Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. U. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 3 lutego 2025 r. Z. U. (dalej: strona, skarżąca) wniosła do Sądu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 marca 2025 r. wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie doręczono skarżącej w dniu 12 marca 2025 r. na adres do korespondencji podany w skardze.

W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty skarżącej do skargi w niniejszej sprawie (notatka urzędowa z dnia 1 kwietnia 2025 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024, poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.

Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono stronie na adres do korespondencji podany w skardze w dniu 12 marca 2025 r. (środa), zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 19 marca 2025 r. (środa). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona.

Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.