Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia O. D. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 sierpnia 2024 r. sygn. akt II SA/Lu 917/23 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi O. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] sierpnia 2023 r., nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji w sprawie stypendium sportowego postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie.

Zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2024 r., sygn. akt II Sa/Lu 917/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu sprawy ze skargi O. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] sierpnia 2023 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji w zakresie wniosku skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku: działając na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej "P.p.s.a.", w pkt 1 pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania, zaś w pkt 2 działając na art. 225 P.p.s.a nakazał zwrot skarżącemu kwoty 100 zł tytułem uiszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że odpis sentencji wyroku doręczono skarżącemu w dniu [...] lutego 2024 r. Wniosek skarżącego z dnia [...] lutego 2024 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku zawierał braki formalne w postaci braku podpisu pisma. Uwzględniając wytyczne zawarte w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2024 r., sygn. akt II GZ 317/24, skarżący został ponownie wezwany do podpisania wniosku o uzasadnienie wyroku w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. WSA podkreślił, że załączony do pisma z dnia [...] lutego 2024 r. wniosek (skan) opatrzony podpisem "[...]" nie mógł być potraktowany jako prawidłowo sporządzony wniosek o uzasadnienie wyroku, gdyż nie został podpisany podpisem elektronicznym (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. I FPS 2/21). Ponowne wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o uzasadnienie wyroku doręczono w dniu [...] sierpnia 2024 r. za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej. Termin do uzupełnienia braków wniosku upływał z dniem [...] sierpnia 2024 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił wskazanego braku formalnego wniosku z dnia [...] lutego 2024 r. Jednocześnie, w ocenie Sądu, również odpowiedź pełnomocnika skarżącego z dnia [...] sierpnia 2024 r. nie stanowi uzupełnienia braku wniosku o sporządzenie uzasadnienia. WSA wskazał, że wniosek o uzasadnienie wyroku, którego skan nadesłano za pośrednictwem ePUAP w załączeniu do pisma z dnia[...] lutego 2024 r. został opatrzony podpisem samego skarżącego i jest on datowany na dzień [...] lutego 2024 r. Tymczasem pełnomocnictwo dla J. D. (ojca skarżącego) do działania w niniejszej sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącego zostało udzielone w dniu [...] lutego 2024 r., zaś jego wpływ do akt sprawy odnotowano w dniu [...] marca 2024 r. W tym stanie sprawy należało uznać, że pismo z dnia [...] sierpnia 2024 r. nadesłane przez J. D., nie rodzi skutku w postaci uzupełnienia braku formalnego wniosku z dnia [...] lutego 2024 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W pierwszej kolejności WSA podkreślił, że oświadczenie zawarte w treści pisma z dnia [...] sierpnia 2024 r. o dalszym popieraniu wniosku uzasadnienie wyroku nie zastępuje czynności technicznej, jaką jest złożenie podpisu pod tym wnioskiem w postaci elektronicznej. Po drugie, podmiotem uprawnionym do dokonania tej czynności był wyłącznie skarżący, bowiem na dzień złożenia wniosku z dnia [...] lutego 2024 r. J. D. nie posiadał umocowania do działania w imieniu skarżącego w rozpoznawanej sprawie.

W tym stanie rzeczy WSA wniosek skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jako obarczony brakiem formalnym, którego, strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, pozostawił bez rozpoznania za podstawę przyjmując art. 49 § 2 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył pełnomocnik skarżącego, wnosząc o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

W orzecznictwie podkreśla, że wezwanie do uzupełnienia braków pisma powinno być tak jasne i niedwuznaczne, aby u strony, do której zostało skierowane, nie powstała wątpliwość co do przedmiotu wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści. Dlatego też, gdy wezwanie do usunięcia braków formalnych pisma budzi wątpliwości co do treści, nie można z tego wyprowadzać skutków niekorzystnych dla strony. Innymi słowy, niezachowanie któregokolwiek z tych wymagań pozbawia wezwanie sankcji (zob. postanowienie SN z dnia 9 czerwca 1999 r., III RN 6/99, OSNP 2000, Nr 9, poz. 343).

Wskazać należy, że po pierwsze wezwanie musi być doręczone uprawnionemu podmiotowi, po drugie, wezwanie powinno zawierać precyzyjne określenie jakie braki formalne mają być uzupełnione i w jaki sposób oraz w jakim terminie ma to nastąpić, po trzecie, musi zawierać precyzyjne określenie skutków nie uzupełnienia żądanych braków. Tylko wezwanie spełniające powyższe warunki powoduje, że z momentem jego doręczenia rozpoczyna się bieg terminu ustawowego do uzupełnienia braków formalnych pism. Brak któregokolwiek z wskazanych powyżej elementów wezwania czyni je bezskutecznym i sprawia, że strona powinna zostać ponownie wezwana do uzupełnienia braków formalnych.

Tymczasem w realiach niniejszej sprawy Sąd pierwszej instancji, formułując wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku, nie zastosował się w pełni do wskazanych wymogów.

Przypomnieć należy, że wezwaniem z dnia [...] sierpnia 2024 r. (k. 92 akt sądowych) w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 sierpnia 2024 r. sekretariat Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwał pełnomocnika skarżącego do podpisania wniosku o uzasadnienie wyroku - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o uzasadnienie wyroku bez rozpoznania.

Przechodząc do treści samego wezwania, Sąd, co już wskazano, winien mieć na uwadze, iż jest ono kierowane do osoby, która nie jest profesjonalnym pełnomocnikiem. W konsekwencji należy uznać, że z tak sformułowanego wezwania nie wynika jasno kto, w jakim charakterze i w jakim zakresie został wezwany do podpisania wniosku. Dopiero z treści uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia z dnia 28 sierpnia 2024 r. wynika, że podmiotem uprawnionym do dokonania czynności w postaci podpisania wniosku w okolicznościach niniejszej sprawy był wyłącznie skarżący.

W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji ponownie rozpoznając sprawę winien wystosować odpowiednie wezwanie do pełnomocnika skarżącego, które będzie spełniało wymogi, o których mowa powyżej.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.