I OSK 1211/09 - Wyrok

Data orzeczenia	2010-03-19	
Data wpływu	2009-08-24	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Małgorzata Borowiec /przewodniczący/
Stanisław Marek Pietras
Wojciech Chróścielewski /sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego	
Hasła tematyczne	Policja	
Sygn. powiązane	II SAB/Go 14/09	
Skarżony organ	Komendant Policji	
Treść wyniku	Oddalono skargę kasacyjną	
Powołane przepisy	Dz.U. 2002 nr 100 poz 919; § 8 i 9ust.2; ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i  szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont  zajmowanego lokalu mieszkalnego.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071; art.104 § 1 , 105 § 1,8; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Borowiec Sędziowie NSA Wojciech Chróścielewski(spr.) del.WSA Stanisław Marek Pietras Protokolant Andrzej Bieńkowski po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Komendanta Powiatowego Policji w Ż. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 17 czerwca 2009 r. sygn. akt II SAB/Go 14/09 w sprawie ze skargi J. S. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Ż. w przedmiocie wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu oddala skargę kasacyjną	
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 17 czerwca 2009 r., II SAB/Go 14/09, po rozpoznaniu skargi J. S. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Ż. , zobowiązał tego Komendanta do wydania decyzji w przedmiocie wniosku skarżącego J. S. z dnia 16 grudnia 2008 r. o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006-2008 w terminie 30 dni od dnia otrzymania przez organ akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego orzeczenia sądu.

Wyrok został wydany w następujących okolicznościach sprawy.

Decyzją z dnia [...] lutego 1998 r. nr [...] J. S. zostało przyznane prawo do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem 3 norm zaludnienia, ze wskazaniem, iż jego wypłata będzie następowała corocznie w wysokości ustalonej każdorazowo na podstawie obowiązujących stawek.

Wnioskiem z dnia 16 grudnia 2008 r. emerytowany funkcjonariusz Policji J. S. wystąpił do Komendanta Powiatowego Policji w Ż. o wypłacenie należnego równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006 -2008 wraz z odsetkami. Wywodził, iż należnego mu świadczenia został bezprawnie pozbawiony w 2006 r. i to w sytuacji, gdy została wydana i nadal obowiązuje decyzja przyznająca mu równoważnik pieniężny, co oznacza, iż nabył ustawowo uprawnienia do świadczenia.

Odpowiadając na wniosek pismem z dnia 5 stycznia 2009 r. Komendant Powiatowy Policji w Ż. udzielił wnioskodawcy wyjaśnień, co do obowiązującego stanu prawnego. Wskazał, iż § 8 i § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca z 2002 roku w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz.U z 2002 r. nr 100 poz. 919) zostały uchylone w wyniku jego nowelizacji, co skutkowało utratą z dniem 1 stycznia 2006 r. uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przez osoby pobierające świadczenia z policyjnego zaopatrzenia emerytalnego.

Pismem z dnia 19 stycznia 2009 r. nazwanym odwołaniem J. S. wniósł do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Gorzowie Wlkp. o ponowne rozpoznanie jego wniosku z dnia 16 grudnia 2008 r. i przyznanie mu wnioskowanego równoważnika za lata 2006-2008 wraz z odsetkami. Pismem dnia 19 lutego 2009 r. Komendant Wojewódzki Policji w Gorzowie Wlkp. w całości podzielił stanowisko Komendanta Rejonowego Policji w Ż. o braku podstaw do wypłaty emerytowanym funkcjonariuszom Policji równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego w związku z uchyleniem § 8 i 9 ust.2 powoływanego wyżej rozporządzenia.

Pismem z dnia 14 marca 2009 roku, nazwanym zażaleniem, J. S. zaskarżył do Sądu bezczynność Komendanta Powiatowego i Komendanta Wojewódzkiego w Gorzowie Wlkp. w sprawie wydania decyzji administracyjnej dotyczącej wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006 -2008.

W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji w Ż. wniósł o jej odrzucenie podtrzymując stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 5 stycznia 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim stwierdził w zaskarżonym wyroku, że dla oceny zasadności rozpatrywanej skargi na bezczynność decydujące znaczenie miało ustalenie czy Komendant Powiatowy Policji w Ż. zobowiązany był do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 16 grudnia 2008 r. i ustosunkowania się do niego w drodze decyzji administracyjnej. Ta, bowiem okoliczność pozostawała przesądzająca dla uznania, iż znajduje się on w stanie zaskarżalnej bezczynności.

Do 1 stycznia 2006 r. prawo emeryta policyjnego do równoważnika pieniężnego za remont lokalu wywodzone było z przepisu § 8 - wydanego na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy o Policji - rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca z 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Przepis ten został uchylony z dniem 1 stycznia 2006 r., przez § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz.U z 2005 r. nr 266 poz. 2246). W związku z dokonaną nowelizacją podkreślenia wymaga, iż rozporządzenie zmieniające, na mocy, którego uchylono § 8 rozporządzenia z 2002 r. nie zawiera w swojej treści norm, które określałyby następstwa wprowadzonej nowelizacji w zakresie stanów uregulowanych wcześniej w drodze wydania stosownej decyzji administracyjnej o przyznaniu prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Oznacza to, że ustawodawca nie wskazał, w jaki sposób uchylenie § 8 rozporządzenia z 2002 r. oddziaływać ma w sferze interesów prawnych osób, które były beneficjantami uchylanego uregulowania.

W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostawało, iż skarżący legitymuje się decyzją z dnia 23 lutego 1998 r. o przyznaniu prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i otrzymując taki ekwiwalent do końca 2005 r., wnioskiem z dnia 16 grudnia 2008 r. wystąpił o jego wypłatę za lata 2006 -2008. Dokonując oceny procesowej złożonego wniosku organ ustala czy określona sprawa może stanowić przedmiot postępowania administracyjnego oraz czy dysponuje on zdolnością do prowadzenia postępowania w tej konkretnej sprawie i do wydania decyzji. Obowiązek załatwienia sprawy w terminie przewidzianym w art. 35 k.p.a. polega na wydaniu decyzji merytorycznej, czyli rozstrzygającej o istocie sprawy lub kończącej postępowanie w sposób formalnoprocesowy. W sytuacji, gdy organ stwierdzi, że brak jest podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, innymi słowy zachodzi bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, to ma obowiązek wydać decyzję o umorzeniu postępowania (art. 105 § 1 k.p.a.). Tytułem przykładu można podać, że bezprzedmiotowym jest postępowanie w sprawie, która przestała być regulowana przepisami dającymi podstawę do wydania decyzji administracyjnej. Jednocześnie wskazać należy, że gdy istnieje przesłanka do załatwienia sprawy w formie decyzji, to organ nie może poprzestać na udzieleniu informacji stronie, co do braku możliwości pozytywnego załatwienia sprawy (wyrok SN z 18 października 1995 r. III ARN 45/95, OSNAPiUS 1996 nr 10, poz. 138; postanowienie SN z 13 lipca 1983 r. II SA 593/83 ONSA 1983 nr 2, poz. 55).

Uwzględniając powyższe uwagi Sąd stwierdził, że Komendant Powiatowy Policji w Ż. dotychczas nie załatwił sprawy w sposób wymagany przepisami k.p.a., co doprowadziło do stanu zaskarżalnej bezczynności. W ocenie Sądu bowiem skutkiem przyznania skarżącemu prawa do równoważnika pieniężnego w drodze decyzji administracyjnej, na podstawie obowiązujących wówczas przepisów, jest powstanie stosunku prawnego, którego zmiana lub rozwiązanie wymaga także wydania decyzji administracyjnej, podlegającej kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Skoro bowiem uprawnienie skarżącego do równoważnika za remont lokalu wynikało z decyzji administracyjnej, to brak uzasadnienia prawnego do przyjęcia, iż kolejne wnioski w tym przedmiocie organ winien załatwiać w innej formie W tym też przejawia się posiadanie przez skarżącego interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. Tym samym legitymowany jest on również do wniesienia skargi na bezczynność organu stosownie do wymogu art. 50 § 1 p.p.s.a. Skoro więc skarżący ubiega się o przyznanie mu prawa do równoważnika za remont lokalu, to jego wniosek powinien zostać rozpatrzony przez właściwy organ w drodze decyzji administracyjnej. Stanowiska organu administracji nie da się pogodzić z wynikającą z art. 8 k.p.a. zasadą działania organów w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa.

Odnosząc się natomiast do stanowiska Komendanta Powiatowego Policji w Ż. , iż brak jest w aktualnym stanie prawnym organu posiadającego kompetencję do rozpoznania wniosku skarżącego ze względu na uchylenie przepisu § 9 ust. 2 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r. Sąd wskazał, iż przepisy ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji odsyłają w zakresie uprawnień mieszkaniowych emerytów policyjnych do zasad przewidzianych dla funkcjonariuszy pozostających w służbie. Uznać zatem należy, że organem właściwym do rozpoznania wniosku emeryta policyjnego odnoszącego się do stosunku prawnego w zakresie spraw mieszkaniowych jest organ właściwy do rozpoznania wniosku funkcjonariusza (§ 9 ust. 1 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 roku w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania (...) równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego - w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2006 r.). Oznacza to że organem właściwym do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 16 grudnia 2008 r. jest Komendant Powiatowy Policji w Ż. (§ 9 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia)

Mając zatem na uwadze powyższe rozważania, Sąd na mocy art. 149 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku zobowiązując organ do wydania decyzji w ciągu 30 dni.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł Komendant Powiatowy Policji w Ż. , zaskarżając wyrok w całości, zarzucając naruszenie prawa materialnego oraz norm kompetencyjnych przez błędną wykładnię i zastosowanie przepisów art. 91 ust. 1 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, art. 29 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 2 lit. c, art. 30 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2004 r. nr 8 poz. 67 z późn. zm.), § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przez przyjęcie, iż Komendant Powiatowy Policji w Ż. jest właściwym organem do rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie równoważnika za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006-2008 jako sprawy administracyjnej oraz że sprawa ta winna być załatwiona w formie decyzji administracyjnej.

Na podstawie art. 176 w związku z art. 185 § 1 i art. 188 p.p.s.a. Komendant Powiatowy Policji w Ż. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania albo uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi kasacyjnej przez odrzucenie skargi skarżącego oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że organy orzekające słusznie uznały, że emeryt (rencista) policyjny był uprawniony do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego, co do zasady tylko do 2006 r. (tak orzekł WSA w Warszawie w wyrokach z 21 listopada 2006 r., II SA/Wa 1335/06, z 8 marca 2007 r., II SA/Wa 2180/06). Ustalanie uprawnienia do równoważnika za remont lokalu zgodnie z § 3 cyt. wyżej rozporządzenia z 28 czerwca 2002 r. dokonywane jest w każdym roku oddzielnie na podstawie aktualnego składanego przez policjanta oświadczenia majątkowego. Zatem w każdym z tych przypadków mamy do czynienia ze sprawą administracyjną jeżeli występuje z wnioskiem osoba uprawniona. Nowy wzór oświadczenia majątkowego, wprowadzony przy nowelizacji rozporządzeniem z 28 grudnia 2005 r., nie może być składany przez emerytów policyjnych gdyż jednoznacznie jest on skierowany do policjantów i nie zawiera miejsca na stosowne adnotacje dla emerytów jak to było przy poprzednio obowiązującym wzorze oświadczenia. Nowelizacją tą również, a przede wszystkim uchylono dotychczasowy § 8 oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia z dnia 28.6.2002 r. skutkującymi cofnięciem dotychczasowych uprawnień do równoważnika jak i uchylające dotychczasowe postanowienia co do organu właściwego do rozpatrywania spraw równoważnika za remont dla emerytów i rencistów policyjnych. Skutkiem nowelizacji, zdaniem organu administracji, nie ma organu właściwego do rozpatrywania spraw równoważnika za remont, nie ma sprawy administracyjnej jak i w konsekwencji formy decyzji administracyjnej przy "załatwianiu" wniosków emerytów policyjnych w tym przedmiocie.

Sąd w swych rozważaniach nad formą rozstrzygnięcia przez organ administracji całkowicie pominął normę wynikającą z postanowień art. 91 ust. 5 ustawy o Policji, zastrzegającą wyłączność, co do kręgu uprawnionych uniemożliwiającą wykładnię rozszerzającą na emerytów i rencistów policyjnych. Zdaniem organu administracji stanowisko Sądu, iż wobec uchylenia § 9 ust. 2 rozporządzenia z 28 czerwca 2002 r. należy stosować przepisy ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji uznając przy tym Komendanta Powiatowego Policji w Ż. jako organ właściwy do rozpoznania wniosku skarżącego, nadając mu przy tym przymioty funkcjonariusza (§ 9 ust. 1 rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2006) uznać należy za chybiony przyjęty w sposób dowolny, rozszerzający wykładnię stosowania przepisów bezzasadnie. Nie można bowiem uznać, co wynika jednoznacznie z uzasadnienia wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 października 2008 r., U 4/08 jak i orzeczeń sądowych m.in. wyroku Sądu Najwyższego z 8 maja 2003 r., III RN 69/02, NSA z dnia 7 listopada 2007 r., I OSK 1478/06, że powoływana przez Sąd ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji.... stanowiła podstawę do przyznawania równoważnika na zasadach dla policjantów jak i wskazywała właściwy organ do rozpatrzenia żądania emeryta policyjnego w sytuacji braku przesłanek zawartych w art. 1 pkt 1 k.p.a. . Art. 97 ust. 5 ustawy o Policji wskazujący sposób rozstrzygania spraw w formie decyzji administracyjnej między innymi z zakresu równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego (art.91 ust. 1) ma wyłącznie zastosowanie do kręgu osób wskazanych przez ustawodawcę to jest policjantów. Rozciąganie w aktualnym stanie prawnym rozstrzygania w formie decyzji administracyjnej, co do zgłaszanych wniosków przez emerytów i rencistów policyjnych nie znajduje uzasadnienia prawnego i stanowi naruszenie norm wyrażonych przez ustawodawcę w cytowanym wyżej przepisie. Wydając orzeczenie zawierające rozstrzygnięcie merytoryczne czy też umarzające postępowanie, na co wskazywał w uzasadnieniu wyroku Sąd, naruszono by przepisy o właściwości a tym samym zostałyby wypełnione przesłanki zawarte w art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy zauważyć, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaakceptowano pogląd, że uchylenie § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, niepołączone z cofnięciem dotychczas przyznanych uprawnień lub wygaśnięciem decyzji przyznających te uprawnienia, nie może być przyczyną wygaśnięcia decyzji o przyznaniu prawa do równoważnika pieniężnego. Przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, ani inne przepisy ustawy o Policji nie przewidują bowiem takiego skutku (wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2008 r., I OSK 953/07).

W sprawie niniejszej bezsporne jest, że decyzją z dnia 23 lutego 1998 r. przyznano J. S. prawo do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Wnioskiem z dnia 16 grudnia 2008 r. emerytowany funkcjonariusz Policji J. S. wystąpił do Komendanta Powiatowego Policji w Ż. o wypłacenie należnego równoważnika pieniężnego za lata 2006 -2008 wraz z odsetkami. Wywodził, iż należnego mu świadczenia został bezprawnie pozbawiony w 2006 r. i to w sytuacji, gdy została wydana i nadal obowiązuje decyzja przyznająca mu równoważnik pieniężny. Kwestią sporną pozostaje natomiast forma, w jakiej organ powinien był rozpoznać wniosek skarżącego w sytuacji, gdy przepisy § 8 i 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca z 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego zostały uchylone przez § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz.U z 2005 r. nr 266 poz. 2246). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zajął stanowisko, że powinno to nastąpić w formie decyzji, podczas gdy Komendant Powiatowy Policji w Ż. wywodzi w skardze kasacyjnej, że właściwą formą odpowiedzi na wniosek skarżącego było pismo w sposób obszerny i wyczerpujący objaśniające stanowisko organu w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w sprawie niniejszej podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, że właściwą formą odpowiedzi na wniosek J. S. powinna być decyzja administracyjna. Obowiązek wydania decyzji w sprawie niniejszej wynika z art. 104 § 1 k.p.a. zgodnie, z którym organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba, że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Skoro zatem w poprzednim stanie prawnym przed nowelizacją z dnia 28 grudnia 2005 r. sprawy dotyczące przyznania równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego były załatwiane w formie decyzji administracyjnego to również po tej nowelizacji wniosek w tym zakresie powinien był załatwiony w formie decyzji administracyjnej. Trafnie przy tym zauważył, Sąd I instancji, że gdy organ stwierdzi, że brak jest podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, czyli zachodzi bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, to ma obowiązek wydać decyzję o umorzeniu postępowania (art. 105 § 1 k.p.a.). Wbrew temu, co sugeruje wnoszący skargę kasacyjną uchylenie przepisów § 8 i § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca z 2002 r. nie powoduje też, że sprawa dotycząca równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego przestała być sprawą administracyjną.

Trafnie przy tym Sąd I instancji uznał, że skoro przepisy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji odsyłają w zakresie uprawnień mieszkaniowych emerytów policyjnych do zasad przewidzianych dla funkcjonariuszy pozostających w służbie to tym samym organem właściwym do rozpoznania wniosku emeryta policyjnego odnoszącego się do stosunku prawnego w zakresie spraw mieszkaniowych jest organ właściwy do rozpoznania wniosku czynnego funkcjonariusza (§ 9 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r.).

Należy przy tym podzielić pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, że postępowania organu, które miało miejsce w sprawie niniejszej nie można pogodzić wynikającą z art. 8 k.p.a. zasadą działania organów w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa. Brak podjęcia przez organ decyzji, która rozstrzygnęłaby o jego prawie do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego lub też ewentualne wydanie decyzji o umorzeniu sprawy z jego wniosku jako bezprzedmiotowego pozbawiło skarżącego ochrony prawnej wynikającej z prawa do możliwości zaskarżenia podjętego w sprawie rozstrzygnięcia. W takiej sytuacji należy uznać, że skarżący miał uzasadnione podstawy, aby zaskarżyć bezczynność organu w tym względzie do sądu administracyjnego. Udzielenie skarżącemu jedynie informacji wyjaśniającej stanowisko organu w przedmiotowej sprawie, gdy istniały przesłanki do wydania decyzji administracyjnej było rażącym naruszeniem powołanego wyżej art. 104 § 1 k.p.a.

Tym samym na nieuzasadnione należało uznać podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia wskazanych przepisów ustawy o Policji, o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) oraz § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego.

Z powyższych względów skoro skarga kasacyjna okazała się być oparta na nieusprawiedliwionych podstawach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku o jej oddaleniu.