Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 5 września 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 5 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Zarządu Województwa [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 801/19 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu Zarządu Województwa [...] od decyzji Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 7 maja 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 801/19, odrzucił sprzeciw Zarządu Województwa [...] od decyzji Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] lutego 2019 r. w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego, wskazując, że skarżący nie uzupełnił w terminie braku formalnego sprzeciwu, polegającego na tym, że nie dołączył do niego dokumentu, z którego wynika uprawnienie Z. T. – dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] do podpisania sprzeciwu.

Jak ustalił Sąd pierwszej, wezwanie wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania zostało skutecznie doręczone wnoszącemu sprzeciw w dniu 18 kwietnia 2019 r. W dniu 25 kwietnia 2019 r. wnoszący sprzeciw nadesłał poświadczone za zgodność z oryginałem pełnomocnictwo z 8 listopada 2016 r. udzielone Z. T. – dyrektorowi Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] do podejmowania w ramach zwykłego zarządu wszelkich czynności w zakresie spraw będących przedmiotem statutowej działalności Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] w zakresie wymienionym w tym pełnomocnictwie w punktach 1-11 oraz uchwały Sejmiku Województwa [...] z 1 grudnia 2014 r. w sprawie wyboru Wicemarszałków Województwa [...]o oraz członków Zarządu Województwa [...]. Odrzucając sprzeciw z uwagi na nieuzupełnienie jego braków formalnych Sąd pierwszej instancji przyjął, że w przesłanym na wezwanie Sądu pełnomocnictwie zastrzeżono, że "Z. T. owszem jest umocowany do podejmowania wszelkich czynności w zakresie spraw będących przedmiotem statutowej działalności Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...], ale tylko w ramach zwykłego zarządu. Tymczasem wniesienie do sądu administracyjnego sprzeciwu od decyzji stanowi czynność procesową przekraczającą zakres zwykłego zarządu. Ponadto z pełnomocnictwa tego wynika, że Z. T. jest umocowany do podejmowania czynności w sprawach wynikających ze statutowej działalności Zarządu, do pełnomocnictwa nie dołączono jednak statutu Zarządu, na który powołano się w pełnomocnictwie. Z żadnego z jedenastu punktów nadesłanego pełnomocnictwa również nie wynika umocowanie Z. T. do podpisania sprzeciwu od decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego, wydanego na podstawie przepisów ustawy Prawo wodne i wniesienia go do sądu administracyjnego".

W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3, art. 64b § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. wskazując, że na wezwanie Sądu przedłożył dokumenty, z których bezsprzecznie wynika umocowanie dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] Z. T. do reprezentowania Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] we wszystkich sprawach sądowoadministracyjnych wynikłych w związku z prowadzoną przez Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] działalnością statutową. Dodał ponadto, że kierownicy wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej działają jednoosobowo na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez zarząd województwa, co wynika z art. 56 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa. W tych okolicznościach wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, gdyż wbrew stanowisku Sądu pierwszej instancji skarżący uzupełnił w terminie braki formalne sprzeciwu.

W przedmiotowej sprawie podmiotem uprawnionym na podstawie art. 21 ust. 1 w zw. z art. 19 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2068 ze zm.) oraz art. 1 ust. 2 i art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1474), który wystąpił z wnioskiem o wydanie pozwolenia wodnoprawnego w związku z przebudową drogi wojewódzkiej nr [...], był Zarząd Województwa [...], jako zarządca drogi wojewódzkiej, działający przez Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...].

Zarząd Województwa [...], jako zarządca drogi, powinien być wnioskodawcą i adresatem decyzji administracyjnych oraz podmiotem uprawnionym do wniesienia odwołania lub skargi (sprzeciwu) do sądu administracyjnego. Niezależnie od powyższego zarządca drogi może udzielić np. dyrektorowi zarządu dróg, pełnomocnictwa do występowania w jego imieniu, co miało miejsce w tej sprawie. Zarząd Województwa [...] powierzył bowiem Zarządowi Dróg Wojewódzkich w [...] wykonywanie "funkcji zarządu drogi dla dróg wojewódzkich, dla których zarządcą jest Zarząd Województwa [...]" zgodnie z ustawą o drogach publicznych, co wynika z uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] maja 2018 r. w sprawie nadania Statutu Zarządowi Dróg Wojewódzkich w [...]. Z pełnomocnictwa z dnia 8 listopada 2016 r. wynika natomiast, że Zarząd Województwa [...] udzielił Z. T. – dyrektorowi Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] "pełnomocnictwa do podejmowania w ramach zwykłego zarządu wszelkich czynności w zakresie spraw będących przedmiotem statutowej działalności Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...]". Jeżeli zaś Sąd pierwszej instancji miał wątpliwości odnośnie zakresu "statutowej działalności Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...]" powinien zwrócić się do skarżącego o nadesłanie statutu.

W ocenie NSA, w tej sprawie nie ulega wątpliwości, że dyrektor Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] Z. T., jako kierownik wojewódzkiej samorządowej jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, działający na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez zarząd województwa i reprezentujący na zewnątrz jednostkę organizacyjną, której Zarząd Województwa [...] powierzył wykonywanie "funkcji zarządu drogi dla dróg wojewódzkich", był uprawniony do podpisania sprzeciwu wniesionego w imieniu Zarządu Województwa [...]. Stanowisko Sądu pierwszej instancji, że czynność ta przekracza zakres zwykłego zarządu, nie jest niczym uzasadniona.

Z tych względów NSA, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), postanowił jak w sentencji.

Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego NSA uznał, że nie może on być uwzględniony, albowiem przepisy art. 209 w zw. z art. 203 i art. 204 p.p.s.a. regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego i nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji.