Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. P. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 listopada 2023 r. sygn. akt I SA/Łd 436/22 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 24 maja 2022 r. nr SKO.4100.84.22 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2022 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 13 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Łd 436/22, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zarządził ściągnięcie od J. P. (dalej: Skarżący) nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi Skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu (dalej: SKO) z dnia 24 maja 2022 r. nr SKO.4100.84.22 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2022 r.

W uzasadnieniu tego zarządzenia wskazano, że strona skarżąca nie uiściła opłaty kancelaryjnej od złożonego w dniu 9 listopada 2022 r. (data wpływu do sądu) wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 2 listopada 2022 r.

Na powyższe zarządzenie, w ustawowym terminie, Skarżący złożył zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.), strony są zobowiązane do poniesienia kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Do kosztów takich zaliczane są w szczególności opłaty sądowe, w tym opłata kancelaryjna należna za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem (zob. art. 212 § 1 oraz art. 234 § 2 P.p.s.a.). Wysokość przedmiotowej opłaty precyzuje Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. nr 221, poz. 2194) wskazując w § 2, iż w przypadku odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (doręczonego na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia) pobiera się opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł. Zgodnie z art. 234 § 2 P.p.s.a., jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia.

Z akt niniejszego postępowania wynika, że Skarżący wnioskiem z dnia 7 listopada 2022 r. (złożonym w ustawowym terminie) wystąpił o sporządzenie i przesłanie mu pisemnego uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 436/22 (k. 94 akt sądowych). Z uwagi na nieopłacenie tego wniosku, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9 listopada 2022 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł. W odpowiedzi na to wezwanie Skarżący złożył pismo z dnia 5 grudnia 2022 r. (tytułowane jako zażalenie). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2023 r., sygn. akt III FZ 338/23 oddalił zażalenie Skarżącego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono Skarżącemu dnia 22 grudnia 2022 r. (k. 124).

W wykonaniu zarządzenia z dnia 12 października 2023 r., ponownie wezwano Skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z jego pisemnym uzasadnieniem. Wezwanie to doręczono Skarżącemu osobiście w dniu 30 października 2023 r. (k. 166a). Z uwagi na nieopłacenie przez Skarżącego wyżej wymienionej opłaty kancelaryjnej, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zarządził ściągnięcie tej opłaty od Skarżącego.

W niniejszej sprawie Skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie, a zatem - w myśl powołanych wyżej przepisów - zasadne było pobranie opłaty kancelaryjnej. Wobec nieuiszczenia tejże opłaty, pomimo dwukrotnego wezwania w tym przedmiocie, Przewodniczący Wydziału I zobowiązany był zarządzić jej ściągnięcie. Opłata została określona w prawidłowej wysokości.

Wobec powyższego uznać należy, że zaskarżone zarządzenie jest zgodne z prawem i tym samym zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Mając to na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.