drukuj    zapisz    Powrót do listy

6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz, Administracyjne postępowanie, Wojewoda, Oddalono skargę kasacyjną, II OSK 3988/19 - Wyrok NSA z 2020-06-10, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II OSK 3988/19 - Wyrok NSA

Data orzeczenia
2020-06-10 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-12-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Agnieszka Wilczewska - Rzepecka /sprawozdawca/
Grzegorz Czerwiński /przewodniczący/
Teresa Zyglewska
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II SA/Go 203/19 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 2019-09-04
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302 art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędziowie sędzia NSA Teresa Zyglewska sędzia del. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] "[...]" w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 4 września 2019 r., sygn. akt II SA/Go 203/19 w sprawie ze skargi [...] "[...]" w G. na decyzję Wojewody L. z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z 4 września 2019 r., sygn. akt II SA/Go 203/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, po rozpoznaniu sprawy ze skargi [...] "[...]" w G. na decyzję Wojewody [...] z [...] stycznia 2019 r., nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego i obiektu parkingowego przy ul. [...], ul. [...] i ul. [...], dz. nr [...] i [...], obręb nr [...] w G., oddalił skargę.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła [...] "[...]" w G., zaskarżając go w całości.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

a) naruszenie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez oddalenie skargi, pomimo że ziściła się podstawa do jej uwzględnienia z uwagi na naruszenie prawa (co stanowiło zarzut przed sądem I instancji), polegającego na tym, że

– [...] Konserwator Zabytków w Z. postanowieniem z [...] października 2018 r. wznowił (na wniosek skarżącej) postępowanie administracyjne, zakończone decyzją z [...] maja 2018 r. w sprawie dotyczącej udzielenia firmie [...] S.A. zezwolenia na usunięcie 6 drzew z gatunku głóg (w związku z czym organ uznał, że [...] jest stroną), a ponadto pismem z [...] listopada 2018 r. zawiadomił [...] jako stronę o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz pouczył o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i żąda,

– po czym decyzją z [...] grudnia 2018 r. [...] Konserwator Zabytków odmówił uchylenia decyzji z [...] maja 2018 r. z przyczyn formalnych, tj. z uwagi na to, że [...] nie jest stroną, czym naruszył prawo strony do wzięcia udziału w sprawie (co stanowiło zarzut przed sądem I instancji), a wskutek czego decyzja Starosty K. (utrzymana przez Wojewodę [...]) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę nie mogła być wydana,

b) naruszenie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 7 i 77 k.p.a. poprzez oddalenie skargi, pomimo że ziściła się podstawa do jej uwzględnienia, wskutek zaniechania wzięcia pod uwagę przez sąd I instancji, że Starosta K.wydając decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego (w ślad za nim Wojewoda [...]) nie odnieśli się w rozstrzygnięciu sprawy w sposób kompleksowy do poprzednich rozstrzygnięć Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Z., podjętych w celu zapewnienia konieczności zachowania ścisłej ochrony konserwatorskiej nad terenem objętym inwestycją (co stanowiło zarzut przed Sądem I instancji), a mianowicie:

1) Minister Kultury w postanowieniu z [...] grudnia 2003 r. (L.dz. [...]) utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z [...] sierpnia 2003 r. w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw i LPG ze sklepem i myjnią,

2) Minister Kultury w decyzji z [...] kwietnia 2004 r. (l.dz. [...]) stwierdził nieważność postanowienia nr [...] [...] Konserwatora Zabytków w Z. z [...] października 2002 r., l.dz. [...] (K), uzgadniającego projekt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw, myjni i budynku stacyjnego na terenie działek nr [...] i [...],

3) Wojewódzki Konserwator Zabytków w Z. w postanowieniu z [...] maja 2005 r., [...], odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw ze sklepem (a następnie Minister Kultury w postanowieniu z [...] października 2005 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Z. z [...] maja 2005 r., [...]),

4) Minister Kultury uprzednio nie wyraził zgody na wybudowanie budynku Netto bis o funkcjach galerii handlowej w miejscu objętym inwestycją. Skarżąca kasacyjnie nie posiada odpisu decyzji Ministra Kultury, jednakże przesyła w załączeniu uprzednio złożony graficzny projekt inwestycji [...] (odpis decyzji zapewne znajduje się w aktach sprawy Konserwatora Zabytków). Reasumując, skoro uprzednio Minister Kultury nie wyraził zgody na inwestycję – budowę budynku handlowego, to tym bardziej nie wyraziłby zgody na budowę galerii handlowej, a w tym na wycięcie drzew pod galerię.

W związku z powyższym, skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na jej rzecz od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano m.in., że jeżeli konserwator zabytków stoi na stanowisku, że skarżącej kasacyjnie nie przysługuje status strony, to nie powinien wydawać uprzednio postanowienia o wznowieniu postępowania. Natomiast w ocenie skarżącej kasacyjnie przysługuje jej status uczestnika postępowania w sprawie dotyczącej budowy przedmiotowego budynku handlowo-usługowego i obiektu parkingowego, a więc jej pominięcie prowadzi do wydania decyzji z naruszeniem prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie 1) naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie i 2) naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Należy dodać, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, co oznacza, że strona wnosząca ten środek odwoławczy, zarzucając naruszenie konkretnych przepisów prawa w określonej formie, sama wyznacza obszar kontroli kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny bierze zaś pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, której przesłanki zostały określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., a która nie zachodzi w tej sprawie.

Zarzuty skargi kasacyjnej sprowadzają się do kwestionowania przez skarżącą kasacyjnie rozstrzygnięcia sądu wojewódzkiego mimo prowadzonego (i zakończonego) postępowania nadzwyczajnego, dotyczącego decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z [...] maja 2018 r. udzielającej inwestorowi zezwolenia na usunięcie sześciu drzew z gatunku głóg.

Przede wszystkim, zgodnie z art. 35 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu ze wskazanymi tam przepisami oraz jego kompletność, w tym posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń. Powyższe oznacza, że wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę jest następstwem nie tylko złożenia wymaganych przez prawo dokumentów, ale też stwierdzenia przez organ, na ich podstawie, że zachodzą wynikające z prawa materialnego przesłanki do uwzględnienia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1954/17, LEX nr 2 687 274).

Jak wynika z akt administracyjnych, teren inwestycji zlokalizowany jest na obszarze zespołu urbanistyczno-krajobrazowego miasta G., wpisanego do rejestru zabytków pod nr [...] i [...], co oznacza, że zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami prowadzenie robót budowlanych na tym obszarze wymagało uzyskania pozwolenia [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Decyzją z [...] listopada 2018 r. organ ten udzielił pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie budynku handlowo-usługowego oraz obiektu parkingowego w G. Decyzja ta uzyskała walor ostateczności i jak słusznie wskazał sąd wojewódzki, wszczęcie postępowania wznowieniowego, którego przedmiotem była ww. decyzja, nie stanowiło przeszkody dla uwzględnienia w niniejszym postępowaniu zawartego w niej stanowiska organu. Ponadto, decyzją z [...] maja 2018 r., do której odnosi się wprost pierwszy zarzut skargi kasacyjnej, [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków wyraził zgodę na wycięcie drzew na działce ewid. nr [...]. Wobec tej decyzji toczyło się postępowanie wznowieniowe, które nie doprowadziło do jej usunięcie z obrotu prawnego, ponieważ decyzją z [...] grudnia 2018 r. organ ten odmówił jej uchylenia.

Ponieważ postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jest ściśle określone przepisami Prawa budowlanego, decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter związany, a nie uznaniowy. W razie spełnienia wskazanych w niej przesłanek, organ ma obowiązek wydać decyzję o pozwoleniu na budowę. Tak też uczyniły organy w tej sprawie, a sąd wojewódzki prawidłowo ocenił wydane przez nie rozstrzygnięcia. Nie ma bowiem wątpliwości, że inwestor przedstawił wszystkie niezbędne opinie, uzgodnienia, czy pozwolenia (także na wezwanie organu), a projekt budowlany był zgodny ze wskazanymi w art. 35 Prawa budowlanego przepisami. Subiektywna ocena skarżącej kasacyjnie, że którekolwiek z niezbędnych do wydania pozwolenia na budowę rozstrzygnięć jest niezgodne z przepisami prawa (nawet mimo zakończonej kontroli w trybie nadzwyczajnym), nie może prowadzić do podważenia zgodnej z prawem decyzji.

W odniesieniu, natomiast, do drugiego zarzutu skargi kasacyjnej, stwierdzić należy, że jest on niezrozumiały. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, a więc nie może uczynić przedmiotem rozpoznania innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2020 r., sygn. akt I FSK 1403/19, LEX nr 3010157). Posługując się pojęciem "granic sprawy" ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2019 r., sygn. akt II FSK 712/17, LEX nr 2641642).

W niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja Wojewody [...] z [...] stycznia 2019 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego i obiektu parkingowego przy ul. [...], ul. [...] i ul. [...], dz. nr [...] i [...], obręb nr [...] w G., a więc to rozstrzygnięcie (w zakresie podmiotu, przedmiotu oraz podstawy prawnej i faktycznej) zakreśliło granice przeprowadzanego postępowania sądowego. Wskazane w skardze kasacyjnej decyzje, dotyczące np. inwestycji polegającej na budowie stacji paliw, myjni i budynku stacyjnego, nie były przedmiotem kontroli ani też nie mieściły się w granicach sprawy, zainicjowanej skargą skarżącej kasacyjnie, a więc nie mogły zostać wzięte pod uwagę przez sąd przy wydawaniu rozstrzygnięcia.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw i na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) orzekł jak w wyroku.

Skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 182 § 2 p.p.s.a.



Powered by SoftProdukt