III OSK 2408/22 - Wyrok

Data orzeczenia	2023-11-16	
Data wpływu	2022-10-04	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Hanna Knysiak - Sudyka /sprawozdawca/
Małgorzata Pocztarek
Tamara Dziełakowska /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Sygn. powiązane	II SAB/Op 22/22	
Skarżony organ	Inne	
Treść wyniku	Oddalono skargę kasacyjną	
Powołane przepisy	Dz.U. 2022 nr 0 poz 329; art. 149 § 1 pkt 1; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2022 nr 0 poz 902; art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2020 nr 0 poz 1133; art. 28; Ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie - t.j.	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tamara Dziełakowska Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędzia del. WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] S.A. z siedzibą w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 23 czerwca 2022 r. sygn. akt II SAB/Op 22/22 w sprawie ze skargi A. H. na bezczynność [...] S.A. z siedzibą w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę kasacyjną.	
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 23 czerwca 2022 r. sygn. akt II SAB/Op 22/22, po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. H. na bezczynność OKS Odra Opole S.A. w Opolu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zobowiązał OKS Odra Opole S.A. w Opolu do załatwienia wniosku skarżącego A. H. z dnia 24 stycznia 2022 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1), stwierdził, że bezczynność OKS Odra Opole S.A. w Opolu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2), a także zasądził od OKS Odra Opole S.A. w Opolu na rzecz skarżącego A. H. kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 3).

Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Wnioskiem z dnia 24 stycznia 2022 r., złożonym za pośrednictwem poczty elektronicznej (e-mail), A. H. (dalej: "skarżący") wystąpił bezpośrednio do OKS Odra Opole S.A. w Opolu (dalej: "Spółka") – jako podmiotu należącego w 100% do Miasta Opola o udostępnienie, w ramach informacji publicznej, danych uzupełniających do dokumentów finansowych opublikowanych przez Spółkę dnia 10 czerwca 2021 r., dotyczących okresu sprawozdawczego 1 stycznia – 31 grudnia 2020 r. i w tym zakresie sformułował następujące pytania:

1. Ile wyniosła frekwencja na meczach rozgrywanych w Opolu z publicznością bez ograniczeń i w meczach z ograniczeniami?

2. Ile wyniosły przychody ze sprzedaży biletów i koszty organizacji ww. meczów?

3. Ile wyniosły przychody ze sprzedaży zawodników?

4. Ile wyniosły koszty zakontraktowania nowych zawodników?

5. Ile wyniosły koszty funkcjonowania Akademii, w tym osobno wynagrodzeń pracowników?

6. Ile wyniosły koszty wynagrodzeń pierwszego zespołu wraz ze sztabem trenerskim?

7. Ile wyniosły przychody z Pro Junior System?

8. Ile wyniosły koszty funkcjonowania zespołów młodzieżowych (od trampkarzy do juniorów starszych) i drużyny rezerw wraz z wynagrodzeniami pracowników?

9. Ile wyniosły przychody z reklam i sponsoringu od pomiotów nie powiązanych kapitałowo z jednostkami sektora publicznego?

We wniosku skarżący nie wskazał swojego adresu zamieszkania ani adresu do korespondencji.

W odpowiedzi na wniosek Spółka przesłała skarżącemu, na zwrotny adres e-mail pismo z dnia 1 lutego 2022 r. informujące, że nie znajduje podstaw prawnych do przekazania żądanych informacji. Uznając, że przedmiotowe informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176, z późn. zm., zwana dalej: "u.d.i.p.") wyjaśniła, że sam fakt, iż OKS Odra S.A. realizuje zadania publiczne czy dysponuje majątkiem publicznym, w szczególności w postaci otrzymywania określonych dotacji, nie powoduje, że wszystkie posiadane przez nią informacje mają walor publiczny. Uwzględniając szerokie rozumienie pojęcia informacji publicznej na gruncie orzecznictwa sądowego podkreśliła, że pojęcie to odnosi się podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Charakter publiczny należy zatem przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów. Stąd też od podmiotów wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. nie można żądać innych informacji, niż z zakresu wykonywania zadań publicznych czy gospodarowania mieniem publicznym. Nie ulega wątpliwości, że działalność klubu sportowego może być prowadzona w formie spółki akcyjnej, której zasady funkcjonowania reguluje ustawa z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1526, z późn. zm.).

W konsekwencji, OKS Odra Opole S.A. jest obowiązana prowadzić swoje sprawy biznesowe zgodnie z regułami określonymi dla podmiotów gospodarczych, w tym z zachowaniem poufności i konkurencyjności, szczególnie w zakresie współpracy z innymi podmiotami na niewątpliwie szczególnym rynku jakim jest prowadzenie klubu sportowego. Ujawnienie danych biznesowych, których domaga się skarżący, może narazić Spółkę - jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą, na niepowetowane straty. Ponadto, majątek spółki akcyjnej nie jest majątkiem jej akcjonariuszy, a samej spółki. To oznacza, że nie jest majątkiem jednostki samorządowej i nie do niej należy zarząd tym majątkiem jak również kontrola sposobu prowadzenia działalności gospodarczej. Nie można tym samym uznać, że żądane informacje stanowią informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p.

Pismem z dnia 7 lutego 2022 r. skarżący wystąpił do OKS Odra Opole S.A. o prawidłowe doręczenie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej przesłanej na jego adres e-mail. Wskazując w tym zakresie na pismo Spółki z dnia 1 lutego 2022 r. podniósł, że stanowi ono decyzję odmowną, która zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego powinna zostać doręczona przez operatora pocztowego lub za pośrednictwem komunikacji elektronicznej, który to warunek nie został spełniony.

W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 15 lutego 2022 r. Spółka wyjaśniła, że jej pismo z dnia 1 lutego 2022 r. nie stanowi decyzji administracyjnej. W przypadku stwierdzenia, tak jak w niniejszej sprawie, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., wystarczające jest poinformowanie wnioskodawcy o tym fakcie, co następuje w drodze zwykłego pisma, a nie w drodze decyzji administracyjnej. Przepis art. 16 ust. 1 u.d.i.p. nie obejmuje bowiem sytuacji, w której żądana informacja nie jest informacją publiczną. W konsekwencji wniosek z dnia 24 stycznia 2022 r. został w niniejszej sprawie załatwiony w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami.

Pismem z 22 marca 2022 r. A. H. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu.

W odpowiedzi na skargę OKS Odra Opole S.A. wniosła o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w powołanym wyżej wyroku uznał, że skarga była zasadna i zasługiwała na uwzględnienie.

Uzasadniając swoje stanowisko Sąd I instancji wskazał, że Spółka utworzona w celu prowadzenia działalności sportowej, wykonująca w tym zakresie zadania publiczne i korzystająca ze środków publicznych, tj. dysponująca majątkiem publicznym, jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. zobowiązanym do udostępniania posiadanych informacji publicznych. W ocenie Sądu uznać również należy, że żądane przez skarżącego informacje – jako dotyczące tej działalności i związane z gospodarowaniem środkami publicznymi – stanowią informację publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Przyjąć więc trzeba, że informacją publiczną są żądane przez skarżącego informacje o frekwencji na meczach organizowanych przez spółkę – jako dotyczące realizacji zadań publicznych w zakresie sportu oraz tworzenia warunków sprzyjających jego rozwojowi, a także informacje dotyczące kosztów i przychodów Spółki z działalności prowadzonej w zakresie realizacji tych zadań publicznych.

Sąd I instancji podkreślił, że odnosząc się do stanowiska Spółki zgodzić się należy z tym, że zasady funkcjonowania spółki akcyjnej reguluje ustawa z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1526, z późn. zm.) i w konsekwencji Spółka zobowiązana jest prowadzić swoje sprawy biznesowe zgodnie z regułami określonymi dla podmiotów gospodarczych, w tym z zachowaniem poufności i konkurencyjności, szczególnie w zakresie współpracy z innymi podmiotami na niewątpliwie szczególnym rynku jakim jest prowadzenie klubu sportowego. Słusznie Spółka wywodzi, że majątek spółki akcyjnej nie jest majątkiem jej akcjonariusza, w tym przypadku Miasta Opole, lecz samej spółki i to do niej należy zarząd tym majątkiem jak również kontrola sposobu prowadzenia działalności gospodarczej. W konsekwencji też nie każde żądanie udostępnienia informacji publicznej winno skutkować nieograniczonym do nich dostępem.

Niemniej jednak podkreślić należy, że korzystanie przez Spółkę ze środków publicznych i realizacja przez nią zadań publicznych oznacza, że w tym zakresie wszelkie informacje stanowią informację publiczną podlegającą udostępnieniu na podstawie u.d.i.p. Zauważyć należy, że Spółka nie działa dla osiągania zysku i realizuje zadania własne Miasta Opola w zakresie sportu. Odrębną kwestią, podlegającą ocenie na podstawie art. 5 u.d.i.p. jest natomiast ograniczenie prawa dostępu do niektórych z tych informacji z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy lub inną tajemnicę ustawowo chronioną. Spółka otrzymawszy wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej zobowiązana była rozpatrzyć go zgodnie z przepisami u.d.i.p.

W rozpoznawanej sprawie, w terminie do udostępnienia informacji publicznej, określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., Spółka przesłała do skarżącego pismo z dnia 1 lutego 2022 r., w którym wyraziła błędne stanowisko o braku podstaw do rozpoznania wniosku w trybie u.d.i.p. Tym samym Sąd uznał, że Spółka pozostaje w bezczynności.

W ocenie Sądu nie można zgodzić się z poglądem skarżącego, że pismo stanowiło decyzję odmowną. Podkreślić trzeba, że o charakterze pisma, tj. o tym, czy stanowi zwykłe pismo informujące, czy decyzję administracyjną decyduje jego treść, a nie forma. Stosownie do art. 107 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, z późn. zm., zwana dalej: "k.p.a.") koniecznym elementem decyzji jest rozstrzygnięcie, nazywane niekiedy osnową, które dotyczy uprawnienia lub obowiązku. Decyzja winna też zawierać powołanie podstawy prawnej jej wydania.

W niniejszej sprawie z treści pisma stanowiącego odpowiedź na wniosek skarżącego – pismo z dnia 1 lutego 2022 r. jednoznacznie wynika, że Spółka nie dokonała odmowy udostępnienia żądanych informacji lecz uznała, że informacje te nie są informacją publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie u.d.i.p. i ustawa ta nie ma w sprawie zastosowania. Nie można zatem wskazanego pisma uznać za decyzję odmowną.

Skoro ocena Spółki dotycząca charakteru żądanych informacji jest nieprawidłowa, wobec braku rozpoznania wniosku w trybie u.d.i.p. Sąd stwierdził bezczynność Spółki i na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), zobowiązał OKS Odra Opole S.A. do załatwienia wniosku skarżącego w terminie 14 dni. Sąd uznał, że zaistniała bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Sąd I instancji uwzględnił, że Spółka bezzwłocznie udzieliła skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek (pismo z dnia 1 lutego 2022 r.), a brak prawidłowego załatwienia wniosku nie wynikał ze złej woli lub zaniedbań Spółki lecz z dokonania nieprawidłowej oceny merytorycznej co do charakteru żądanych informacji. Organ uzasadnił przy tym swoje stanowisko co w ocenie Sądu wyklucza intencjonalne lekceważenie wniosku i uchylanie się od realizacji ustawowego obowiązku.

Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła OKS Odra Opole S.A. z siedzibą w Opolu, zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 6 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 28 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1599, dalej: "u.s."), poprzez ich niewłaściwą wykładnię skutkującą nieuprawnionym przyjęciem przez WSA w Opolu stanowiska, zgodnie z którym informacje, których udostępnienia domaga się skarżący we wniosku z dnia 24 stycznia 2022 r., w tym między innymi informacje o frekwencji na meczach organizowanych przez OKS Odra Opole S.A., stanowią informację publiczną, a także skutkującą błędnym uznaniem przez Sąd I instancji, iż korzystanie przez OKS Odra Opole S.A. ze środków publicznych i realizacja przez nią zadań publicznych oznacza, że w tym zakresie wszelkie informacje stanowią informację publiczną podlegającą udostępnieniu na podstawie u.d.i.p., podczas gdy w realiach niniejszej sprawy udostępnieniu w trybie u.d.i.p. mogą podlegać wyłącznie te informacje, które związane są z wydatkowaniem przez OKS Odra Opole S.A., przekazywanej z budżetu Miasta Opola, dotacji celowej, służącej realizacji celu publicznego, o którym mowa w art. 27 ust. 2 u.s., w tym w szczególności przeznaczonej na zadania, które wpływają na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego lub zwiększają dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez klub.

Mając powyższe na uwadze skarżąca kasacyjnie Spółka wniosła o uwzględnienie niniejszej skargi kasacyjnej i uchylenie w całości wyroku WSA w Opolu z dnia 23 czerwca 2022 r., sygn. akt II SAB/Op 22/22 i rozpoznanie skargi A. H. na bezczynność OKS Odra Opole S.A. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, poprzez jej oddalenie w całości. Jednocześnie wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, a także zrzekła się przeprowadzenia rozprawy.

Powyższe zarzuty rozwinięto w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną A. H. wniósł o jej oddalenie i utrzymanie wyroku WSA w Opolu w całości. Jednocześnie wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zarządzeniem z dnia 27 września 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zwrócił stronie odpowiedź na skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a., przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.

Skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,

2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 p.p.s.a.).

Granice skargi kasacyjnej wyznaczają wskazane w niej podstawy.

Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie oparta została wyłącznie o pierwszą z podstaw kasacyjnych (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.), tj. o zarzut naruszenia prawa materialnego, choć należy zauważyć, że powołany w podstawie skargi kasacyjnej art. 149 § 1 p.p.s.a. ma charakter procesowy.

W skardze kasacyjnej nie podniesiono jednak zarzutów naruszenia przepisów postępowania. Należy mieć na uwadze, że zarzuty naruszenia przepisów postępowania służą m.in. kwestionowaniu ustaleń i ocen w zakresie stanu faktycznego sprawy, co oznacza, że brak tego rodzaju zarzutów w niniejszej sprawie powoduje, że Naczelny Sąd Administracyjny w procesie kontroli instancyjnej przyjmuje, jako niezakwestionowany punkt odniesienia, stan faktyczny i jego ocenę przyjęte przez Sąd I instancji.

Naruszenie prawa materialnego może z kolei przejawiać się w dwóch postaciach: jako błędna wykładnia albo jako niewłaściwe zastosowanie określonego przepisu prawa. Podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego przez jego błędną wykładnię wykazać należy, że sąd mylnie zrozumiał stosowany przepis prawa, natomiast uzasadniając zarzut niewłaściwego zastosowania przepisu prawa materialnego wykazać należy, że sąd stosując przepis popełnił błąd subsumcji, czyli że niewłaściwie uznał, iż stan faktyczny przyjęty w sprawie odpowiada stanowi faktycznemu zawartemu w hipotezie normy prawnej zawartej w przepisie prawa. W obu tych przypadkach autor skargi kasacyjnej wykazać musi, jak w jego ocenie powinien być rozumiany stosowany przepis prawa, czyli jaka powinna być jego prawidłowa wykładnia. Jednocześnie należy podkreślić, że ocena zasadności zarzutu naruszenia prawa materialnego przez jego niewłaściwe zastosowanie (również jako konsekwencji błędnej wykładni tego prawa) w realiach danej sprawy może być dokonana wyłącznie na podstawie ustalonego w sprawie stanu faktycznego, nie zaś na podstawie stanu faktycznego, który skarżący uznaje za prawidłowy (por. wyrok NSA z dnia 13 sierpnia 2013 r., II GSK 717/12, LEX nr 1408530; wyrok NSA z dnia 4 lipca 2013 r., I GSK 934/12, LEX nr 1372091).

W ramach zarzutu naruszenia prawa materialnego organ skarżący kasacyjnie wskazał na niewłaściwą wykładnię art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 28 ustawy z 25 czerwca 2010 r. o sporcie (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 1599) poprzez przyjęcie, że między innymi informacje o frekwencji na meczach organizowanych przez stronę skarżącą kasacyjnie stanowią informację publiczną, jak również błędne uznanie, że korzystanie przez stronę skarżącą kasacyjnie ze środków publicznych i realizacja przez nią zadań publicznych oznacza, że w tym zakresie wszelkie informacje stanowią informację publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie u.d.i.p.

W skardze kasacyjnej nie została zakwestionowana, uznana przez Sąd pierwszej instancji jako bezsporna - okoliczność, że OKS Odra Opole S.A. w Opolu jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Nie zostało także zakwestionowane, że przedmiotem działalności Spółki jest działalność sportowa w zakresie klubu sportowego, a jedynym akcjonariuszem jest Miasto Opole, które jest założycielem Spółki. Ze Statutu Spółki wynika również, że celem jej działalności jest w szczególności realizacja zadań własnych Miasta Opola z zakresu kultury fizycznej i sportu oraz tworzenie warunków sprzyjających rozwojowi sportu w szczególności obejmujących: a) prowadzenie działalności społecznie użytecznej w sferze zadań publicznych określonych w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2014 r. poz. 688, z późn. zm.), b) prowadzenie klubu sportowego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1468; aktualnie Dz. U. z 2023 r. poz. 2048); c) budowa, zarządzanie i eksploatacja infrastruktury sportowej. Nie został w skardze kasacyjnej także zakwestionowany fakt, że Spółka nie działa w celu osiągnięcia zysku.

Mając na uwadze powyższe uwzględnić trzeba, że zgodnie z art. 3 ustawy o sporcie, działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w formie klubu sportowego, który jest osobą prawną. Stosownie zaś do art. 27 ust. 2 tej ustawy organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego może określić, w drodze uchwały, warunki i tryb finansowania zadania własnego, o którym mowa w ust. 1, wskazując w uchwale cel publiczny z zakresu sportu, który jednostka ta zamierza osiągnąć. Zgodnie z art. 28 ustawy klub sportowy, działający na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego, niedziałający w celu osiągnięcia zysku, może otrzymywać dotację celową z budżetu tej jednostki na podstawie uchwały, o której mowa w art. 27 ust. 2, z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1270, 1273, 1407, 1429, 1641 i 1693) w zakresie udzielania dotacji celowych dla podmiotów niezaliczanych do sektora finansów publicznych i niedziałających w celu osiągnięcia zysku.

Skoro zatem Spółka została utworzona w celu prowadzenia działalności sportowej, wykonuje w tym zakresie zadania publiczne i korzysta ze środków publicznych, tj. dysponuje majątkiem publicznym, to tym samym należy zgodzić się ze stanowiskiem Sadu pierwszej instancji, że jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. zobowiązanym do udostępniania posiadanych informacji publicznych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 u,.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W art. 6 ust. 1 u.d.i.p. natomiast zostały wymienione rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze publicznym. Katalog ten nie ma charakteru zamkniętego, w wyliczenie w nim wskazane ma charakter przykładowy. Z uwagi natomiast na brzmienie art. 61 Konstytucji należy przyjąć interpretację gwarantującą szerokie uprawnienia w zakresie dostępu do informacji publicznej, o której mowa w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP. Interpretacja przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej nie powinna bowiem zmierzać do zawężenia realizacji obowiązku informacyjnego.

Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, z tym zastrzeżeniem, że informacja publiczna musi odnosić do sfery faktów, to jest powinna istnieć w formie utrwalonej w chwili złożenia wniosku oraz odnosić się do istniejącego już stanu rzeczy, do czynności już dokonanych.

W szczególności, zgodnie z art. 6 ust. 1 u.d.i.p., za informację publiczną uznać należy wszelkie informacje o podmiotach obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, w tym o ich organizacji, przedmiocie działalności oraz o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, lit. c i lit. f u.d.i.p.), a także o majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5, pochodzącym z zadysponowania majątkiem, o którym mowa w lit. a-c, oraz pożytkach z tego majątku i jego obciążeniach (lit. d), dochodach i stratach spółek handlowych, w których podmioty, o których mowa w lit. a-c, mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów Kodeksu spółek handlowych, oraz dysponowaniu tymi dochodami i sposobie pokrywania strat (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. d i lit. e u.di.p.).

W ocenie Sądu uznać również należy, że żądane przez skarżącego informacje o frekwencji na meczach organizowanych przez spółkę oraz informacje dotyczące kosztów i przychodów Spółki z działalności prowadzonej w zakresie realizacji tych zadań publicznych – jako dotyczące działalności sportowej w zakresie klubu sportowego, którego założycielem jest Miasto Opole i związane z gospodarowaniem środkami publicznymi – stanowią informację publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie u.d.i.p.

Należy podkreślić, że Sąd pierwszej instancji nie zanegował faktu, iż zasady funkcjonowania spółki akcyjnej reguluje ustawa z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1467) i że Spółka jest zobowiązana prowadzić sprawy biznesowe zgodnie z regułami określonymi dla podmiotów gospodarczych, w tym z zachowaniem poufności i konkurencyjności, szczególnie w zakresie współpracy z innymi podmiotami. Trafne jest także stanowisko, że majątek spółki akcyjnej nie jest majątkiem jej akcjonariusza, w tym przypadku Miasta Opole, lecz samej spółki i to do niej należy zarząd tym majątkiem oraz kontrola sposobu prowadzenia działalności gospodarczej. W konsekwencji nie każde żądanie udostępnienia informacji publicznej winno skutkować nieograniczonym do nich dostępem. Jednakże należy zgodzić się ze stanowiskiem, iż korzystanie przez Spółkę ze środków publicznych i realizacja przez nią zadań publicznych oznacza, że w tym zakresie wszelkie informacje stanowią informację publiczną podlegającą udostępnieniu na podstawie u.d.i.p.

Powyższe sprawia, że podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty nie są zasadne, a wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do jej uwzględnienia, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej w oparciu o art. 184 p.p.s.a.