1. Postanowieniem z 12 maja 2026 r. sygn. akt VI SPP/Wa 229/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw R.P. (dalej przywoływany jako: "Skarżący", "Strona"), od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2026 r. (sygn. akt VI SPP/Wa 229/25), w sprawie ze skargi Skarżącego na pismo Ministra Sprawiedliwości z dnia 26 sierpnia 2024 r. nr DKO-I.562.288.2024 w przedmiocie powierzenia funkcji prezesa sądu. W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z 12 marca 2026 r. o sygn. akt VI SPP/Wa 229/25 odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Powyższe postanowienie zostało doręczone Skarżącemu 23 marca 2026 r. Pismem z 31 marca 2026 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – k. 35). Skarżący wniósł sprzeciw na powołane wyżej postanowienie. Wyjaśniając przyczyny odrzucenia zażalenia na podstawie art. 259 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej przywoływana jako: "p.p.s.a.") Sąd I instancji wskazał, że zażalenia przysługujące od zarządzenia i postanowienia w przedmiocie kosztów sądowych wniesione po 7 dniowym terminie podlegają odrzuceniu przez sąd.
2. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. W zażaleniu podniesiono m.in., że przesyłka zawierająca sprzeciw została nadana 30 marca 2026 r., w związku z tym Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
3. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie Sądu I instancji odpowiada prawu, a oceny tej nie zmieniają zarzuty i uzasadnienie zażalenia. Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, o czym stanowi art. 259 § 2 p.p.s.a., sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
4. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że odpis postanowienia referendarza sądowego z 12 marca 2026 r. został doręczony Skarżącemu wraz z prawidłowym pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia sprzeciwu 23 marca 2026 r. (k. 39), zatem siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął z dniem 30 marca 2026 r. Skarżący wniósł sprzeciw 31 marca 2026 r., a więc z uchybieniem terminu, co uzasadniało jego odrzucenie przez Sąd I instancji na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. i powyższych skutków nie zmienia argumentacja podniesiona w zażaleniu.
5. W związku z powyższym, uwzględniając konsekwencje wynikające z art.184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.
