. 17 akt organu I instancji) widnieje obiekt budowlany, którego gabaryty są tożsame z budynkiem objętym przedmiotem niniejszego postępowania, tj. budynku o rzucie w kształcie litery "L".

Z powyższego wynika, że pomiędzy 2002/2003 r., a 2009 r. powstał obiekt budowlany, który stanowi przedmiot niniejszego postępowania, który został następnie rozbudowany pomiędzy ok. 2021/2022r., w stopniu wymagającym uzyskania pozwolenia na budowę. Tym samym, z materiału dowodowego wynika, że powstanie przedmiotowego budynku nastąpiło po 2002 roku, a ostateczny termin zakończenia budowy tej samowoli budowlanej przypada na okres 2021-2022. Wobec powyższego nie znajduje potwierdzenia wskazanie, iż przedmiotowy obiekt został wybudowany w 1992 roku.

Ponadto skoro roboty budowlane na spornej samowoli budowlanej były prowadzone jeszcze w 2021 r. - 2022 r., to w analizowanej sprawie nie można uznać, iż ziściła się przesłanka upływu 20 lat od zakończenia robót budowlanych, a zatem brak podstaw do wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego.

W świetle art. 52 prawa budowlanego trafnie też skierowano nakazy do skarżącego, jako właściciela nieruchomości, na której przedmiotowy obiekt się znajduje, a co za tym idzie jako jego właściciela.

Uwzględniając powyższe i zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy należy zatem wyrazić pogląd o trafności oceny organu, zarówno co do czasokresu powstania przedmiotowego obiektu w pierwotnych parametrach, jak i czasokresu zakończenia robót budowlanych związanych z jego rozbudową, co skutkuje zasadnością podjętych przez organy rozstrzygnięć.

Z tych przyczyn skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu, o czym orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.

.