II SA/Sz 67/22 - Wyrok

Data orzeczenia	2022-05-05	
Data wpływu	2022-01-25	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie	
Sędziowie	Katarzyna Sokołowska
Krzysztof Szydłowski /sprawozdawca/
Renata Bukowiecka-Kleczaj /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)	
Hasła tematyczne	Drogi publiczne	
Sygn. powiązane	II GSK 1479/22	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2021 nr 0 poz 137;  art. 1; Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
Dz.U. 2022 nr 0 poz 329; art. 3 par 2 pkt 2, art. 134 par 1 , art. 57a, art. 151; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2021 nr 0 poz 735;  art. 145 par 1 pkt 4 , art. 148, art. 147; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2021 nr 0 poz 1376;  art. 39 ust. 3a, 7,; Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - t.j.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Asesor WSA Krzysztof Szydłowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 maja 2022 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania decyzji w sprawie zezwolenia na umieszczenie w pasie drogowym linii kablowej wraz z przyłączami oddala skargę.	
Uzasadnienie
Decyzją [...] grudnia 2021 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (dalej powoływane także jako: Kolegium, organ administracji) po wszczęciu na wniosek W. P. (dalej: wnioskodawca, skarżący) postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego, orzekło o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...].

Uzasadniając powyższą decyzję organ administracji wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , po rozpatrzeniu odwołania A. S.A. od decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] kwietnia 2021 r., znak [...], w sprawie odmowy zezwolenia na umieszczenie w pasie drogi gminnej, działka nr [...], w miejscowości C., linii kablowej wraz z przyłączami i infrastrukturą towarzyszącą, utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Powyższe postępowanie zostało przeprowadzone z inicjatywy Spółki A. S.A. z siedzibą w P., która wystąpiła o wydanie zezwolenia na umieszczenie linii kablowej wraz z przyłączami i infrastrukturą towarzyszącą na działkach gminnych.

Wójt Gminy S. odmówił wnioskującej spółce wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego, motywując to tym, że droga gminna została przebudowana w 2020 r. w ramach zadania "Przebudowa dróg gminnych wraz z infrastrukturą towarzyszącą w miejscowości C." i objęta jest 60 - miesięcznym okresem gwarancji należytego wykonania umowy, który kończy się [...] sierpnia 2025 r. Organ stwierdził, że linia kablowa wraz z przyłączami i infrastrukturą przebiegać będzie częściowo w poboczu i częściowo w jezdni utwardzonej kostką betonową a zatem wykonanie linii kablowej wiązałoby się z koniecznością ingerencji w pas drogowy poprzez prowadzenie wykopów w pobliżu utwardzonych nawierzchni, częściowo w odległości mniejszej niż 0,5 m od krawężnika oraz pod utwardzonymi nawierzchniami, wykonanie komór pod przeciski lub przewierty sterowane w pobliżu i w nawierzchniach utwardzonych. Ponadto ustalono, że wskazana trasa przebiegu kabla na projekcie częściowo pokrywa się z kablem oświetleniowym zasilającym oświetlenie drogowe, które wykonane zostało w 2020 r. w ramach przebudowy dróg gminnych.

Kolegium po rozpatrzeniu odwołania utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta wyjaśniając w szczególności, iż planowana przez spółkę inwestycja naruszałaby strukturę nowo wykonanej nawierzchni pasa drogowego, co mogłoby doprowadzić do utraty udzielonych inwestorowi gwarancji. Powyższe rozstrzygnięcie nie zostało zaskarżone do sądu administracyjnego.

Pismem z dnia [...] września 2021 r., skierowanym do Wójta Gminy S., skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Kolegium z dnia [...] czerwca 2021 r. Wójt Gminy S., działając na podstawie art. 150 § 1 k.p.a., przekazał wniosek do Kolegium jako organu wydającego decyzję w ostatniej instancji.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2021 r. Kolegium, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, art. 149 § 1 i 2 oraz 150 § 1 k.p.a. postanowiło o wznowieniu postępowania w związku z postulowaną przez stronę przesłanką wznowienia postępowania wynikającą z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. tj. pozbawienia strony bez własnej winy udziału w postępowaniu. Jednocześnie Kolegium wskazało w postanowieniu, iż w fazie wstępnej postępowania nie jest dopuszczalne badanie czy przyczyny wznowienia rzeczywiście występują i jakie z tego wynikają skutki dla rozstrzygnięcia sprawy.

Działając w ramach wznowionego postępowania, Kolegium ustaliło, iż przesłanka wznowienia postępowania, na którą powołuje się wnioskodawca została określona w art 145 § 1 pkt 4 k.p.a. tj. strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Jak wyjaśniono, powyższa przesłanka wznowieniowa może stanowić podstawę uchylenia decyzji tylko wówczas, gdy powołuje się na nią podmiot uprawniony do skorzystania z tego uprawnienia, to jest ten, który bez własnej winy nie został dopuszczony do udziału w postępowaniu. Inne podmioty nie mogą się skutecznie na tę okoliczność powoływać.

Po przywołaniu art. 28 k.p.a. stanowiącego, iż stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek, organ administracji wyjaśnił, iż decydującym kryterium uznania określonego podmiotu za stronę jest występowanie interesu prawnego albo obowiązku prawnego. Nadmieniono, iż w orzecznictwie przyjmuje się, że stwierdzenie interesu prawnego wymaga ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa administracyjnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu na gruncie administracyjnoprawnym.

Kolegium wskazało też, że zgodnie z art. 39 ustawy o drogach publicznych, w szczególnie uzasadnionych przypadkach lokalizowanie w pasie drogowym obiektów budowlanych lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam, może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem właściwego zarządcy drogi, wydawanym w drodze decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7 lub w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c. W decyzji tej określa się w szczególności: rodzaj inwestycji, sposób, miejsce i warunki jej umieszczenia w pasie drogowym oraz pouczenie inwestora, że przed rozpoczęciem robót budowlanych jest zobowiązany do: uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy albo wykonywania robót budowlanych; uzgodnienia z zarządcą drogi, przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego obiektu lub urządzenia, o którym mowa w ust. 3; uzyskania zezwolenia zarządcy drogi na zajęcie pasa drogowego, dotyczącego prowadzenia robót w pasie drogowym lub na umieszczenie w nim obiektu lub urządzenia.

Zdaniem organu administracji w świetle powyższych przepisów atrybut strony w postępowaniu o lokalizację inwestycji niezwiązanej z potrzebami zarządzenia drogami lub potrzebami ruchu drogowego w pasie drogowym niewątpliwie przysługuje inwestorowi, skoro to jego prawa i obowiązki kształtuje ta decyzja. Zdaniem Kolegium, oprócz inwestora, interes prawny może również przysługiwać właścicielowi nieruchomości, na której ma zostać realizowana inwestycja, o ile nie jest on jednocześnie organem rozpoznającym sprawę.

Ustalono, że wnioskodawca postępowania wznowieniowego nie jest inwestorem, a nadto nie przysługuje mu prawo własności do działek objętych decyzją. Podkreślono przy tym, że zezwolenie dotyczy wyłącznie działek drogowych, które nie stanowią własności osób fizycznych, a znajdują się w zarządzie Wójta Gminy S.. W tej sytuacji uznano, że nie ma podstaw do przyznania skarżącemu przymiotu strony w postępowaniu zakończonym decyzją Kolegium z dnia [...] czerwca 2021 r. W ocenie organu administracji słuszności tego poglądu w żaden sposób nie podważa argumentacja przedstawiona przez wnioskodawcę, który przymiot strony w postępowaniu wywodzi z kwestii bycia współwłaścicielem działki drogowej [...], która bezpośrednio graniczy z drogą gminną na której to działce również miała być umieszczona infrastruktura teleinformatyczna.

Natomiast odnosząc się do twierdzeń skarżącego, że skutki postępowania prowadzonego na wniosek A. S.A. mają istotny wpływ na prawa strony do dostępu do szybkiego Internetu a jego przymiot strony w postępowaniu należy wiązać z faktem, iż inwestor robót tj. firma A. S.A. zwróciła się pismem z dnia [...] lutego 2021 r. do inicjatora postępowania wznowieniowego jako współwłaściciela działki drogowej [...] o uzyskanie zgody na przeprowadzenie stosownych prac instalacyjnych i taką zgodę uzyskała w dniu [...] marca 2021 r., Kolegium wyjaśniło, że okoliczność, iż wnioskodawca jest współwłaścicielem działki, graniczącej z działkami inwestycyjnymi wyspecyfikowanymi we wniosku A. S.A. z dnia [...] lutego 2021 r. (pas drogowy drogi gminnej) nie przesądza o posiadaniu przez niego przymiotu strony w rozumieniu art. 28 k.p.a.

Organ administracji wyjaśnił, że z art. 39 ust. 3 i 3a ustawy o drogach publicznych nie można wyprowadzić interesu prawnego przysługującego osobom posiadającym tytuł prawny do działek sąsiadujących z pasem drogowym, a w orzecznictwie przyjmuje się, że źródłem interesu prawnego uprawniającego do udziału w postępowaniu o lokalizację inwestycji niezwiązanej z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego w pasie drogowym nie może być prawo własności nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, na której został urządzony pas drogowy, w odniesieniu do którego, na wniosek inwestora, podejmowana jest decyzja o zlokalizowaniu w nim obiektów budowlanych lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego. Nadto, zdaniem Kolegium, brak jest podstaw do uznania, że decyzja z dnia [...] lutego 2021 r., odmawiająca zezwolenia na umieszczenie w pasie drogi gminnej linii kablowej wraz z przyłączami i infrastrukturą towarzyszącą w jakikolwiek sposób wpływała na sytuację prawną wnioskodawcy. Z decyzji tej nie wynikają dla niego żadne prawa i obowiązki. Nie kształtuje ona ani sposobu wykonywania przysługującego Wnioskodawcy prawa własności do działki nr [...], ani sposobu korzystania z niej. Decyzja ta odnosi się bowiem tylko działek drogowych wyspecyfikowanych przez inwestora we wniosku o wydanie zezwolenia na umieszczenie w pasie drogi gminnej linii kablowej wraz z przyłączami i infrastrukturą towarzyszącą, wśród wymienionych działek nie znajduje się działka [...], której współwłaścicielem jest skarżący.

Wobec powyższego Kolegium uznało, że organ I instancji zasadnie nie uznał za stronę postępowania wnioskodawcy, bowiem nie legitymuje on się interesem prawnym w postępowaniu zakończonym decyzją Kolegium z dnia [...] czerwca 2021 r. Jak nadmienił organ administracji, kwestia wyrażonej zgody na dokonanie prac instalacyjnych na działce [...] nie wiąże się z kwestią przyznania wnioskodawcy interesu prawnego jest jedynie interesem faktycznym, bowiem nie wynika z norm materialnoprawnych warunkujących rozpatrzenie sprawy w przedmiocie wydana zezwolenia na umieszczenie w pasie drogi gminnej linii kablowej.

Pismem z [...] stycznia 2022 r. skarżący wniósł skargę na powyższe rozstrzygnięcie zarzucając organowi administracji:

1. Błędne zastosowanie art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych do rozpoznania wniosku o dokonanie czynności technicznych wykonawcy elementu projektu na powiat k. w obszarze Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa (POPC) na lata 2014-2020 w ramach działania 1.1. "Wyeliminowanie terytorialnych różnic w możliwości dostępu do szerokopasmowego internetu o wysokich przepustowościach",

2. Niezastosowanie art. 39 ust. 7 w zw. z art. 39 ust. 6 pkt 2 ustawy o drogach publicznych do rozpoznawania wniosku o dokonanie czynności technicznych wykonawcy elementu projektu, pomimo faktu, że te przepisy na podstawie ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych wraz z jej późniejszymi zmianami zostały dedykowane na potrzeby sprawnej realizacji programów teleinformatycznych,

3. Dokonanie błędnej wykładni art. 28 k.p.a., która jest w sprzeczności z postanowieniem [...] z dnia [...] listopada 2021r., którym to organ postanowił wznowić postępowanie administracyjne w tym samym przedmiocie przyjmując jako zasadną podstawę wznowienia art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., uznając skarżącego za stronę, która bez swej winy nie brała udziału w przedmiotowym postępowaniu.

Wskazując na powyższe skarżący zawnioskował o: uchylenie zaskarżonej decyzji organu wznawiającego, uchylenie decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] kwietnia 2021 r. w sprawie odmowy wydania zezwolenia na umieszczenie w pasie drogi gminnej linii kablowej wraz z przyłączami i infrastrukturą towarzyszącą oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżący wskazał w szczególności, iż organ ustalił, że nie posiada on statusu strony, a w związku z tym merytoryczne argumenty skarżącego pozostawiono bez rozpoznania. Zwrócił w tym zakresie uwagę na to, iż ten sam organ, w tym samym składzie, w tym samym postępowaniu, na podstawie tych samych okoliczności faktycznych i prawnych jednocześnie uznał skarżącego za stronę postępowania (postanowienie) i odmówił statusu strony (decyzja). Zatem wyłącznie ta jedna przesłanka wskazuje, że postępowanie jest obarczone istotnym błędem, którego skutkiem powinno być uchylenie zaskarżonej decyzji.

Nadto organ w wydanej decyzji w tym zakresie popełnił wiele błędów logicznych, interpretacyjnych oraz merytorycznych. I tak, w ocenie Kolegium, oprócz inwestora, interes prawny może również przysługiwać właścicielowi nieruchomości, na której ma zostać realizowana inwestycja, o ile nie jest on jednocześnie organem rozpoznającym sprawę. Tymczasem w toku realizacji Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa na lata 2014-2020 inwestorem jest Unia Europejska wraz Radą Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej. Beneficjentami (stroną) projektu są gospodarstwa indywidualne poprzez zapewnienie im dostępu do szerokopasmowego internetu.

Nadmienił też, że w ramach przeprowadzonego konkursu do realizacji projektu na terenie województwa zachodniopomorskiego (powiaty: b., k., k., m. K., s.) wyłoniono firmę A. S.A. Projekt powyższy polega na wybudowaniu sieci światłowodowej oraz zapewnieniu dostępu do szerokopasmowego internetu o gwarantowanej przepustowości min. 100 Mb/s na obszarach wykluczonych cyfrowo na obszarze nr [...] - K. . Projekt wykonany będzie w technologii doziemnej - kable zostaną ułożone w kanalizacji teletechnicznej.

Rozważania w powyższym zakresie doprowadziły skarżącego do wniosku, że firma A. S.A. nie jest inwestorem tylko wykonawcą projektu. Celem projektu nie jest modernizacja drogi gminnej przez wykonawcę jak twierdzi w decyzji organ, ale zapewnienie dostępu do szerokopasmowego internetu w ramach projektu POPC poprzez położenie stosownej infrastruktury teleinformatycznej w drodze gminnej dla potrzeb gospodarstw domowych, w tym wypadku dla powiatu k. , gminy S., miejscowości C., gdzie każde gospodarstwo domowe objęte tym programem poprzez drogę gminną w rozumieniu definicji przywołanej w decyzji musi być uznane za stronę tego postępowania.

Skarżący oświadczył, iż droga gminna nie jest przedmiotem inwestycji, ale podmiotem dla innych celów inwestycyjnych. Zaś stronami postępowania w takim rozumieniu są zatem beneficjenci celu inwestycyjnego (przedmiotu inwestycji), w którym droga gminna jest jedynie podmiotem do osiągnięcia celu inwestycyjnego.

Dodatkowo skarżący wskazał, że droga gminna została wybudowana przy wsparciu finansowym mieszkańców miejscowości C.. Mieszkańcy bowiem sfinansowali projekt drogi w kwocie [...] zł. Skarżący w tej sumie partycypował kwotą [...] zł. Wobec powyższego skarżący jak i inni mieszkańcy, którzy partycypowali finansowo w rozbudowie drogi, są również inwestorami. A skoro są inwestorami to mają również status strony w każdym postępowaniu administracyjnym dotyczącym ich drogi niezależnie od tego czy ich grunty graniczą z drogą gminną czy też nie.

W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:

Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 z późn. zm.) w związku z wystąpieniem przesłanek w przepisie tym wymienionych.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, i obejmuje również orzekanie m.in. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym (vide: art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.).

Stosownie zaś do art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Zaskarżona decyzja zapadła po przeprowadzeniu wznowionego postępowania, toczącego się z wniosku skarżącego, który domagał się wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Kolegium z dnia [...] czerwca 2021 r. wydanej, na skutek rozpoznania odwołania od decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] kwietnia 2021 r. w sprawie odmowy wydania zezwolenia na umieszczenie w pasie drogi gminnej, działka nr [...], w miejscowości C. linii kablowej wraz z przyłączami i infrastrukturą towarzyszącą.

Jako przesłankę uzasadniającą wznowienie postępowania skarżący wskazywał art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm. – dalej: k.p.a.) oraz oświadczał, iż mimo posiadania statusu strony został pominięty w przedmiotowym postępowaniu.

Wobec zarzutów co do prawidłowości przeprowadzenia postępowania wznowieniowego z uwagi na uznanie skarżącego za stronę postępowania na etapie wydawania postanowienia i odmowie przyznania mu takiego statusu na etapie wydawania decyzji, należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, iż czynności organu w sprawie wznowienia postępowania przebiegają w dwóch fazach.

Pierwsza faza – pozaprocesowa, kończy się wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania albo wydaniem postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Na tym etapie postępowania organ bada czy wniosek o wznowienie postępowania opiera się na podstawach wymienionych w k.p.a. oraz czy został zachowany termin do złożenia wniosku przewidziany w art. 148 k.p.a. Stwierdzenie nieprzywołania kodeksowych przesłanek wznowienia postępowania lub złożenie wniosku po terminie stanowi wystarczającą podstawę do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, bez potrzeby badania innych okoliczności. Odmowa wznowienia postępowania może być uzasadniona tym, że strona żąda wznowienia postępowania z innej przyczyny, niż wymieniona w Kodeksie postępowania administracyjnego (teza druga wyroku NSA z 20 czerwca 1991 r., sygn. akt IV SA 487/91), jak również tym, że z twierdzeń strony można w oczywisty sposób wyprowadzić wniosek o braku związku przyczynowego między wskazaną podstawą wznowienia a treścią dotychczasowej decyzji (wyrok NSA z 6 marca 1996 r., sygn. akt. SA/Wr 1652/95).

Co do meritum zarzutu skarżącego należy dostrzec, iż w orzecznictwie dominuje pogląd, że weryfikacja twierdzenia składającego podanie o wznowienie, że jest on stroną, następuje dopiero po wznowieniu postępowania (zob. np. wyrok WSA w Warszawie z 25 kwietnia 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 295/07; wyrok NSA z 8 stycznia 2008 r., sygn. akt II OSK 1778/06; wyrok NSA z 2 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 1909/07; wyrok NSA z 10 lipca 2009 r., sygn. akt II OSK 1126/08).

Tak więc wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania z tego powodu, że podanie o wznowienie nie zostało złożone przez stronę, jest możliwe wówczas, gdy z samego podania o wznowienie wynika w oczywisty i niebudzący wątpliwości sposób, że wnoszący to podanie nie jest stroną (por. wyrok NSA z 7 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1747/07; wyrok NSA z 20 maja 2010 r., sygn. akt II OSK 910/09; wyrok NSA z 8 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 259/10; wyrok NSA z 18 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 95/10). Stwierdzenie potrzeby badania akt sprawy w celu ustalenia legitymacji wnioskodawcy oznacza konieczność wznowienia postępowania i zbadania w jego toku tej kwestii (wyrok NSA z 6 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 761/10). W orzecznictwie spotyka się także sformułowanie, że kwestia braku legitymacji wnioskodawcy powinna być bezsporna, aby organ mógł na tym etapie procedowania odmówić wznowienia postępowania (wyrok NSA z 19 maja 2010 r., sygn. akt II OSK 893/09). W konsekwencji przyjmuje się istnienie swoistego domniemania konieczności wznowienia postępowania w przypadku pojawienia się jakichkolwiek wątpliwości co do istnienia legitymacji skargowej (wyrok NSA z 15 października 2008 r., sygn. akt II OSK 1205/07).

Wobec powyższego w ocenie Sądu organ prawidłowo wznowił postępowanie wydając w tym zakresie stosowne postanowienie na podstawie art. 147 k.p.a., gdyż to umożliwiło mu należytą ocenę wywodzonego przez skarżącego statusu strony w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną Kolegium z dnia 22 czerwca 2021 r.

Należy dostrzec, iż postępowanie, w którym zapadła decyzja objęta wnioskiem toczyło się w przedmiocie udzielenia zezwolenia na umieszczenie w pasie drogi gminnej linii kablowej wraz z przyłączami i infrastrukturą towarzyszącą a z takim wnioskiem wystąpiła A. Sp. z o.o. Natomiast skarżący nie wnioskował o wydanie zezwolenia, nie posiada też żadnego tytułu prawnego do działki na której miała być wykonywana inwestycja a swój interes prawny w postępowaniu wywodzi z tego, że: jest współwłaścicielem działki graniczącej z działkami inwestycyjnymi, partycypował w kosztach budowy drogi gminnej a także z tego, iż inwestycja miała służyć dostarczeniu do jego posesji szybkiego internetu w ramach projektu finansowanego ze środków Unii Europejskiej.

Kolegium trafnie przyjęło, że strony powyższego postępowania należało ustalić w szczególności w oparciu o art. 39 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1376 z późn. zm.) a skarżący nie jest zatem inwestorem, o którym mowa w art. 39 ust. 3a ustawy o drogach publicznych. Nie sposób bowiem uznać, iżby skarżący w toku realizacji inwestycji był uprawniony do:

1) uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy albo wykonywania robót budowlanych;

2) uzgodnienia z zarządcą drogi, przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego obiektu lub urządzenia, o którym mowa w ust. 3;

3) uzyskania zezwolenia zarządcy drogi na zajęcie pasa drogowego, dotyczącego prowadzenia robót w pasie drogowym lub na umieszczenie w nim obiektu lub urządzenia.

Tymczasem ustawodawca we wskazanym wyżej przepisie wyraźnie nakazuje pouczyć inwestora o powyższych obowiązkach tym samym ograniczając zakres pojęcia inwestora do podmiotów uprawnionych do dokonania takich czynności.

Również udział w sfinansowaniu drogi gminnej nie daje podstaw do przyjmowania, iż w ten sposób skarżący stał się inwestorem w rozumieniu art. 39 ustawy o drogach publicznych oraz, jak twierdzi, iż uzyskał status w każdym postępowaniu administracyjnym dotyczącym takiej drogi. Taki skutek nie wynika z żadnego przepisu. W szczególności podstaw do takich twierdzeń nie dają przepisy przywoływane w skardze.

Jeśli chodzi o wywodzenie interesu prawnego z faktu bycia beneficjentem celu inwestycyjnego, taki interes ma niewątpliwie wyłącznie charakter interesu faktycznego a co za tym idzie nie jest wystarczający do uznania uprawnień skarżącego do udziału w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną.

Tym samym wbrew zarzutom skargi spółka wnioskująca o zezwolenie na umieszczenie w pasie drogi gminnej linii kablowej, miała niewątpliwie status inwestora w rozumieniu przywołanych wyżej przepisów ustawy o drogach publicznych a fakt, że powyższe działanie następowało w toku realizacji zadań spółki wynikających z realizacji projektu finansowanego przez Unię Europejską w żaden sposób tego stanu nie zmienia. Z powoływanych w skardze przepisów nie wynikają przy tym żadne szczególne uprawnienia dla podmiotów w toczących się postepowaniach administracyjnych prowadzonych w oparciu o art. 39 ustawy o drogach publicznych.

Jeśli chodzi natomiast o zarzut dotyczący naruszenia art. 39 ust. 7 w zw. z art. 39 ust. 6 pkt 2 ustawy o drogach publicznych, tj. przepisów dotyczących udostępniania przez zarządcę drogi kanału technicznego znajdującego się w drodze publicznej, to należy dostrzec, że nie miały one zastosowania w sprawie bowiem objęta wnioskiem o wznowienie postępowania decyzja nie rozstrzygała w przedmiocie udostępnienia istniejącego przy drodze publicznej kanału technicznego lecz dotyczyła planowanych prac, które miały polegać między innymi na prowadzeniu wykopów w pobliżu nawierzchni utwardzonych kostką betonową oraz na wykonywaniu komór pod przeciski lub przewierty sterowane.

Podsumowując, w ocenie Sądu, Kolegium należycie zbadało sprawę i prawidłowo nie dopatrzyło się u skarżącego statusu strony postępowania zakończonego decyzją ostateczną. Takie ustalenie poczynione we wznowionym postępowaniu obligowało organ administracji do wydania decyzji o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Powołane wyżej orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl.