Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2013 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek R. S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 kwietnia 2013 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu wskazano, iż w wykonaniu zarządzenia z dnia 13 maja 2013 r. skierowano do skarżącego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 5 kwietnia 2013 r. – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zostało ono doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 maja 2013 r. W odpowiedzi, pełnomocnik zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przedłużenie o 14 dni wyznaczonego terminu do uzupełnienia braków formalnych z uwagi na to, że nie może skontaktować się ze skarżącym. Przedmiotowe pismo wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 27 maja 2013 r. Mając powyższe na uwadze, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie uznał, iż nie zostały uzupełnione braki formalne wniosku o przywrócenie terminu zawartego w piśmie procesowym z dnia 6 maja 2013 r. Z literalnego brzmienia art. 84 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a. wynika, że dotyczy on przedłużenia bądź skrócenia terminu sądowego, tymczasem termin do uzupełnienia braków formalnych pisma jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być skracany, ani wydłużany. W konsekwencji Przewodniczący uznał, iż zakreślony zarządzeniem z dnia 13 maja 2013 r. siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku skutecznie upłynął, a wskazanych braków nie uzupełniono. Z tych względów, na podstawie art. 49 § 2 w zw. z art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a. zarządzono o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku R. S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 kwietnia 2013 r.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł R. S. domagając się jego uchylenia w całości, a także uchylenia innych wskazanych w treści zażalenia postanowień Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie oraz przywrócenia terminu do złożenia środków zaskarżenia na te postanowienia. W dalszej części zażalenia skarżący wyraził swoje niezadowolenie ze współpracy z wyznaczonym w ramach prawa pomocy pełnomocnikiem z urzędu. Skarżący podniósł ponadto, iż wezwania z dnia 13 maja 2013 nie otrzymał, a oświadczenie jego pełnomocnika z dnia 23 maja 2013 r. zawiera fałszywe stwierdzenia co do braku możliwości skontaktowania się z nim. Skarżący wskazał, iż poinformował swojego pełnomocnika, że nie posiada telefonu, a wszystkie pisma procesowe sądu, które otrzyma pełnomocnik powinien on niezwłocznie przesyłać na adres skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli wskutek niezachowania warunków formalnych pismo nie może otrzymać dalszego biegu w postępowaniu sądowym, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia lub poprawienia go w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Skutkiem nieuzupełnienia powyższego braku lub jego niepoprawienia jest zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania (§ 2). Pismo z dnia 6 maja 2013 r. zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 kwietnia 2013 r. niewątpliwie zawierało brak formalny wymieniony w art. 46 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w postaci niewskazania okoliczności uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia. Zasadnie zatem Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia tego braku formalnego przedmiotowego wniosku. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 maja 2013 r. Zatem zakreślony termin minął w dniu 23 maja 2013 r. Na bieg wskazanego terminu nie miało wpływu pismo pełnomocnika skrzącego z dnia 23 maja 2013 r. z wnioskiem o jego przedłużenie, ponieważ jak już wskazano, termin określony w art. 49 § 1 P.p.s.a. jest terminem, którego sąd nie może przedłużyć. Należy zatem stwierdzić, że brak wykonania zarządzenia z dnia 13 maja 2013 r. – pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach nieusunięcia braków formalnych w terminie – uprawniał Sąd pierwszej instancji do pozostawienia wniosku skarżącego z dnia 6 maja 2013 r. bez rozpoznania.
Wskazać również należy, iż zgodnie z art. 67 § 5 P.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Ustanowienie pełnomocnika obliguje sąd do doręczenia pisma bezpośrednio pełnomocnikowi. Osoba reprezentowana przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, w tym odbioru pism tyle, że z wykorzystaniem profesjonalnej pomocy. Bez znaczenia dla skuteczności doręczenia pozostają relacje między pełnomocnikiem a jego mocodawcą, przyjęty przez nich sposób komunikacji czy zakres przekazywania informacji.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2, art. 198 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia
