II SAB/Gl 128/24 - Postanowienie

Data orzeczenia	2024-07-30	
Data wpływu	2024-06-19	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach	
Sędziowie	Tomasz Dziuk /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Skarżony organ	Inspektor Nadzoru Budowlanego	
Treść wyniku	Odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935;  art. 58 par. 3 pkt 6; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Dziuk po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. w przedmiocie instalacji centralnego ogrzewania p o s t a n a w i a odrzucić skargę.	
Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 kwietnia 2024 r. M. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R.

w sprawie instancji centralnego ogrzewania w budynku wielorodzinnym położonym przy ul. [...] w R., domagając się rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym oraz zasądzenia na jej rzecz rekompensaty.

W odpowiedzi na skargę organ nakreślił przebieg dotychczasowego postępowania oraz wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 – dalej k.p.a.), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:

1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);

2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

Według art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się:

1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;

2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.

Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekle prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje przewlekły.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skarżąca nie wystąpiła przed wniesieniem skargi z ponagleniem do organu wyższego stopnia na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R., tj. do Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy z takim ponagleniem skarżąca wystąpiła dopiero po wniesieniu skargi pismem z dnia 24 kwietnia 2024 r. Za takie ponaglenie zdaniem Sądu nie można natomiast uznać pisma skarżącej z dnia 14 kwietnia 2024 r., które wpłynęło do organu w dniu 15 kwietnia 2024 r., bowiem pismo to zostało potraktowane przez organ II instancji jako skarga złożona w trybie art. 227 ustawy k.p.a.

Oznacza to, że skarżąca składając niniejszą skargę do sądu administracyjnego nie wyczerpała przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia.

Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.