Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt III SA/Wr 980/16 odrzucające skargę M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia (...) kwietnia 2016 r., Nr (...) w przedmiocie uznania jako nieuzasadnionego zarzutu zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt III SA/Wr 980/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia (...) kwietnia 2016 r., nr (...).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym postanowieniu wskazał, że w niniejszej sprawie – ostatecznie, po trwającym niespełna dwa lata postępowaniu w przedmiocie udzielenia skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie - zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 2 marca 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Pouczono skarżącego, że zarządzenie to nie podlega zaskarżeniu, zaś nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dniu od jego skutecznego doręczenia, skutkuje odrzuceniem skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 21 marca 2018 r. (k. 122 akt sądowych). W wyznaczonym terminie brak skargi nie został usunięty (skarżący nie uiścił wpisu), co obligowało Sąd do jej odrzucenia.

Zażalenie na to postanowienie złożył skarżący, wnosząc przyznanie prawa pomocy celem dalszego umotywowania zażalenia. Ponadto wniósł o zawieszenie postępowania oraz o przeprowadzenie rozprawy w jego obecności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Opłatami sądowymi są: wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt pobiera się opłatę kancelaryjną (art. 234 § 1 p.p.s.a.).

Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.

W rozpoznawanej sprawie w dniu 21 marca 2018 r. doręczono skarżącemu wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. Zatem termin do wpłaty należności upływał 28 marca 2018 r. W tym terminie skarżący opłaty nie uiścił, jednak złożył ponowny wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2018 r. ostatecznie Sąd odmówił skarżącemu zwolnienia go od kosztów sądowych.

Należy również podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd zgodnie z którym w przypadku gdy strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia wpisu (w rozpatrywanej sprawie wpisu od skargi), a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, to bieg terminu do uiszczenia wpisu nie zostaje przerwany. Dlatego też ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony w sytuacji gdy WSA ocenił, że skarżący nie spełnia przesłanek zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez Sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez Sąd terminie (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10; z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt II FZ 527/10, dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dopiero wydanie kolejnego prawomocnego postanowienia w przedmiocie prawa pomocy o innej treści, skutkuje utratą mocy wcześniejszego postanowienia. Skoro zatem należny wpis od skargi, mimo wezwania, nie został przez skarżącego uiszczony w wyznaczonym przez WSA terminie, co jest okolicznością bezsporną, to WSA zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu powyższego braku nie uzupełnił w terminie. Dlatego mimo ponownego złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy bieg terminu do uiszczenia wpisu nie został przerwany a postanowienie z dnia 17 kwietnia 2018 r. odpowiada prawu.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji