Skarżący zakwestionował w skardze decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 2 września 2025r. znak: Adm.0123.320.2025 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej z racji, że od zaskarżonej decyzji przysługiwało odwołanie do organu II instancji i skarżący takiego odwołania do organu wyższej instancji nie wniósł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 52 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), określanej dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z przepisu tego wynika, iż zaskarżone może zostać tylko takie rozstrzygnięcie, które zostało wydane w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę środka zaskarżenia, a zatem co do zasady – rozstrzygnięcie organu drugiej instancji.
Skarżący w swojej skardze zakwestionował tymczasem rozstrzygnięcie organu I instancji. Możliwość wniesienia środka zaskarżenia, w analizowanym przypadku odwołania, oznacza, iż decyzja organu pierwszej instancji może zostać wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ odwoławczy. Dopuszczenie wniesienia skargi do sądu na decyzje wydane w pierwszej instancji oznaczałoby stworzenie konkurencji pomiędzy administracyjną kontrolą instancyjną a kontrolą, sprawowaną przez sąd. Wobec tego złożenie skargi na decyzję organu pierwszej instancji ocenić należy jako niedopuszczalne.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wówczas, gdy jest ona niedopuszczalna, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia.
