Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Gapiński po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. w przedmiocie wydania decyzji w przedmiocie likwidacji nielegalnej budowy p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Pismem z dnia 29 października 2024 r. W. K. (dalej: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. w przedmiocie wydania decyzji w przedmiocie likwidacji nielegalnej budowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. dalej: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Powyższe oznacza, że skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny pojmowany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. "Interes prawny" zachodzi wtedy, gdy ma on oparcie w przepisach prawa. To, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego; jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe (podobnie B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2007, s. 424–425). W orzecznictwie przyjmuje się, że interes prawny wywodzony jest z przepisu prawa uprawniającego dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (postanowienie NSA z 8 stycznia 2020r., II OSK 3831/19). Ze skargą może zatem wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa, zasadniczo prawem materialnym, interesem prawnym a zaskarżoną decyzją lub czynnością. Wykazanie związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnia uprawnienie do złożenia skargi. Musi to być przy tym interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego. Podmiot, który nie ma interesu prawnego, nie ma również legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Brak legitymacji skargowej skutkuje natomiast odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalnej. Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, że stroną postępowania sądowoadministracyjnego jest A. K. – matka skarżącego, która jest współwłaścicielem działki nr [...] w I., na której znajduje się linia średniego napięcia. Tymczasem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł W. K. – syn skarżącej. Należy wskazać, że pismem z dnia 4 grudnia 2024 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 grudnia 2024 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi m.in. poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 10 grudnia 2024 r. przedstawił jedynie przebieg postępowania przed organem administracyjnym i swoje stanowisko w powyższej sprawie. W ocenie Sądu skarżący w powyższym piśmie nie wykazał naruszenia prawa lub interesu prawnego. W związku z powyższym stwierdzić należy, że jedynie A. K. posiadała interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a., a tym samym była uprawniona do wniesienia skargi w sprawie.

Uwzględniając powyższe W. K. nie przysługiwał własny, indywidualny interes prawny we wniesieniu skargi, a co najwyżej interes faktyczny w rozpoznawanej sprawie, który jednak nie daje ochrony sądowej. W konsekwencji nie mógł on skutecznie wnieść w tej sprawie skargi do sądu administracyjnego. Brak interesu prawnego powoduje bowiem niedopuszczalność skargi oraz skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Należy nadmienić, że aby umożliwić skarżącemu udział w sprawie, pismem z dnia 23 grudnia 2024 r. wezwano go do wskazania czy skargę wnosi we własnym imieniu czy też w imieniu A. K. w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że wnosi skargę we własnym imieniu. Natomiast jeżeli występowałby jako pełnomocnik A. K. to do wykazania, że należy do kręgu osób, o których mowa w art. 35 p.p.s.a. uprawnionych do jej reprezentowania przed sądem w terminie 7 dni pod rygorem odmowy dopuszczenia do działania w niniejszym postępowaniu w charakterze pełnomocnika skarżącej, którą reprezentuje. W przypadku gdy chciałby wstąpić do sprawy jako pełnomocnik skarżącej A. K. do uzupełnienia braków formalnych pisma przez nadesłanie oryginału pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania oraz uznania, że skarżąca A. K. działa w sprawie osobiście. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie.

Uwzględniając powyższe, stosownie do regulacji zawartej art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.