II SA/Bk 225/24 - Wyrok

Data orzeczenia	2024-06-20	
Data wpływu	2024-04-23	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku	
Sędziowie	Elżbieta Lemańska
Małgorzata Roleder /przewodniczący sprawozdawca/
Marek Leszczyński	
Symbol z opisem	6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów	
Hasła tematyczne	Szkolnictwo wyższe	
Skarżony organ	Inne	
Treść wyniku	Uchylono decyzję I i II instancji	
Powołane przepisy	Dz.U. 2023 nr 0 poz 742; art. 86 ust. 1 pkt 4, art. 86 ust. 2 i 3, art. 91 ust. 1, art. 95 ust. 1 pkt 1 i 2; Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.)	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Lemańska, sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant specjalista Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi P.P. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej do Spraw Studentów Uniwersytetu w Białymstoku z dnia 6 lutego 2024 r. nr DSSD-SOSD.5603.22.2024 w przedmiocie stypendium rektora 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Komisji Stypendialnej Uniwersytetu w Białymstoku z dnia 22 listopada 2023 r. numer WNE.543.28.2023; 2. zasądza od Odwoławczej Komisji Stypendialnej do Spraw Studentów Uniwersytetu w Białymstoku na rzecz skarżącej P. P. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.	
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 19 października 2023 r., złożonym za pośrednictwem elektronicznego Uniwersyteckiego Systemu Obsługi Studiów (dalej: "USOSweb UwB"), P. P. – będąca studentką trzeciego roku studiów stacjonarnych I stopnia na kierunku pedagogika opiekuńczo-wychowawcza Uniwersytetu w Białymstoku (dalej: "UwB"), zwróciła się do Rektora Uniwersytetu w Białymstoku (dalej: "Rektor UwB") o przyznanie stypendium rektora na rok akademicki 2023/2024. Wniosek nie zawierał załączników.

Decyzją z dnia 22 listopada 2023 r. nr WNE.543.28.2023 Komisji Stypendialnej UwB, wydaną na podstawie art. 104 i art. 107 § 1 k.p.a. w zw. z art. 86 ust. 1 pkt 4, ust. 2 i 3 oraz art. 91 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. 2023 r., poz. 742 ze zm.; dalej: "P.s.w.n.) oraz § 3 ust. 1, § 4 ust. 8 i § 22 Zarządzenia nr 30 Rektora Uniwersytetu w Białymstoku z dnia 27 września 2019 r. w sprawie Regulaminu świadczeń dla studentów Uniwersytetu w Białymstoku zmienionego zarządzeniem nr 55 Rektora UwB z dnia 11 października 2022 r. (dalej: "Regulamin") odmówiono studentce przyznania stypendium rektora w roku akademickim 2023/2024. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w sprawie zastosowano § 26 Regulaminu i ustalono, że studentka uzyskała 469,35 punktów za rok akademicki 2022/2023, która to liczba nie kwalifikuje jej do grupy 10% najlepszych studentów na kierunku studiów, uprawnionej (stosownie do § 22 ust. 4 Regulaminu) do otrzymania przedmiotowego stypendium. Wskazano, że minimalna liczba punktów kwalifikująca do otrzymania ww. stypendium w roku akademickim 2023/2024 wynosi 470,69.

W odwołaniu od ww. decyzji studentka podniosła, że ww. decyzja jest krzywdząca względem jej wyróżniających wyników w nauce oraz jej wkładu w reprezentację uczelni podczas organizacji XIX Podlaskiego Festiwalu Nauki i Sztuki, podczas których była przedstawicielem stanowiska Studium Praktycznej Nauki Języków Obcych UwB. W jej ocenie udział w ww. wydarzeniu powinien wpłynąć pozytywnie na ocenę jej wniosku. Do odwołania studentka załączyła zaświadczenie z dnia 15 czerwca 2023 r. wystawione przez Kierownika Centrum Popularyzacji Nauki UwB poświadczające jej udział w organizacji wydarzenia popularnonaukowego pod nazwą: XIX Podlaski Festiwal Nauki i Sztuki. Wraz z zaświadczeniem przedłożyła ona pismo z dnia 15 czerwca 2023 r. wskazujące na zakres obowiązków studentki podczas ww. wydarzenia.

Decyzją z dnia 6 lutego 2024 r. nr DSSD-SOSD.5603.22.2024 Odwoławcza Komisja Stypendialna UwB utrzymała w mocy decyzję organu I instancji, wskazując w uzasadnieniu, że nie stwierdzono podstaw do jej uchylenia, bowiem została ona wydana według właściwej podstawy prawnej oraz znajduje pełne oparcie w okolicznościach ustalonego stanu faktycznego. Studentka, mimo uzyskania wysokiej liczby punktów (tj. 469,35) nie może otrzymać stypendium w związku z tym, że spowodowałoby to przekroczenie ustalonego dla kierunku 10% limitu studentów uprawnionych do otrzymania stypendium (ustalonego na mocy § 22 ust. 4 Regulaminu oraz art. 91 ust. 3 P.s.w.n.).

P. P. wniosła do sądu administracyjnego skargę na ww. decyzję, zarzucając w niej naruszenie następujących przepisów prawa materialnego i postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy:

I. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 8 w zw. z art. 11 k.p.a.. przez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organu, między innymi przez niepełne wyjaśnienie powodów, dla których organ II instancji lakonicznie stwierdził, że nie widzi podstaw do uchylenia wydanej decyzji, podczas gdy:

1) skarżąca wprost wskazała, że organ I instancji nie docenił jej wkładu w reprezentowanie uczelni podczas organizacji XIX Podlaskiego Festiwalu Nauki i Sztuki;

2) nieprzyznanie skarżącej punktów za organizację XIX Podlaskiego Festiwalu Nauki i Sztuki spowodowało zaniżenie ostatecznego wyniku punktacji i miało bezpośredni wpływ na błędną odmowę przyznania skarżącej stypendium rektora (z tytułu organizacji wydarzenia kulturalnego skarżącej przysługiwało 5 dodatkowych punktów zgodnie z § 27 ust. 2 pkt 5 Regulaminu;

3) nieuwzględnienie osiągnięcia w postaci organizacji XIX Podlaskiego Festiwalu Nauki i Sztuki spowodowało, że ostateczna suma punktów jaką uzyskała skarżąca wynosiła 469,35 pkt, a powinna wynosić 474,35 pkt;

II. art. 8, art. 107 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 k.p.a, przez działanie w sposób niebudzący zaufania do organów władzy publicznej, gdyż pomimo wysokich wyników w nauce, skarżącej odmówiono przyznania stypendium rektora, a w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji:

1) nie wykazano dlaczego studentka z jedną z lepszych średnich na roku nie znalazła się w gronie 10% najlepszych studentów,

2) nie wykazano jakie średnie oraz jakie osiągnięcia posiadali studenci, którzy znaleźli się w grupie 10% danego kierunku, ile punktów otrzymali oraz ile osób z kierunku otrzymało takowe stypendium,

3) nie wykazano ile osób i z jaką punktacją zakwalifikowano do otrzymania stypendium, biorąc pod uwagę liczbę studentów danego kierunku;

4) nie wyjaśniono z czego wynika wskazany przez organ I instancji próg 470,69 pkt, który z brzmienia uzasadnienia decyzji pierwszoinstancyjnej można odczytywać jako pozaregulaminową przesłankę odmowy przyznania stypendium rektora;

co powoduje niemożliwość zweryfikowania przez skarżącą prawidłowości umiejscowienia jej poza progiem 10% najlepszych studentów, a także wątpliwość w zakresie zastosowanych przez organ przesłanek odmowy przyznania stypendium Rektora, a w konsekwencji narusza zaufanie skarżącej do organów UwB oraz budzi podejrzenia, że organ celowo nie wskazuje tych danych, by nie narazić się na ich kontrolowanie przez studentów;

III. art. 8 w zw. z art. 11 k.p.a. w zw. z art. 45 ust. 1 i 78 Konstytucji RP przez naruszenie prawa skarżącej do sądu, ponieważ z uzasadnienia decyzji nie wynika, na jakiej podstawie przyjęto oraz wyliczono określoną w niej liczbę punktów uzyskanych przez skarżącą, co sprawia, że w tym zakresie decyzja ta nie poddaje się kontroli sądu z uwagi na brak jakichkolwiek wyjaśnień organu, co do tego, w jaki sposób doszło do ustalenia przyjętych przez organ faktów;

IV. art. 91 ust. 1 i ust. 3, art. 95 ust. 1 P.s.w.n. w zw. z § 22 Regulaminu przez odmowę przyznania skarżącej stypendium Rektora, podczas gdy uzyskała ona wyróżniające wyniki w nauce i spełniła wszystkie przesłanki wskazane w Regulaminie do uzyskania stypendium rektora, w sytuacji, gdy do przyznania stypendium wymagane jest spełnienie choćby jednej z przesłanek wskazanych w Regulaminie.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła argumentację na potwierdzenie wywiedzionych zarzutów, podkreślając m.in., że organ Ii instancji nie odniósł się do twierdzeń podniesionych w odwołaniu, a dotyczących wkładu skarżącej w reprezentowanie UwB podczas organizacji XIX Podlaskiego Festiwalu Nauki i Sztuki, co w konsekwencji uniemożliwia kontrolę zaskarżonej decyzji. Powyższe zaś spowodowało zaniżenie punktacji przysługującej skarżącej, bowiem na zasadzie § 27 ust. 2 pkt 2 Regulaminu, za organizację ww. wydarzenia przysługiwać powinno skarżącej dodatkowe 5 punktów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając na jakiej podstawie ustalił liczbę stanowiącą 10% studentów uprawnionych do uzyskania przedmiotowego stypendium na kierunku pedagogika opiekuńczo-wychowawcza (tj. 37), a także, że uzyskana suma punktów uplasowała skarżącą na 41 miejscu listy rankingowej. Organ uznał za bezzasadny zarzut skarżącej dotyczący nieprawidłowego wyliczenia punktów i nieprzyznania skarżącej punktacji za organizację wydarzenia popularnonaukowego, wskazując, że skarżąca nie załączyła do wniosku o przyznanie przedmiotowego stypendium żadnych dokumentów potwierdzających jej osiągnięcia i wyniki uzyskane w roku poprzedzającym rok przyznania stypendium, zaś zaświadczenie dotyczące organizacji przez nią wydarzenia popularnonaukowego zostało przez nią przedłożone dopiero wraz z odwołaniem od decyzji organu I instancji. W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji nie mógł wezwać skarżącej do uzupełnienia braku formalnego wniosku, bowiem nie posiadał informacji o organizowaniu przez nią ww. wydarzenia. Z kolei na etapie odwoławczym, kiedy owe zaświadczenie wpłynęło do akt, limit 10% najlepszych studentów został już wyczerpany. Nawet przy braku wyczerpania powyższego limitu, organ nie mógłby przy tym uwzględnić ww. zaświadczenia, ponieważ takie działanie naruszyłoby zasady postępowania o charakterze konkursowym, w oparciu o które przyznawane jest rzeczone stypendium, (a którego istotną cechą jest jego rozstrzygnięcie w tym samym czasie dla wszystkich kandydatów). Organ podkreślił także, że skarżąca zobowiązana jest do przestrzegania postanowień Regulaminu, którego § 27 ust. 1 pkt 9 wskazuje na dokumenty, które należy załączyć do wniosku w przypadku organizowania wydarzenia popularnonaukowego, zaś sposób ich dołączania do wniosku precyzuje § 15 ust. 4 tego aktu. To zatem po stronie skarżącej leży prawidłowe sformułowanie i złożenie wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Skarżąca ubiega się o stypendium rektora, o którym mowa w art. 86 ust. 1 pkt 4 P.s.w.n., a które wedle art. 91 ust. 1 P.s.w.n. może otrzymać student, który uzyskał wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym. Stypendium rektora przyznaje się nie więcej niż 10% studentów na określonym kierunku studiów (art. 91 ust. 3 zd. 1 P.s.w.n.), a przyznanie, lub odmowa jego przyznania, następują w drodze decyzji administracyjnej, o czym stanowi art. 86 ust. 2 P.s.w.n. Wysokość tego świadczenia lub sposób jej ustalania, a także szczegółowe kryteria i tryb jego przyznawania oraz sposób wypłacania, stosownie do art. 95 ust. 1 pkt 1 i 2 P.s.w.n., określa regulamin świadczeń dla studentów, ustalany przez rektora w porozumieniu z samorządem studenckim (art. 95 ust. 2 P.s.w.n.).

W odniesieniu do studentów Uniwersytetu w Białymstoku (UwB) kwestie powyższe reguluje zarządzenie nr 30 Rektora UwB z dnia 27 września 2019 r. w sprawie Regulaminu świadczeń dla studentów Uniwersytetu w Białymstoku zmienione zarządzeniem nr 55 Rektora UwB z dnia 11 października 2022 r. (Regulamin). Wedle § 22 ust. 1 Regulaminu (stanowiącego doprecyzowanie art. 91 ust. 1 P.s.w.n.) stypendium rektora może otrzymywać student, który uzyskał za rok studiów poprzedzający rok przyznania stypendium, wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia określone w § 27 Regulaminu (tj. naukowe lub artystyczne) lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym; przy czym w § 27 ust. 2 Regulaminu za osiągnięcia artystyczne uprawniające do ubiegania się o stypendium rektora uznaje się m.in. wykonanie utworów muzycznych, kabaretowych, teatralnych, literackich lub prezentację prac artystycznych o uznanej randze artystycznej w kraju (5 pkt) lub za granicą (10 pkt) - potwierdzone zaświadczeniem lub dyplomem od organizatora o udziale w konkursie (lp. 1), a także organizację wydarzenia kulturalnego (wystawy lub festiwalu lub warsztatów): międzynarodowego (20 pkt), ogólnopolskiego (10 pkt), regionalnego (5 pkt) – potwierdzoną przez kierownika artystycznego lub głównego organizatora wydarzenia z opisem aktywności, tj. rodzajem obowiązków (lp. 5). Jak stanowi § 22 ust. 4 Regulaminu (będący powtórzeniem art. 91 ust. 3 P.s.w.n.), stypendium rektora przyznaje się nie więcej niż 10% studentów na określonym kierunku studiów.

Wedle § 15 ust. 2 Regulaminu wniosek o przyznanie stypendium rektora student składa za pomocą systemu USOSweb UwB, dołączając do niego (w formie elektronicznej) załączniki potwierdzające uzyskane osiągnięcia (§ 15 ust. 4 Regulaminu). Wedle § 3 ust. 3 Rozpatrywanie wniosków o przyznanie świadczeń należy do zadań komisji stypendialnej (o ile zostały powołane – § 3 ust. 1, ust. 2 i ust. 4 Regulaminu). Komisja obraduje w zespołach co najmniej 3 osobowych, a do zadań członków zespołów stypendialnych należy analiza i weryfikacja (w tym wzywanie do uzupełnienia braków) w systemie USOSweb UwB wniosków o przyznanie m.in. stypendium rektora, złożonych wraz z wymaganą dokumentacją oraz podejmowanie decyzji w sprawie przyznania bądź nieprzyznania tego świadczenia (§ 4 ust. 6 i 7 Regulaminu). Zgodnie z § 25 ust. 1 Regulaminu, komisja stypendialna rozpatruje wnioski o stypendia, przyznając za udokumentowane osiągnięcia i wyniki, uzyskane w roku poprzedzającym rok przyznania stypendium, punkty zgodnie z zasadami określonymi w § 26 Regulaminu, wedle którego stypendia rektora przyznaje się na podstawie list rankingowych, które sporządza się według zawartego tam wzoru (tj. według sumy punktów uzyskanych przez studenta ubiegającego się o przyznanie stypendium, na którą składa się: średnia ocen studenta x 100 + suma punktów uzyskanych z tytułu osiągnięć).

Co istotne, przyznanie oraz odmowa przyznania stypendium rektora następują (w obu instancjach) w drodze decyzji administracyjnej (§ 4 ust. 8 zd. 1, § 5 ust. 8 zd. 1 i § 13 ust. 1 Regulaminu, stanowiące powtórzenie art. 96 ust. 2 p.s.w.n.), która powinna zawierać uzasadnienie i pouczenie o możliwości oraz trybie odwołania (§ 4 ust. 9 zd. 1 Regulaminu). Skoro zatem przyznanie lub odmowa przyznania przedmiotowego świadczenia, następują w drodze decyzji administracyjnej, to uprawniony jest wniosek, że postępowanie toczące się w sprawie o przyznanie stypendium rektora, musi zachować choćby minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony, przy zachowaniu autonomii uczelni (na marginesie należy przy tym zauważyć, że ograniczenie stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego zawarte w art. 48 P.s.w.n. nie dotyczy spraw o przyznanie stypendium rektora). W konsekwencji zastosowanie w tego typu sprawach znajdują m.in. regulacje zawarte w: art. 6 k.p.a. (zasada praworządności), art. 7 k.p.a. (zasada prawdy obiektywnej), art. 77 § 1 k.p.a. (obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego), art. 80 k.p.a. (zasada swobodnej oceny dowodów), a także art. 9 k.p.a. (zasada informowania), art. 11 k.p.a. (zasada przekonywania) oraz art. 15 k.p.a. (zasada dwuinstancyjności postępowania).

Istotne przy tym jest, że wedle art. 107 § 3 k.p.a., uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji (tj. aktu załatwiającego sprawę co do istoty), stanowiące obligatoryjny jej element (art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a.) powinno zawierać w szczególności: wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej (uzasadnienie faktyczne) oraz wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa (uzasadnienie prawne). Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, uzasadnienie decyzji jest wyrazem prawidłowego przeprowadzenia przez organ procesu rozpoznawczego i dedukcyjnego w zakresie niezbędnym dla rozstrzygnięcia sprawy. Stanowi ono integralną część decyzji i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną jej część. Z tego względu motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła poznać tok rozumowania organu, poprzedzającego wydanie rozstrzygnięcia, a także zrozumieć przesłanki faktyczne i prawne, jakimi kierował się organ przy załatwianiu sprawy (por. m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Op 8/12, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach NSA pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"). Prawidłowo sporządzone uzasadnienie daje ponadto możliwość dokonania merytorycznej weryfikacji prawidłowości decyzji w postępowaniu sądowym. Motywy jakimi kierowano się przy wydaniu decyzji, powinny wynikać zatem wprost z jej uzasadnienia, umożliwiając sądowi administracyjnemu kontrolę prawidłowości działań organu, które doprowadziły do jej wydania. W konsekwencji niezrealizowanie dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a. i brak właściwego uzasadniania decyzji, narusza zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez sąd takiej decyzji, której motywy w istocie nie poddają się owej merytorycznej weryfikacji.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt kontrolowanej sprawy, należy dostrzec, że uzasadnienia obu wydanych w sprawie decyzji, takiej właśnie weryfikacji się nie poddają. Wskazano w nich wyłącznie na sumę uzyskanych przez skarżącą punktów, która uplasowała ją poniżej ustalonego limitu 10% studentów uprawnionych do otrzymania przedmiotowego stypendium. Mimo zaś złożenia przez skarżącą do akt wraz z odwołaniem zaświadczenia, z którego wynika, że organizowała ona XIX Podlaski Festiwal Nauki i Sztuki, z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika z jakich względów odmówiono przyznania skarżącej punktacji z tego tytułu (sąd odstępuje w tym miejscu od kwalifikacji wydarzenia opisanego w zaświadczeniu z dnia 15 czerwca 2023 r. jako osiągnięcia naukowego lub artystycznego, bowiem ocena ta jest rolą organu, a nie została dotychczas zaprezentowana). Nie wiadomo finalnie z jakich względów odmówiono mocy dowodowej ww. zaświadczeniu, ani też nie wyjaśniono jakimi kryteriami kierowano się odmawiając przyznania skarżącej dodatkowej punktacji za osiągniecia wymienione w § 27 Regulaminu.

Jakkolwiek w odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wyjaśnił z jakich względów skarżącej nie przyznano dodatkowych punktów za osiągnięcia określone w § 27 Regulaminu, w tym dlaczego nie uwzględniono w ocenie wniosku przedłożonego przez skarżącą (na etapie odwoławczym) zaświadczenia, to przedstawiona tam motywacja jest przede wszystkim spóźniona, bowiem jako zawarta w piśmie procesowym sformułowanym dopiero na etapie postępowania sądowego, nie może stanowić (ani w świetle p.p.s.a., ani w świetle k.p.a.) uzupełnienia uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w którym przyczyn odmowy przyznania skarżącej przedmiotowej punktacji, w ogóle nie zawarto. Z treści art. 11 k.p.a. wynika bowiem wprost, że organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy. Tego zaś obowiązku w niniejszej sprawie nie zrealizowano. Sąd podkreśla przy tym, że działanie w ramach uznania administracyjnego w kwestii przyznania lub odmowy przyznania punktów za osiągnięcia, wymienione w § 27 ust. 1-3 w zw. z § 26 Regulaminu, nie oznacza dowolności organu, lecz jest ograniczone zarówno przepisami P.s.w.n. oraz regulacjami wewnętrznymi uczelni, jak i procedurą unormowaną w k.p.a. Stwierdzone przez sąd (a dostrzeżone przez skarżącą) uchybienie jest o tyle istotne, że obliczenie punktacji w bezpośredni sposób przekłada się na lokatę skarżącej na liście rankingowej, tworzonej na podstawie § 26 Regulaminu, a finalnie i na rozstrzygniecie zawarte w decyzji kończącej postępowanie o przyznanie stypendium rektora. Uchybienie to miało zatem niewątpliwy wpływ na wynik sprawy, zaś wywiedzione w tym względzie zarzuty skargi okazały się zasadne.

Odnosząc się zaś do argumentacji organu zawartej w odpowiedzi na skargę, sąd zauważa, że nadanie prymatu opisanemu tam konkursowemu charakterowi postępowania o stypendium rektora, wykluczałoby (w kontekście przedłożenia przez skarżącą ww. zaświadczenia na etapie odwoławczym) możliwość dochowania przez organy administracji zasady prawdy obiektywnej, wedle której w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.) oraz zasady dwuinstancyjności (art. 15 k.p.a.) nakazującej organowi II instancji całościowe i kompletne rozpoznanie sprawy (z uwzględnieniem art. 136 k.p.a. normującego zasady uzupełniającego postepowania dowodowego i postępowanie wyjaśniające przed organem odwoławczym). Przyznanie w tym względzie racji organowi odwoławczemu skutkowałoby stwierdzeniem, że postępowanie o przyznanie stypendium rektora cechuje prekluzja dowodowa oraz, że pozostaje ono jednoinstancyjne, a tym samym nie poddaje się ono merytorycznej kontroli instancyjnej (lub, że kontrola ta jest w istocie iluzoryczna). Wniosek taki stoi w wyraźnej sprzeczności zarówno z art. 86 ust. 2 P.s.w.n., jak i z wewnętrznymi regulacjami UwB, tj. z § 4 ust. 8, § 13 ust. 1 oraz § 5 Regulaminu.

Argumentacja organu odwoławczego o konieczności zapewnienia wszystkim wnioskodawcom takiego samego czasu na spełnienie warunków do otrzymania przedmiotowego stypendium, (skutkująca przyjęciem quazi prekluzji dowodowej), nie koreluje natomiast w żaden sposób z postanowieniami Regulaminu o możliwości uzupełnienia braków formalnych wniosków o stypendium rektora (§ 4 ust. 6 pkt 1, § 15 ust. 7 Regulaminu) oraz z zapisem o możliwości przyznania stypendium rektora nawet w przypadku złożenia przez studenta wniosku po upływie terminu do jego złożenia (§ 15 ust. 10 Regulaminu). Z tego też powodu, tak zaprezentowana argumentacja, nie mogła stanowić (hipotetycznej) podstawy odmowy dokonania przez organ II instancji oceny zaświadczenia złożonego przez skarżącą do akt na etapie odwoławczym.

Sąd zauważa w tym względzie, że przedstawiona w odpowiedzi na skargę argumentacja, jakkolwiek pozwala, na obecnym etapie sprawy, poznać przyczyny odmowy przyznania skarżącej dodatkowej punktacji za osiągnięcia opisane w § 27 Regulaminu to w świetle powyższych uwag sądu oraz z punktu widzenia wspomnianych postanowień Regulaminu (zwłaszcza zaś § 4 ust. 9, § 22 ust. 1, § 26 oraz § 27) oraz dyspozycji art. 86 ust. 2 P.s.w.n. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., wymaga ona doprecyzowania w taki sposób, aby motywy, którymi kierowały się organy rozpoznające wniosek skarżącej, były dla adresata jednoznaczne i zrozumiałe.

Odnosząc się końcowo do pozostałych zarzutów skargi, sąd zauważa, że spełnienie warunków przyznania stypendium rektora jest w każdej sprawie analizowane indywidualnie, w odniesieniu do konkretnych, precyzyjnie określonych okoliczności, w których dany student występuje o jego przyznanie. Każdorazowo bada się bowiem osiągnięcia (czy to naukowe, czy artystyczne, czy sportowe) konkretnego kandydata, a następnie w oparciu o analizę przedłożonej przez niego dokumentacji, proceduje się w zakresie przyznania lub nie stypendium rektora, wedle ustalonej punktacji i obliczonego limitu. Ocena ta skoncentrowana być powinna wokół danego kandydata, w tym jego indywidualnych osiągnięć, zaś warunki przyznania stypendium rektora innemu kandydatowi, nie mogą same w sobie być brane pod uwagę, bowiem to nie one wyznaczają zakres sprawy zainicjowanej wnioskiem danego kandydata. Z kolei z uwagi na fakt, że skarżącej jako stronie postępowania przysługuje prawo dostępu do akt, w których znajduje się informacja o liczbie studentów na kierunku pedagogika opiekuńczo-wychowawcza Wydziału Nauk o Edukacji Uwb według stanu na 16 października 2023 r., tak sformułowany zarzut pkt II skargi nie zasługuje na uwzględnienie, tym bardziej, że skarżąca nie wykazała aby brak uzasadnienia zaskarżonej decyzji w tym względzie, mógł mieć wpływ na wynik sprawy.

W cenie sądu, stwierdzone uchybienie procesowe mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w związku z czym sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 p.p.s.a. uchylił decyzje organów obu instancji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r., poz. 1964 z późn. zm.). Zasądzono od organu na rzecz skarżącej kwotę 697 zł, na którą składa się uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł oraz opłata skarbowa w kwocie 17 zł.