Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na bezczynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wszczętej z urzędu sprawy w przedmiocie zwolnienia z dotychczas zajmowanego stanowiska i przeniesienia do pełnienia dalszej służby w innej miejscowości postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

J. B. pismem z dnia 29 lipca 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wszczętej z urzędu sprawy w przedmiocie zwolnienia z dotychczas zajmowanego stanowiska i przeniesienia do pełnienia dalszej służby w innej miejscowości. Skarżący wskazał, że pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. został powiadomiony, iż organ prowadzi postępowanie w sprawie przeniesienia go do pełnienia służby w innej miejscowości. Prowadzone postępowanie nie zostało zakończone w terminie wynikającym z art. 35 § 3 kpa. Skarżący podniósł, że pismem z dnia [...] maja 2011 r. na podstawie art. 37 § 1 kpa złożył do Komendanta Głównego Policji zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie.

W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Policji wniósł o umorzenie postępowania. Podkreślił, że rozkazem personalnym z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] rozstrzygnął sprawę co do istoty i zwolnił J. B. z dotychczas zajmowanego stanowiska z dniem [...] września 2011 r. i z dniem [...] września 2011 r. przeniósł go z urzędu do pełnienia dalszej służby w Komendzie Miejskiej Policji w S.

Jak wynika z akt administracyjnych, rozkaz personalny [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. został doręczony skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Z kolei stosownie do postanowień art. 149 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86).

Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. I OPS 6/08 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że uwzględnienie przez organ skargi na bezczynność, po jej wniesieniu do Sądu, powoduje bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego, co z kolei obliguje Sąd do jego umorzenia. Skoro bowiem Sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, to wydanie przez organ decyzji wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy decyzja ta została podjęta z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania, bowiem w momencie orzekania organ już w bezczynności nie pozostaje.

Taka właśnie sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Należy bowiem wskazać, że organ, któremu skarżący zarzucał bezczynność w przedmiocie rozpoznania sprawy w przedmiocie zwolnienia z dotychczas zajmowanego stanowiska i przeniesienia do pełnienia służby w innej miejscowości, wydał w dniu [...] sierpnia 2011 r. rozkaz personalny nr [...], mocą którego zwolnił J. B. z dotychczas zajmowanego stanowiska z dniem [...] września 2011 r. i z dniem [...] września 2011 r. przeniósł go z urzędu do pełnienia dalszej służby w Komendzie Miejskiej Policji w S. W tym przypadku Sąd nie ma już możliwości uwzględnienia przedmiotowej skargi na bezczynność i zobowiązania organu do rozpatrzenia sprawy, skoro w przedmiotowej sprawie została wydana decyzja administracyjna rozpoznająca sprawę co do istoty. Zatem postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.

Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.