III FZ 245/26 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-05-18	
Data wpływu	2026-04-16	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Anna Dalkowska /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych	
Hasła tematyczne	Egzekucyjne postępowanie	
Sygn. powiązane	III SA/Wa 2229/25	
Skarżony organ	Dyrektor Izby Administracji Skarbowej	
Treść wyniku	Oddalono zażalenie	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art. 230 § 1 i 2; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu 18 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2026 r., sygn. akt III SA/Wa 2229/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2025 r., nr 1401-IEE3.7192.159.2025.2.JO w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie	
Uzasadnienie
1.1. Postanowieniem z 26 lutego 2026 r., sygn. akt III SA/Wa 2229/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. S. (dalej: "Skarżący", "Strona") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2025 r., w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne.

1.2. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z 9 stycznia 2026 r. w zakresie wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, korespondencją z 13 stycznia 2026 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku fiskalnego skargi, poprzez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencję w tym zakresie uznano za doręczoną skarżącemu w ramach fikcji doręczenia dnia 2 lutego 2026 r. (k. 43), bowiem pierwsze awizo pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej 19 stycznia 2026 r. W związku z tym termin na uiszczenie wpisu sądowego od skargi upłynął wraz z końcem dnia 9 lutego 2026 r. Z adnotacji poczynionej 23 lutego 2026 r. wynika, że do dnia 18 lutego 2026 r. skarżący nie uiścił wymaganego wpisu. W konsekwencji nieuzupełnienia braku fiskalnego, sąd pierwszej instancji odrzucił skargę.

1.3. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie zarzucając, cytat, "naruszenie art. 7, 77 § 111 i art. 8012 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy oraz naruszenie art. 7, 76 § 113, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, wyrażającej się zwłaszcza w odmówieniu mocy dowodowej i wiarygodności wyjaśnieniom podatnika, co w konsekwencji doprowadziło do umorzenia postępowania, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia organu podatkowego". Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

2.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

2.2. Z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego. Strona wnosząca skargę ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została dokonana, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

2.3. Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że argumentacja przedstawiona w zażaleniu pozostaje poza zakresem kontroli instancyjnej wyznaczonej przedmiotem zaskarżonego postanowienia. Skarżący koncentruje bowiem swoje zarzuty na twierdzeniu, że nie doręczono mu decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 4 grudnia 2023 r., a więc na okolicznościach dotyczących toku postępowania administracyjnego lub egzekucyjnego. Tymczasem zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 lutego 2026 r. nie rozstrzygało o prawidłowości doręczenia wskazanej decyzji ani o zasadności czynności organów administracji publicznej, lecz wyłącznie o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia należnego wpisu sądowego w zakreślonym terminie. Innymi słowy, przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszym postępowaniu zażaleniowym jest wyłącznie prawidłowość zastosowania przez sąd pierwszej instancji przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi regulujących obowiązek uiszczenia wpisu oraz skutki nieuzupełnienia tego braku fiskalnego. Argumentacja skarżącego, odnosząca się do rzekomych uchybień organu w zakresie doręczenia decyzji oraz oceny materiału dowodowego, nie podważa ustaleń sądu pierwszej instancji co do skutecznego wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu, upływu terminu do wykonania tego obowiązku oraz braku zapłaty wymaganej kwoty. Dodatkowo wskazać należy, że zarzuty zażalenia skierowanego przeciwko postanowieniu sądu administracyjnego powinny odnosić się do naruszenia przepisów postępowania sądowoadministracyjnego, w szczególności przepisów p.p.s.a., które stanowiły podstawę wydania zaskarżonego postanowienia. Tymczasem skarżący powołał przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące postępowania przed organami administracji publicznej, które nie mogą stanowić samodzielnej podstawy skutecznego kwestionowania postanowienia sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego.

2.4. W sprawie jest bezsporne, że skarżący przy wniesieniu skargi nie uiścił wpisu od skargi. Wezwanie o wpis zostało skutecznie doręczone skarżącemu 2 lutego 2026 r. (fikcja doręczenia), a zatem termin do wykonania obowiązku upłynął 9 lutego 2026 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie opłacił wpisu od skargi, co uniemożliwiało podjęcie przez sąd pierwszej instancji czynności w sprawie.

W tym stanie sprawy sąd pierwszej instancji słusznie odrzucił skargę. Oceny tej nie podważa wniesione zażalenie, które nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia odnoszącego się do przedmiotu zaskarżenia, ani argumentacji mogącej skutecznie zakwestionować prawidłowość stanowiska WSA.

2.5. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.