Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 14 lipca 2020 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2020 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Sz 973/19 o odrzuceniu skargi K. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 27 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Sz 973/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Szczecinie odrzucił skargę K. J. na decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania.

W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z 9 września 2019 r. K. J. wniósł skargę do WSA w Szczecinie na ww. decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2019 r.

Zarządzeniem z 8 stycznia 2020 r. sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: nadesłanie odpisu podpisanej skargi lub jej uwierzytelnionej kopii celem doręczenia uczestnikowi postępowania oraz podanie numeru PESEL skarżącego, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 13 stycznia 2020 r., jednak w ww. terminie, ani dotychczas, nie uzupełniono braków formalnych skargi.

Z uwagi na to, że skarga była dotknięta brakami formalnymi i z tego powodu nie mogła być merytorycznie rozpoznana, sąd pierwszej instancji skargę odrzucił.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył K. J., reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wnosząc o jego uchylenie.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że brak odpisu skargi dla organu, który przecież faktycznie zapoznał się z jej treścią, nie stanowi przeszkody do nadania skardze dalszego biegu. Odnosząc się zaś do wezwania do uzupełnienia drugiego z braków w postaci podania nr PESEL, strona wskazała, że nawet jeśli numer ten nie był wprost napisany w skardze, sąd wojewódzki mógł uzyskać informację o numerze PESEL skarżącego bez konieczności wzywania go do jego uzupełnienia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie, mimo częściowo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu.

Jak prawidłowo wskazał sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, stosownie do art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U 2019, poz. 2325 ze zm., Ppsa) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym i jako pierwsze pismo w sprawie powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Nadto zgodnie z art. 47 § 1 Ppsa do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Stosownie do art. 49 § 1 Ppsa jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

Z akt sprawy wynika, że przedmiotowa skarga nie zawiera numeru PESEL skarżącego. Dodatkowo skarżący nie załączył odpisu skargi dla uczestniczki postępowania.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, że obowiązek podania numeru PESEL został wprowadzony na mocy art. 1 pkt 1 z 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2019, poz. 934, ustawa nowelizująca z 2019). Jak wynika z uzasadnienia projektu ww. ustawy (Sejm RP VIII Kadencji, nr druku 3260) wymóg wskazania numeru PESEL ma na celu zapewnić lepszą identyfikację stron lub innych uczestników postępowania sądowo-administracyjnego (postanowienie NSA z 7 listopada 2019 r. II OZ 999/19, LEX nr 2740112). Zaznaczyć przy tym należy, że zgodnie z art. 5 pkt 2 w/w ustawy do postępowań prowadzonych na podstawie przepisów Ppsa wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej z 2019, stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że do pierwszego pisma wniesionego przez stronę w danej sprawie po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 46 § 2 Ppsa w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą z 2019. Jak wynika z uzasadnienia projektu ww. ustawy (Sejm RP VIII Kadencji, nr druku 3260) wymóg wskazania numeru PESEL ma na celu zapewnić lepszą identyfikację stron lub innych uczestników postępowania sądowo-administracyjnego (postanowienie NSA z 7 listopada 2019 r. II OZ 999/19, LEX nr 2740112).

Sąd pierwszej instancji wypełniając obowiązki nałożone na niego ustawą nowelizującą przeoczył, że PESEL skarżącego znajduje się w aktach administracyjnych sprawy. Jest on wskazany w piśmie Urzędu Gminy [...] z 25 czerwca 2019 r. adresowanego do Komisariatu Policji w [...] (k. 85 akt adm.) oraz w informacji Ministerstwa Sprawiedliwości o osobie z Krajowego Rejestru Karnego (k. 44). W świetle powyższego sąd wojewódzki dysponował numerem PESEL skarżącego, przez co podstawowy cel, a zarazem i wymóg, ustawy nowelizacyjnej w omawianym zakresie został spełniony (por. postanowienie NSA z 4 grudnia 2019 r., I OZ 1204/19, LEX nr 2751779). Nieuzupełnienie tego warunku formalnego skargi nie uniemożliwiało zatem nadania prawidłowego biegu tej skardze.

Skarżący jednakże nie uzupełnił drugiego z braków skargi, a mianowicie nie nadesłał odpisu skargi dla uczestniczki postępowania B. S. w wyznaczonym terminie, ani dotychczas, w związku z czym za zgodne z prawem należało uznać rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji, który skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, postanowił jak w sentencji.