Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 marca 2010 r. wniosku R. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za 2004 r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólnika spółki za zaległości podatkowe spółki postanawia: - przyznać prawo pomocy we wnioskowanym zakresie tj., zwolnić od kosztów sądowych -

R. K. (dalej "Skarżący") złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wskazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów wpisu sądowego od skargi na "krzywdzącą" decyzję. Wskazał, że jedynym źródłem jego utrzymania jest emerytura w wysokości 649,12 zł netto (1.081,99 zł brutto). Skarżący podniósł, że jest osobą "bardzo schorowaną" i często przebywa w szpitalu:. Skarżący poinformował, że pomagają mu jego córki, a bez ich pomocy nie miałby środków na utrzymanie. Posiada budynek gospodarczo-mieszkalny o pow. 251 m² (część mieszkalna – 125 m²), nieruchomość rolną o powierzchni 11.600 m ².

Skarżący wskazał, że jest osobą chorą, ponieważ rozpoznano u niego [...] [...], w związku z czym stosuje się wobec niego [...]. Oprócz tego przeszedł [...] i cierpi na [...], nadciśnienie tętnicze, [...], [...]. Skarżący podniósł, że 26 stycznia 2001 r. został skierowany do szpitala z powodu nasilających się bólów jamy brzusznej. Wskazał również, że ponosi miesięczne opłaty w łącznej wysokości 1.238 zł, w tym: podatek od nieruchomości 226,75 zł, oświetlenie 112 zł, ogrzewanie domu olejem opałowym 800 zł, leki 100 zł.

Do formularza PPF skarżący dołączył skierowanie na badania, zaświadczenie lekarskie, kartę informacyjną leczenia szpitalnego, skierowanie do szpitala, odcinek renty, fakturę VAT za olej grzewczy, decyzję w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za podatek od nieruchomości rozłożony na cztery raty po 680 zł., rachunek za energię na kwotę 245,11 zł oraz fakturę za leki na kwotę 96,95 zł.

Mając na uwadze powyższe, zważono co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego. Warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, jest zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a, wykazanie przez tę osobę, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Jak się podkreśla w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt II FZ 781/05) stwierdzenie wystąpienia przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy wymaga zestawienia wysokości środków, jakimi strona dysponuje z wysokością kosztów, do których poniesienia zobowiązana jest na danym etapie postępowania. Ciężar wykazania, tj. - przyjmując za Słownikiem języka polskiego (pod redakcją naukową prof. M. Szymczaka, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2002, t. III, str. 749) - udowodnienia, czy też przedstawienia w sposób przekonywający - tych przesłanek spoczywa na stronie skarżącej. Ocena przytoczonych przez nią okoliczności należy natomiast do Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 760/04).

Skarżący wskazał, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, która uniemożliwia mu ponoszenie kosztów związanych z postępowaniem przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Wyjaśnił, że jedynym źródłem jego utrzymania jest emerytura w wysokości 649,12. Wykazał jakie są stałe koszty związane z utrzymaniem i leczeniem, które poparł dokumentami, a także wskazał, że gdyby nie pomoc córek nie byłby w stanie ponieść miesięcznych wydatków.

W świetle tych danych referendarz sądowy doszedł do przekonania, że zasadne jest zwolnienie Skarżącego z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi, który w niniejszej sprawie wynosi 2.000 zł, ponieważ, każdy dodatkowy wydatek na inny - od wskazanych wyżej – cel mógłby bowiem doprowadzić do zachwiania podstaw jego egzystencji. W ocenie referendarza sądowego zarówno stan zdrowia Skarżącego oraz wysokość faktycznie otrzymywanej emerytury w kwocie 649,12 zł sprawiają, iż nie jest on w stanie uiścić wpisu od skargi w ww. wysokości.

Zwolnienie to podyktowane jest również realizacją gwarantowanego przepisami Konstytucji RP prawa do kontroli przez niezawisły sąd wydanego w stosunku do Skarżącego aktu z zakresu administracji publicznej bez nieuzasadnionej zwłoki, która kontrolę tę może uczynić iluzoryczną. Żadne ograniczenia natury finansowej nie mogą zamykać Skarżącemu dostępu do sądu.

Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 245 § 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.