Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] maja 2010 r., Nr [...] w przedmiocie rozpoznania skargi na działalność Prezydenta Miasta i Dyrektora Biura Gospodarki Mieniem Miasta - postanawia - odrzucić skargę.

Pismem z dnia 19 sierpnia 2010 r. A. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem Rady Miasta skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], którą uznano za bezzasadną skargę złożoną przez A. S. na działalność Prezydenta Miasta i Dyrektora Biura Gospodarki Mieniem Miasta.

Skarżący w obszernym uzasadnieniu, przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania wskazał na nieprawidłowości w przeprowadzeniu przetargu na zbycie działek nr 1438/21 i 1438/22 obr. 208, powstałych z podziału nieruchomości nr 1438/20 położonych przy ul. [...] w R. Podniósł, iż nie został zawiadomiony o dacie przetargu na sprzedaż ww. nieruchomości, jak również popełniono rażące uchybienia w ogłaszaniu przetargu na ww. nieruchomość (błędnie zamieszczono na stronie internetowej link do ogłoszenia o przetargu wskutek czego nie mógł zapoznać się z jego treścią).

W dalszej kolejności wskazał, iż w dniu [...] czerwca 2009 r., w trybie art. 227

w zw. z art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 200 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. – zwana dalej k.p.a./, zwrócił się do Przewodniczącego Rady Miasta ze skargą na działanie Prezydenta Miasta i podległych mu urzędników BGM Miasta, która to skarga uchwałą z dnia [...] maja 2010 r. została uznana za bezzasadną. Następnie w dniu [...] czerwca 2010 r. wniósł wezwanie do uchylenia ww. uchwały jako naruszającej jego interes prawny, a wobec brak odpowiedzi na to wezwanie ze strony Rady Miasta, A. S. złożył skargę do WSA w Rzeszowie.

W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm./ - zwanej dalej jako p.p.s.a., albowiem objęta skargą uchwała podjęta została w trybie przepisów działu VIII k.p.a. dotyczącego postępowania skargowego, a przepisy tego działu, jak również przepisy k.p.a., nie przewidują dopuszczalności zaskarżenia do sądu administracyjnego w tego typu sprawach, co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlegać musi odrzuceniu.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sądowej kontroli administracji określony został w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a.

Zgodnie z tym przepisem, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Na podstawie § 3 powyższego artykułu sądy administracyjne orzekają także

w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę,

i stosują środki określone w tych przepisach.

W niniejszej sprawie skarga dotyczy uchwały rady gminy podjętej w sprawie skargi A. S. na działalność Prezydenta Miasta i Dyrektora Biura Gospodarki Mieniem Miasta, wniesionej w trybie przepisów działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.

Skargi wnoszone w trybie art. 227 i nast. k.p.a. są załatwiane w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Natomiast skargi, o których mowa w ustawie o postępowaniu sądowoadministracyjnym są sformalizowanym środkiem sądowej kontroli - przede wszystkim decyzji administracyjnych - z punktu widzenia ich zgodności z prawem. Sąd rozpoznaje skargi na decyzje i inne akty administracyjne, nie rozpatruje natomiast skarg na nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników (por. wyroku NSA z dnia 1.12.1998 r., sygn. akt III SA 1636/97, Lex Polonica nr 338222). Postępowanie ze skargi powszechnej ma charakter postępowania administracyjnego uproszczonego, w którym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżących, a tylko zawiadamia się ich o podjętych działaniach, nie ma toku instancji ani środków zaskarżenia. Postępowanie takie kończy się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżących o załatwieniu skargi (postanowienie NSA z dnia 25.05.2006r., sygn. akt I OSK 457/2006, Lex Polonica nr 408697). Tut. Sąd w pełni podziela wyżej wskazane stanowiska.

Skoro zaskarżona uchwała Rady Gminy w istocie jest zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi A. S., nie stanowi ona rozstrzygnięcia sprawy z zakresu administracji publicznej w rozumieniu 101 ust. 1 ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym /Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm./ i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 238 § 1 k.p.a. zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi powinno zawierać: oznaczenie organu, od którego pochodzi, wskazanie, w jaki sposób skarga została załatwiona, oraz podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do załatwienia skargi. Zawiadomienie o odmownym załatwianiu skargi powinno zawierać ponadto uzasadnienie faktyczne i prawne.

Wyłączenie spod właściwości sądów administracyjnych uchwał organów samorządu terytorialnego w przedmiocie rozpoznania skarg wniesionych w trybie działu VIII k.p.a. powoduje, że wniesioną w tym przedmiocie skargę należy uznać za niedopuszczalną i w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. odrzucić.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.