Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Po 610/12 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 stycznia 2013 r. zawieszające postępowanie międzyinstancyjne w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Skarżący wniósł skargę kasacyjną od w/w postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 18 października 2012 r. odrzucił skargę kasacyjną uznając ją za niedopuszczalną, a następnie postanowieniem z dnia 8 listopada 2012 r. odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 18 października 2012 r.

W dniu 27 listopada 2012 r. do Sądu wpłynęło zażalenie Z. B. na w/w postanowienie Sądu z dnia 8 listopada 2012 r. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienia adwokata z urzędu. W dniu 31 grudnia 2012 r. do Sądu wpłynęło odpis skrócony aktu zgonu uczestnika postępowania – M. M., dlatego też WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia 10 stycznia 2013 r. zawiesił postępowanie międzyinstancyjne do czasu ustalenia następców prawnych zmarłego uczestnika postępowania. Zażalenie na w/w postanowienie Z. B. wniósł za pośrednictwem Starosty Wolsztyńskiego w dniu [...] stycznia 2013 r. Starosta Wolsztyński powyższe zażalenie przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 29 stycznia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 14 lutego 2013 r., na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 16 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a., odrzucił zażalenie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zażalenie zostało złożone do sądu za pośrednictwem Starosty Wolsztyńskiego, a zatem zgodnie z treścią art. 83 § 2 p.p.s.a jako dzień złożenie zażalenia należy uznać dzień 29 stycznia 2013, w którym to dniu organ ten przekazał do Sądu zażalenie za pośrednictwem Poczty Polskiej (data stempla pocztowego). Pismo procesowe (w tym zażalenie) wniesione do niewłaściwego organu lub sądu uznaje się bowiem za wniesione do sądu właściwego dopiero z chwilą jego skierowania do tego sądu (por. postanowienie NSA z dnia 16 października 2007 r. o sygn. akt I OZ 538/07). Dlatego też zażalenie Z. B. na postanowienie Sądu z dnia 10 stycznia 2013 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu, który upłynął w dniu 25 stycznia 2013 r.

Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 27 lutego 2013 r. złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 lutego 2013 r. zarzucając naruszenie art. 83 p.p.s.a. poprzez uznanie, że skarżący naruszył termin do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu o zawieszeniu postępowania. Pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 2 zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia.

Należy podkreślić, że zaskarżone postanowienie, jak zasadnie podkreślił Sąd I instancji zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 stycznia 2013 r. wraz z pouczeniem o przysługującym mu prawie wniesienia zażalenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia pod rygorem odrzucenia zażalenia. W związku z powyższym, termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 24 stycznia 2013 r. (Sąd I instancji błędnie wskazał, iż termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 25 stycznia 2013 r.) co oznacza, że zażalenie nadane przez organ administracji w urzędzie pocztowy w dniu 29 stycznia 2013 r. zostało złożone po terminie, ponieważ za zasadne należy uznać twierdzenie Sądu, że zażalenie skarżącego zostało złożone do sądu za pośrednictwem Starosty Wolsztyńskiego, a zatem zgodnie z treścią art. 83 § 2 p.p.s.a jako dzień złożenie zażalenia należy uznać dzień 29 stycznia 2013, w którym to dniu organ ten przekazał do Sądu zażalenie za pośrednictwem Poczty Polskiej. Tym bardziej, że skarżący został pouczony o terminie i sposobie (tj. za pośrednictwem WSA w Poznaniu) wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 10 stycznia 2013 r.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji. Odnosząc się zaś do wniosku pełnomocnika skarżącego złożonego w zażaleniu o przyznanie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, które nie zostały uiszczone ani w całości ani w części podnieść należy, że orzekanie o wynagrodzeniu dla pełnomocnika z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należnym od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.), należy do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych w postępowaniu określonym przepisami art. 258-261 p.p.s.a. Zatem wniosek o przyznanie wynagrodzenia za wykonaną pomoc prawną pełnomocnik ustanowiony na zasadzie prawa pomocy powinien złożyć do Sądu I instancji.