drukuj    zapisz    Powrót do listy

6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz, Odrzucenie skargi, Inspektor Nadzoru Budowlanego, Oddalono zażalenie, II OZ 181/26 - Postanowienie NSA z 2026-03-04, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II OZ 181/26 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2026-03-04 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-02-09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Jurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143 art. 47, 49, 58, 184, 197
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2977/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 października 2024 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 5 listopada 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2977/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 października 2024 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że w wykonaniu zarządzenia z dnia 5 grudnia 2024 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL i nadesłanie dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Następnie zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2025 r. Sąd ponownie wezwał skarżącego do nadesłania podpisanej własnoręcznie skargi i poinformował, że brak formalny skargi w postaci wskazania nr PESEL został uzupełniony. Skarżący został przy tym pouczony o siedmiodniowym terminie na uzupełnienie tego braku formalnego skargi i o rygorze jej odrzucenia. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu 16 stycznia 2025 r. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący przesłał do Sądu własnoręcznie podpisane pisma, które nie były tożsame z wniesioną skargą. Wobec powyższego Sąd orzekł o odrzuceniu skargi.

Zażaleniem R. K. zaskarżył powyższe postanowienie podnosząc zarzuty mające świadczyć o zasadności skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast przepis art. 47 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

W przedmiotowej sprawie nie jest kwestionowane, że wniesiona przez R.K. skarga na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 października 2024 r., znak [...], nie spełniała wymogów formalnych. Skarżący nie załączył bowiem do niej wymaganej liczby jej odpisów. W związku z powyższym, w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarżący został wezwany do uzupełnienia ww. braku skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie skutecznie doręczono skarżącemu dnia 16 stycznia 2025 r., a zatem termin do uzupełnienia przedmiotowego braku upływał skarżącemu z dniem 23 stycznia 2025 r. Jak wynika natomiast z akt sprawy, termin ten upłynął bezskutecznie. Przesłane bowiem przez skarżącego w odpowiedzi na powyższe wezwanie, podpisane przez niego pisma nie odpowiadały treścią wniesionej przez niego skardze. Tym samym brak było podstaw do uznania, że skarżący uczynił zadość powyższemu wezwaniu. W tej sytuacji obowiązkiem Sądu pierwszej instancji było odrzucenie skargi jako pisma, którego braków formalnych strona nie uzupełniła w terminie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt