drukuj    zapisz    Powrót do listy

6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Przywrócenie terminu, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, V SA/Wa 1441/10 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2011-05-09, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

V SA/Wa 1441/10 - Postanowienie WSA w Warszawie

Data orzeczenia
2011-05-09  
Data wpływu
2010-06-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dorota Mydłowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Skarżony organ
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 87 § 1, art. 88
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA - Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. N. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi N. N. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... marca 2010 r. Nr ... w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 24 sierpnia 2010 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie ... złotych w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika z akt z sprawy, przesyłka zawierająca powyższe pismo była dwukrotnie awizowana zgodnie z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Datą doręczenia niniejszego zarządzenia był dzień 13 września 2010 r., a termin siedmiodniowy minął w dniu 20 września 2010 r.

W dniu 19 października 2010 r. wpłynął do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi.

Zarządzeniem z dnia 20 października 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi poprzez wskazanie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Przesyłka zawierająca odpis powyższego zarządzenia została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w sposób przewidziany w art. 73 p.p.s.a. tj. pierwsze awizo w dniu 2 listopada 2010 r., drugie awizo w dniu 10 listopada 2010 r. i następnie w dniu 18 listopada 2010 r. zwrócona do Sądu. Datą doręczenia zarządzenia był dzień 16 listopada 2010 r., a termin siedmiodniowy minął w dniu 23 listopada 2010 r.

W dniu 10 stycznia 2011 r. wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika w którym wskazał, iż zarządzenie z dnia 20 października 2010 r. nie zostało doręczone. Podniósł, iż z zarządzeniem zapoznał się w dniu 7 stycznia 2011 r. i wskazał, iż przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 12 października 2010 r., kiedy to zapoznał się z aktami sprawy. Przyczyną uchybienia terminu było to, iż pełnomocnik przebywał poza Warszawą i nie mógł odebrać przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu. Wskazał, iż zarządzenie Sądu z dnia 20 października 2010 r. z przyczyn od niego niezależnych również nie zostało odebrane, bowiem osoba upoważniona do odbioru korespondencji nie powiadomiła o tym pełnomocnika.

Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 1441/10 odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił błędne przyjęcie, że pełnomocnik nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło bez jego winy.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2011 r. sygn. akt II OZ 273/11 uchylił zaskarżone postanowienie i wskazał, że sąd pierwszej instancji, przyjmując wyjaśnienia pełnomocnika skarżącego zawarte w piśmie z dnia 10 stycznia 2011 r., nie odniósł się do faktu doręczenia zarządzenia z dnia 20 października 2010 r. pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 listopada 2010 r. i upływu terminu do jego wykonania w dniu 23 listopada 2010 r.

Rozpatrując sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Na mocy art. 88 p.p.s.a. iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie wykazał, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu. Data ustania tej przyczyny jest natomiast datą rozpoczęcia biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wezwanie do usunięcia omawianego braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu zostało prawidłowo doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 16 listopada 2010 r., a zatem siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął w dniu 23 listopada 2010 r. Skoro do tego czasu pełnomocnik skarżącego nie wykazał, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a., brak formalny wniosku pozostał nieuzupełniony, a sam wniosek należało uznać za spóźniony.

Z tych przyczyn na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt