II GZ 460/22 - Postanowienie

Data orzeczenia	2022-12-08	
Data wpływu	2022-11-14	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Mirosław Trzecki /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Sygn. powiązane	VI SA/Wa 2158/22	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	Oddalono zażalenie	
Powołane przepisy	Dz.U. 2022 nr 0 poz 329; art. 28 par. 1, art. 29, art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 2158/22 w zakresie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi S. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2022 r. nr KOC/3691/Dr/22 w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie.	
Uzasadnienie
Postanowieniem z 15 września 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 2158/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. w W. (dalej "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 30 czerwca 2022 r. w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, a także zwrócił wpis sądowy od skargi.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 10 sierpnia 2022 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 986) w celu wykazania sposobu reprezentacji spółki, obejmującego swym zakresem dzień wniesienia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącej 23 sierpnia 2022 r. Termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął zaś bezskutecznie 30 sierpnia 2022 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie.

Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej "p.p.s.a.") poprzez ich zastosowanie i odrzucenie skargi, chociaż skarga nie zawierała braków uniemożliwiających jej rozpoznanie.

Skarżąca wskazała, że Sąd miał możliwość zweryfikowania zasad reprezentacji spółdzielni w oparciu o rejestr znajdujący się w Centralnej Informacji, do którego dostęp jest jawny, to nie było podstaw do uznania, że złożona skarga zawierała braki uniemożliwiające nadanie jej biegu. Powołała się na stanowisko doktryny, że podstawą odrzucenia skargi może być brak istotny, tzn. taki, którego nieusunięci uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu.

Zdaniem skarżącej, art. 29 p.p.s.a. powinien mieć zastosowanie w przypadku, gdy dane zgromadzone w Centralnej Informacji są nieaktualne albo gdy dany podmiot nie został ujawniony w powszechnym i publicznym rejestrze.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Jak wynika z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Organ lub osoby, o których mowa w ww. przepisie, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a). Niezłożenie zaś takiego dokumentu stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu na wezwanie przewodniczącego wydziału (art. 49 § 1 p.p.s.a.), pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 w zw. a art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w składzie niniejszym stwierdza, że w przypadku osób prawnych, takich jak na przykład spółdzielnia, dokumentem wskazującym na osoby umocowane do podjęcia działań w imieniu spółki jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego tej spółki.

Wobec tego zasadnie Sąd pierwszej instancji wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpisu z KRS), a skoro skarżąca braku tego nie uzupełniła, to zasadnie skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, niezasadny jest argument podniesiony przez skarżącą, że niezałączenie odpisu z KRS nie jest brakiem istotnym, ponieważ Sąd pierwszej instancji mógł samodzielnie sprawdzić zasady reprezentacji spółki w ogólnodostępnym rejestrze, a obowiązek dołączenia odpisu z KRS dotyczy podmiotów w tym rejestrze nieujawnionych albo informacji, które jeszcze nie zostały ujawnione. Należy bowiem wskazać, że na mocy art. 28 § 1 w związku art. 29 p.p.s.a. to na osobie działającej w imieniu spółdzielni spoczywało wykazanie (za pomocą dokumentu) umocowania do działania. Nie ma zaś podstaw, aby obowiązek spółdzielni polegający na wykazaniu umocowania do działania w imieniu strony przerzucać na sąd. Sąd administracyjny jest bowiem gospodarzem postępowania sądowoadministracyjnego i nie jest uprawniony do działania w imieniu stron tego postępowania, a do tego doprowadziłoby nałożenie na niego obowiązku weryfikacji danych osoby działającej za stronę z danymi wynikającymi z odpowiedniego rejestru, nawet tak dostępnego jak KRS.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji