Wyrokiem z dnia 17 października 2007 r. sygn. akt II SA/Gl 464/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M. B. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...] r. nr [...] o wymierzeniu skarżącej kary pieniężnej za usunięcie drzew. Wobec niezłożenia skargi kasacyjnej orzeczenie to stało się prawomocne z dniem 20 grudnia 2007 r., co zostało stwierdzone postanowieniem Sądu z dnia 4 stycznia 2008 r.
Pismem dnia 18 maja 2009 r. M. B. G. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyższym wyrokiem z dnia 17 października 2007 r. Natomiast w piśmie z dnia 9 czerwca 2009 r. skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tego wyroku. W uzasadnieniu podkreśliła, że jest uczciwym człowiekiem, nie zrozumiała regulacji zawartej w ustawie i nie była świadoma wielu spraw, wskazała również, że kilkakrotnie kontaktowała się z organami Gminy R., a ponadto, że w Sądzie Rejonowym w Z. toczy się sprawa dotycząca zniesienia współwłasności. Z uwagi na jej sytuację materialną spłata kary pieniężnej przekracza jej możliwości, wzięła nawet pożyczkę z banku na ten cel i obecnie nie jest w stanie spłacać jej rat. Następnie podniosła, że obecnie leczy się na tarczycę i depresję, a także, że nie może liczyć na pomoc męża.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając ten wniosek, zważył:
Przepis art. 284 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie tamuje wykonania zaskarżonego orzeczenia. W razie uprawdopodobnienia, że zgłaszającemu wniosek grozi niepowetowana szkoda, sąd może wstrzymać wykonanie orzeczenia.
Dokonując oceny złożonego wniosku Sąd doszedł do przekonania, że spełniona została ustawowa przesłanka wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Skarżąca dostatecznie uprawdopodobniła, iż niewstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia może rodzić niebezpieczeństwo spowodowania po jej stronie niepowetowanej szkody. Należy bowiem mieć na uwadze, że decyzją Wójta Gminy R. z dnia [...] r. nałożono na skarżącą karę pieniężną za usunięcie czterech drzew bez wymaganego zezwolenia w wysokości [...] zł. Z uwagi na sytuację majątkową skarżącej, która utrzymuje się ze świadczenia rentowego, spłata tak znacznej kary pieniężnej w całości niewątpliwie przekracza jej możliwości finansowe. Nieuiszczenie zaś przez skarżącą w terminie tak wysokiej kary pieniężnej spowoduje wszczęcie postępowania egzekucyjnego, co niewątpliwie wiązać się będzie z koniecznością poniesienia przez nią dalszych kosztów. Mając zatem na względzie zarówno wysokość nałożonej kary, jak i ewentualną egzekucję administracyjną ze stosowaniem środków przymuszających, należało przyjąć, iż wykonanie zaskarżonego wyroku rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia niepowetowanej szkody w majątku skarżącej, a powstałych kosztów nie wynagrodziłby późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia.
W świetle wskazanych okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 284 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.