Wyrokiem z 16 kwietnia 2024 r. sygn. akt I SA/Po 880/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu skargi M.W. w S. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z 11 października 2023 r. nr SN-III.7536.30.2023.11 uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji.
Skargi kasacyjne od powyższego wyroku złożył Wojewoda Wielkopolski oraz następca prawny M.W. w S. – K.P. w S. Przy piśmie z 13 czerwca 2025 r. K.P. w S. oświadczył, że cofa wniesioną skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "ppsa"), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 ppsa). Jak natomiast wynika z art. 193 ppsa, do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Jak podniesiono w piśmiennictwie (vide. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 60) odpowiednie stosowanie art. 60 ppsa oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze ppsa. Wynikająca z art. 183 § 1 ppsa zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne. Dlatego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ppsa, orzeczono jak w pkt 1 postanowienia. Zwrot uiszczonego wpisu w pkt 2 postanowienia nastąpił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.
