Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia del. WSA Małgorzata Fita (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2017 r., sygn. akt I FSK 1987/15 w sprawie ze skargi kasacyjnej Ministra Finansów (obecnie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 czerwca 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 616/15 w sprawie ze skargi K. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 5 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: sprostować wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2017 r. sygn. akt I FSK 1987/15 w ten sposób, że w pkt 2 sentencji wyroku wyrażenie "240 (słownie: dwieście czterdzieści)" zastąpić wyrażeniem "340 (słownie: trzysta czterdzieści)".

Wyrokiem z 12 lipca 2017 r., sygn. akt I FSK 1987/15 Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną Ministra Finansów (obecnie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej) i uchylił w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 616/15 w sprawie ze skargi K. sp. z o.o. w R. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 5 grudnia 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. W punkcie 2 wyroku Sąd zawarł postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania i zasądził od K. sp. z o.o. w R. na rzecz organu kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Pismem z 22 listopada 2017 r. pełnomocnik organu wniósł o sprostowanie powyższego orzeczenia w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego, poprzez wskazanie - w miejsce zasądzonej kwoty 240 zł - kwoty 340 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o sprostowanie wyroku zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę zwrotu kosztów postępowania w sprawie niniejszej stanowi art. 203 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), dalej: "p.p.s.a.", który stanowi, że stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od skarżącego – jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Stosownie do regulacji zawartych w art. 211 i art. 205 § 2 p.p.s.a. na niezbędne koszty postępowania kasacyjnego składają się: wynagrodzenie pełnomocnika określone na podstawie - § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) w zw. z § 14 ust. 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.), oraz wpis od skargi kasacyjnej (określony na podstawie § 3 w zw. z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2006 r. Nr 45 poz. 322 ze zm.).

Tymczasem na skutek błędu rachunkowego w sentencji wyżej wymienionego orzeczenia zamiast kwoty 340 zł (wpis od skargi kasacyjnej i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika) wskazano jedynie kwotę 240 zł (kwotę wynagrodzenia pełnomocnika).

Regulacja art. 156 § 1 p.p.s.a., który z mocy art. 193 cytowanej ustawy ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przewiduje rektyfikację wyroku w przypadku, gdy w jego treści dopuszczono się określonych uchybień. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie stronie strony, co wynika z art. 159 p.p.s.a. (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wyd. 4, Warszawa 2012, s. 420 - 421 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 21 kwietnia 2011 r., II FSK 1258/09; z 15 września 2016 r., II FSK 1300/14; CBOSA). O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.).

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że wskazana w powołanym wyżej orzeczeniu wysokości zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego jako kwoty 240 zł, zamiast 340 zł, stanowi błąd rachunkowy, który Naczelny Sąd Administracyjny sprostował na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a.