Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. W. na bezczynność Wójta Gminy B postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z dnia 1 lipca 2013r., sygn. akt III SAB/Kr 27/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie umorzył w punkcie I postępowanie sądowe ze skargi A. W. na bezczynność Wójta Gminy B, a w punkcie II wyroku stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony ówczesnemu pełnomocnikowi skarżącej – adwokatowi R. P. – w dniu 22 lipca 2013r.

W dniu 22 sierpnia 2013r. (data stempla pocztowego) kolejny pełnomocnik skarżącej – adwokat M. W. – wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w zakresie jego punktu II.

Postanowieniem z dnia 24 października 2013r., sygn. akt III SAB/Kr 27/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną jako wniesioną z uchybieniem terminu. Postanowienie zostało doręczone obecnemu pełnomocnikowi skarżącej – adwokatowi B. G. – w dniu 5 listopada 2013r.

W dniu 12 listopada 2013r. (data stempla pocztowego) adwokat B. G. wniósł w imieniu skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 1 lipca 2013r., sygn. akt III SAB/Kr 27/13. Do wniosku została załączona skarga kasacyjna. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że w dniu 23 września 2013r. zbadał akta sprawy, a w dniu 9 października 2013r. spotkał się z pełnomocnikiem skarżącej – M. W. Pełnomocnik skarżącej podniósł, że nie mógł wnieść skargi kasacyjnej, gdyż w aktach sprawy znajdowała się już skarga kasacyjna wniesiona przez poprzedniego pełnomocnika skarżącej. Pełnomocnik skarżącej powołał się przy tym na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 stycznia 2006r., sygn. akt II SAB/Po 17/05. Pełnomocnik skarżącej stwierdził, że wniesienie nowej skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu było możliwe dopiero po wyeliminowaniu z obrotu prawnego poprzedniej skargi kasacyjnej. Z tego samego powodu pełnomocnik skarżącej nie mógł złożyć wcześniej wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż razem z wnioskiem należy dopełnić czynności, której strona nie dokonała w terminie, tj. złożyć skargę kasacyjną. Pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, iż przeszkodą uniemożliwiającą mu działanie była wyjątkowa sytuacja procesowa, która powstała w skutek doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem pierwszemu pełnomocnikowi, wniesienie skargi kasacyjnej przez drugiego pełnomocnika, a następnie ustanowienie trzeciego pełnomocnika na tym etapie postępowania, gdzie de facto nie miał on już realnej możliwości podjęcia się obrony praw i interesów strony. Pełnomocnik skarżącej uważa zatem, że możliwość realnego działania uzyskał dopiero w dniu 5 listopada 2013r., kiedy doręczono mu postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, a zatem złożony w dniu 12 listopada 2013r. wniosek o przywrócenie terminu wniesiony został z zachowaniem terminu 7 dni.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skutki prawne niezachowania terminu oraz podstawy prawne jego przywrócenia reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), a w szczególności art. 85-89 tej ustawy. Zgodnie z treścią art. 85 cyt. ustawy czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Natomiast w art. 87 p.p.s.a. ustawodawca określił jakie wymogi muszą zostać spełnione by sąd mógł uwzględnić taki wniosek:

– pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.),

– w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.),

– równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Zgodnie z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Sąd podzielił w tym zakresie także stanowisko zawarte w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 lutego 2006r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 78/05 (opubl. LEX nr 192260): "Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku."

Zdaniem Sądu, wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącej stwierdził, że nie mógł wcześniej złożyć wniosku o przywrócenie terminu, gdyż razem z wnioskiem musiałby złożyć skargę kasacyjną, a w aktach sprawy znajdowała się już skarga kasacyjna wniesiona przez poprzedniego pełnomocnika skarżącej, a w tej samej sprawie nie można złożyć dwóch skarg kasacyjnych. W uzasadnieniu wniosku nie wskazano jednak argumentów, które uprawdopodabniałyby okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Termin ten rozpoczął bieg od doręczenia pełnomocnikowi strony wyroku w dniu 22 lipca 2013r., a zatem upłynął w dniu 21 sierpnia 2013r., a skarga kasacyjna została wniesiona dopiero w dniu 22 sierpnia 2013r.

Jak to już zostało wyżej wskazane, pełnomocnik skarżącej winien był uprawdopodobnić we wniosku o przywrócenie terminu brak winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i wskazać okoliczności, które spowodowały, że skarga kasacyjna wniesiona przez poprzedniego pełnomocnika skarżącej – adwokata M. W. – została wniesiona po terminie. Fakt, że zmianie uległa osoba pełnomocnika skarżącej, nie ma tu znaczenia. Każdy pełnomocnik działa w imieniu swojego mocodawcy, a skutki jego działania obciążają mocodawcę. Zarówno mocodawca może zmienić pełnomocnika jeżeli nie jest zadowolony z jego działań, jak i pełnomocnik może wypowiedzieć pełnomocnictwo jeżeli uważa, że nie jest w stanie spełnić oczekiwań mocodawcy. Zmiana pełnomocnika z jakiejkolwiek przyczyny nie powoduje jednak, że skutki jego działań (także te negatywne) ustaną. Skoro więc poprzedni pełnomocnik skarżącej uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej, to obecny pełnomocnik powinien uprawdopodobnić brak winy tego pełnomocnika (działającego w imieniu skarżącej) w uchybieniu temu terminowi. Adwokat B. G. tego jednak nie uczynił, przyczyny uchybienia temu terminowi oraz brak winy w jego niedochowaniu nie zostały wskazane w rozpatrywanym w niniejszej sprawie wniosku o przywrócenie terminu. Brak jest zatem podstaw do uwzględnienia jego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Mając powyższe na względzie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji.