Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura (spr.), , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2012 r. sprawy ze skargi K. D. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; oddala skargę

Skarżący K. D. w dniu [...] marca 2011r. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. W uzasadnieniu wskazał, iż w dniu [...] marca 2011r. zawarł związek małżeński z obywatelką Polski E.S. i zamierza mieszkać razem z żoną w Polsce. Cudzoziemiec nadmienił, iż ma już gwarancję pracy w swoim zawodzie.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2011r. nr [...] odmówił udzielenia cudzoziemcowi wnioskowanego zezwolenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji stwierdził, iż okoliczności przedmiotowej sprawy oraz materiał dowodowy (wywiad środowiskowy, zeznania cudzoziemca i E.S. oraz R.B.) uzasadniają stwierdzenie, iż zawarcie przez aplikującego związku małżeńskiego z obywatelką polską miało na celu obejście przepisów o udzielaniu cudzoziemcom zezwolenia na zamieszkanie na terytorium Polski. Organ przedstawił przepisy prawa mające zastosowanie w rozpatrywanej sprawie oraz szczegółową ocenę zeznań składanych w toku postępowania wyjaśniającego a także ustalenia dokonane podczas wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez funkcjonariuszy Placówki Straży Granicznej w J.

W odwołaniu od powyższego rostrzygnięcia cudzoziemiec wniósł o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, podnosząc m.in., iż małżeństwo z E. S. jest zgodne i szczęśliwe.

W wyniku rozpatrzenia odwołania, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] listopada 2011r. nr [...] orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Wojewody [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, treść przepisów mających zastosowanie w sprawie oraz odniósł się do zasadniczych zarzutów odwołania. W ocenie organu II instancji małżonkowie nie realizują nałożonych na nich obowiązków wynikających z faktu zawarcia związku małżeńskiego oraz nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego. Udzielone przez nich informacje na temat faktów wspólnego życia świadczą o wzajemnej nieznajomości mimo formalnego pozostawania w związku małżeńskim. Szef Urzędu wskazał, że małżonkowie podczas składania zeznań w sprawie nie byli zgodni co do istotnych okoliczności, które ich dotyczą, a rozbieżności w zeznaniach były znaczące. Organ odwoławczy podkreślił, że materiał dowodowy zebrany w sprawie bazujący na dwóch przesłuchaniach cudzoziemca, jego żony i jej konkubenta oraz na wywiadzie środowiskowym świadczy o tym, iż przedmiotowy związek małżeński ma charakter biznesowy, tzn. cudzoziemiec ma osobisty interes w zalegalizowaniu swojego pobytu w Polsce, państwie członkowskim Unii Europejskiej, aby mieć ułatwiony dostęp do rynku pracy w N., gdzie przebywa rodzina cudzoziemca. Reasumując organ stwierdził, że małżeństwo cudzoziemca zawarte zostało w celu obejścia przepisów prawa.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa poprzez nielogiczne i tendencyjne ukierunkowanie oceny okoliczności i faktów z całkowitym pominięciem zasad doświadczenia życiowego. Ponadto wskazał na brak wszechstronnego i obiektywnego wyjaśnienia okoliczności oraz nie wzięcie pod uwagę szeroko pojętego interesu społecznego a w tym i interesu osobistego małżonków. Skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu ze zdjęć oraz o dopuszczenie dowodu z oświadczeń sąsiadów na okoliczność wspólnego zamieszkiwania małżonków. Rozwijając motywy skargi skarżący oraz jego żona, działająca jako pełnomocnik w sprawie, podnosili argumenty mające przemawiać za szczerością ich uczucia, szczęśliwym, wspólnym pożyciu małżeńskim. Podkreślili, że obecnie mieszkają razem, a kłopoty z mieszkaniem ma bardzo wiele małżeństw. Podobnie bardzo wiele małżeństw podaje rozbieżne informacje na temat swoich upodobań i zainteresowań, co można zauważyć, np. w quizach telewizyjnych.

W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie Sąd zauważa, iż skarżący poza przedstawieniem stanu faktycznego sprawy i opisaniem swojej sytuacji życiowej nie wskazuje naruszenia, których przepisów organ się dopuścił. W związku z tym Sąd wyjaśnia, iż w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny I instancji rozstrzyga sprawę w granicach sprawy administracyjnej, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie sądu administracyjnego granicami skargi oznacza m.in., że sąd ma obowiązek rozpatrzyć sprawę rozstrzygniętą zaskarżoną decyzją z punktu widzenia zgodności z prawem całego postępowania administracyjnego, a podstawę orzekania przez ten sąd stanowi cały materiał dowodowy zgromadzony przez organy administracji w toku całego prowadzonego w danej sprawie postępowania, gdyż zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy.

Zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2006r. Nr 234, poz. 1694 ze zm.) zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który jest małżonkiem obywatela polskiego.

Jednakże organ prowadzący postępowanie o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony z wniosku cudzoziemca będącego małżonkiem obywatela polskiego, stosownie do zapisu art. 55 ust 1 ustawy o cudzoziemcach ustala, czy związek małżeński nie został zawarty w celu obejścia przez cudzoziemca przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Jednocześnie ustawodawca wymienia w tym przepisie okoliczności, które jeżeli występują, mogą wskazywać na zawarcie małżeństwa w celu obejścia przepisów ustawy. Należą do nich, m.in.: niewypełnianie prawnych obowiązków wynikających z zawarcia małżeństwa (art.55 ust.1 pkt 2 ustawy), brak wspólnego zamieszkiwania (art.55 ust 1 pkt 3 ustawy), brak wspólnego języka zrozumiałego dla obojga (art.55 ust.1 pkt 4 ustawy), czy niezgodność co do dotyczących ich danych i innych istotnych okoliczności, które ich dotyczą ( art. 55 ust 1 pkt 6 ustawy) .

Na podstawie bowiem art. 57 ust. 1 pkt 4 cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli podstawą ubiegania się o zezwolenie jest zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem polskim (...), a związek małżeński został zawarty w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

Dokonując literalnej wykładni powołanego przepisu podkreślić należy, iż użycie przez ustawodawcę określenia "odmawia się udzielenia zezwolenia" nie nasuwa wątpliwości, iż mamy do czynienia z obowiązkiem wydania decyzji o określonej treści w przypadku zaistnienia określonych w nim przesłanek. Przy orzekaniu na gruncie tego przepisu organ nie dysponuje swobodą w zakresie kwalifikacji skutków zdarzenia, określaną jako "uznanie administracyjne". Dla oceny legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia zasadnicze znaczenie ma zatem ustalenie, czy w niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki z dyspozycji omawianego przepisu. O treści rozstrzygnięcia wprost rozstrzyga bowiem przepis prawa materialnego. W związku z tym zasada, iż przy rozstrzyganiu sprawy należy uwzględnić słuszny interes strony jeżeli nie stoi on na przeszkodzie interesowi społecznemu, doznaje istotnego ograniczenia.

Strony pozostają w sporze de facto w zakresie ustaleń stanu faktycznego w sprawie i wynikających z tego konsekwencji prawnych. W ocenie organu w pełni uzasadnione jest twierdzenie, iż związek małżeński skarżącego ma jedynie charakter formalny i nie uzasadnia udzielenia zgody na zamieszkiwanie na terytorium RP. W ocenie skarżącego natomiast, wbrew ustaleniom organu jego małżeństwo z E. S. to normalne, kochające się małżeństwo.

Dokonując oceny prezentowanych w sprawie stanowisk, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie rozpoznającym sprawę uznał, iż organy administracyjne orzekające w sprawie ustaliły stan faktyczny w sposób wszechstronny i prawidłowy, a wyciągnięte na podstawie poczynionych ustaleń wnioski w pełni uzasadniały podjętą decyzję.

Jak wynika z akt sprawy i zebranego materiału dowodowego skarżący we wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony z dnia [...] marca 2011r. wskazał na fakt zawarcia związku małżeńskiego z E. S. w dniu [...] marca 2011r. Jako miejsce aktualnego i zamierzonego pobytu wskazał lokal przy [...], gdzie jego żona posiada stałe zameldowanie.

W dniach [...] kwietnia 2011r. funkcjonariusze Placówki Straży Granicznej w J. przeprowadzając wywiad środowiskowy w miejscu zamieszkania cudzoziemca wraz z żoną, tj. w [...], ustalili, że cudzoziemiec nie przebywa pod wskazanym adresem, jego żona nie zna danych personaliów męża ani jego rodziny, wie, że pracuje w K., ale nie wie w którym hotelu, w mieszkaniu nie ujawniono wspólnych rzeczy należących do małżonków, a o ich małżeństwie nie wiedzą ani jej konkubent, ani dzieci ani sąsiedzi. Podczas wywiadu środowiskowego ustalono również, że w lokalu o powierzchni 50,8 m2 mieszka E. S., jej matka w podeszłym wieku R. K. oraz konkubent żony cudzoziemca – R. B. Skarżący mieszka w K., gdzie pracuje a powodem ich wspólnego niezamieszkiwania jest odległość między K. a S. Podczas dokonywania czynności przez funkcjonariuszy cudzoziemiec miał przebywać w R. z wujem a wrócić do Polski [...] kwietnia 2011r. Cudzoziemiec był w mieszkaniu E. S. kilka razy na chwilę. Małżonkowie szukają lokalu w K., gdzie mogliby wspólnie zamieszkać. Żona cudzoziemca jest rozwódką, ma dwóch synów w wieku [...] lat, utrzymuje się z renty w wys. [...] zł i emerytury matki w wys. [...] zł. Dzieciom nie powiedziała o małżeństwie z obawy przed ich reakcją. Oświadczyła, że zakończy życie w konkubinacie z R. B., gdyż nie chce się on rozwieść z żoną. Małżonkowie posługują się językiem polskim i niemieckim, który cudzoziemiec zna w stopniu słabym. W mieszkaniu nie ujawniono osobistych rzeczy wnioskującego ani wspólnych zdjęć. E. S. nie wiedziała, czy mąż odbył służbę wojskową, gdzie jest ubezpieczony; nie chciała podać numeru telefonu do męża. Poznali się w K. latem roku 2010 podczas prezentacji garnków w hotelu S. w K., utrzymywali kontakt telefoniczny, spotykali się w 3-miesięcznych odstępach podczas wizyt cudzoziemca w Polsce w K. i J. Zapytana o dane personalne męża, E. S. nie potrafiła podać imienia ani nazwiska, znała zaledwie rok jego urodzenia, nie wskazała miejsca urodzenia, imion rodziców ani rodzeństwa oraz ich wieku, wykształcenie męża określiła jako "chyba średnie", nie wiedziała, czy mąż ma oszczędności, w hotelu miał zarabiać ok. [...] zł. Nie posiada żadnych zdjęć męża, nawet ślubnych. Z rodziny małżonka jego żona zna jedynie wuja M., który był na ich ślubie. E. S. oceniła, że pomiędzy nią a mężem układa się bardzo dobrze, zamierzają pozostać w Polsce, gdzie mąż będzie kontynuował naukę języka polskiego.

Konkubent żony cudzoziemca R.B., przebywający w mieszkaniu przy [...], był zaskoczony, iż jego konkubina zawarła związek małżeński z jakimś mężczyzną. Stwierdził, iż w mieszkaniu mieszka tylko on z E. S. - od ok. 1,5 roku. Są szczęśliwą parą, ich relacje są bardzo dobre.

Analiza treści protokołów zeznań złożonych przez małżonków w dniu [...] kwietnia 2011r. pozwala stwierdzić, że małżonkowie nie mają o sobie wiedzy, rozbieżności w zeznaniach są znaczące, a treść zeznań odnoszących się do ich codziennego życia nawzajem się wyklucza. Zeznania te potwierdzają wcześniejsze dane uzyskane przez funkcjonariuszy Straży Granicznej w toku wywiadu środowiskowego, który w myśl art.75 k.p.a. należy traktować jak jeden z dowodów w sprawie. Dla przykładu E. S. stwierdziła, że poznała męża "w ubiegłym roku jesienią, chyba we wrześniu", tj. 7 miesięcy przed przesłuchaniem, tymczasem jej mąż oświadczył, że poznał żonę ok. rok wcześniej "był to miesiąc luty", tj. 14 miesięcy wcześniej. Cudzoziemiec barwnie opisał zaręczyny, tymczasem jego żona stwierdziła, że oświadczyn nie było. Po ślubie małżonkowie zjedli obiad w restauracji z ok. 6 gośćmi i rozstali się - żona pojechała do domu, a mąż do K., a następnie do B. Od czasu ślubu małżonkowie spotkali się raz, pod Urzędem Miasta w S. - na początku kwietnia. Mąż mieszka u wujka w B., pomaga mu w prowadzeniu restauracji. Aplikujący nie chciał zamieszkać z żoną do czasu uregulowania jej spraw rodzinnych, tj. umieszczenia matki w podeszłym wieku w domu spokojnej starości, tymczasem E. S. oświadczyła, że wraz z mężem zamierza podjąć zatrudnienie w hotelu C. w K. z zakwaterowaniem, a matka ma mieszkać razem z nimi. Żona strony nie chce mówić matce, że wyszła za mąż, bo nie podobałoby się jej to, że mąż jest młodszy. Małżonkowie nie znają swoich rodzin poza wujem cudzoziemca zamieszkałym w B. E S stwierdziła, że mąż widział przelotem jej matkę, a aplikujący poznał syna żony. W ostatni weekend przed przesłuchaniem mąż przyjechał z B. i zabrał żonę do K., skąd oboje pojechali nazajutrz na przesłuchanie do W.; skarżący zeznał natomiast, że żona dołączyła do niego w K. Jego zdaniem z okna pokoju żony widać parking i sklepy, zaś jego żona oświadczyła, że z okna widać tylko śmietnik i dwa świerki. Mąż stwierdził, że jego hobby to gotowanie, czytanie książek, oglądanie filmów, jego ulubiona potrawa to pierogi i żurek. Małżonka oświadczyła, że mąż nie ma zainteresowań, lubi spaghetti i potrawy mączne.

Przesłuchany jako świadek w sprawie w dniu [...] czerwca 2011r. R. B. oświadczył, że żył z E. S. w konkubinacie przez okres 2 lat - od czerwca 2009r. do czerwca 2011r. w jej mieszkaniu przy [...]. Obecnie nie utrzymuje kontaktów ze swoją przyjaciółką i nie zamierza tworzyć z nią związku w przyszłości. O małżeństwie konkubiny z cudzoziemcem dowiedział się od funkcjonariuszy Straży Granicznej podczas oględzin mieszkania. Świadek nigdy nie widział cudzoziemca, nie wie nic odnośnie jego kontaktów z E. S. Gdy odszedł od niej zapytał, czy wyszła za mąż za cudzoziemca, na co ona odpowiedziała, że nie, bo mogłaby mieć z tego powodu problemy i musiałaby go zameldować. Świadek wskazał jako przyczynę rozstania rozdrażnienie jej nerwowym zachowaniem w ostatnich czterech miesiącach. Konkubina, po rozstaniu, chciała aby wrócił, ale R. B. definitywnie odmówił, nic odpowiada na jej SMS-y z zaczepkami.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, organy obu instancji należycie zebrały i właściwie oceniły materiał dowodowy wskazując przy tym, jakie okoliczności uznano za udowodnione oraz jakie ustalenia legły u podstaw wydanej decyzji.

Ujawnione w wyjaśnieniach małżonków rozbieżności dotyczą wielu istotnych, by nie powiedzieć podstawowych kwestii dotyczących ich życia. Nieznajomość nawet ogólnej sytuacji rodzinnej ani podstawowych danych personaliów męża i jego rodziny, rozbieżności, co do wiedzy o wykształceniu małżonków, źródeł ich dochodów, co do codziennego życia, uprawniały Szefa Urzędu do przyjętej w decyzji oceny, że małżeństwo cudzoziemca zostało zawarte w celu obejścia przepisów ustawy o cudzoziemcach w zakresie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Słuszność podjętego rozstrzygnięcia potwierdza także okoliczność, że cudzoziemiec nie zamieszkiwał z żoną, gdyż faktu tego nie potwierdził ani wywiad środowiskowy ani zeznania małżonków ani zeznania byłego konkubenta żony skarżącego. Podczas czynności dokonywanych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej E. S. oświadczyła, że mąż był w jej mieszkaniu kilka razy na chwilę. Okoliczności tych cudzoziemiec nie potwierdził. Podczas rozprawy w dniu 15 maja 2012r. w WSA skarżący oświadczył do protokołu, iż nigdy nie był przed ślubem w mieszkaniu żony, pojawił się w nim pierwszy raz po ślubie, ale nie pamięta kiedy, prawdopodobnie miesiąc, półtora temu. Skarżący stwierdził, że zameldował się w mieszkaniu żony w marcu a następnie wymeldował w dniu [...] kwietnia 2011r. Z zaświadczenia wynika, że zameldował się na okres od 3 marca 2011r. do [...] kwietnia 2011r., zaś wniosek w sprawie złożył [...] marca 2011r. Ponownie cudzoziemiec zameldował się w dniu [...] listopada 2011r., po czym meldunki ponawiał co ok. 3 miesiące. Podczas przesłuchania w postępowaniu administracyjnym mającego miejsce w dniu [...] kwietnia 2011r. E. S. stwierdziła, że mąż widział przelotem jej matkę i poznał jej syna. Podczas rozprawy przed Sądem skarżący oświadczył natomiast, że matkę żony poznał dopiero w maju 2011r. Rozbieżności dotyczą także kwestii samego poznania małżonków i zaręczyn (E. S. oświadczyła, że takowych nie było podczas gdy cudzoziemiec dokładnie je opisał). Trudno powyższe rozbieżności usprawiedliwić wyłącznie stresem, są one zbyt znaczące. Nie bez znaczenia dla oceny, czy przedmiotowe małżeństwo jest tylko formalne pozostaje fakt, iż podczas rozprawy sądowej skarżący mówiąc o swojej żonie tytułował ją “Pani Ewa", co nie mieści się w konwencji rzeczywistych relacji między kochającymi się ludźmi i w ocenie Sądu potwierdza wnioski organu zawarte w decyzji. Podobnie niezrozumiała jest okoliczność wysyłania wiadomości tekstowych przez E. S. do byłego konkubenta z prośbami o ponowny związek, skoro jak twierdzi, zaczęła nowe szczęśliwe życie u boku kochającego męża. Wątpliwe są również częste rozmowy telefoniczne małżonków, skoro nie posługiwali się językiem zrozumiałym dla obojga. E. S. podczas postępowania odwoławczego (pismo z dnia [...].07.2011r.) stwierdziła, że mąż nie zna polskiego, tylko m. i trochę n. Ona sama zaś oświadczyła, że zna trochę języka n., wskazuje to jednakże, że stopień znajomości języka wspólnego dla obojga nie był wystarczający do prowadzenia rozmów, zwłaszcza telefonicznych. Doświadczenie życiowe nakazuje także z pewną ostrożnością wierzyć w gorące i nagłe uczucie dojrzałej kobiety pozostającej w aktualnym i kontynuowanym aż do czerwca 2011r. związku z konkubentem R. B., czego dowodzi treść jego zeznań i pośrednio treść notatki urzędowej z dnia [...] maja 2011r. sporządzonej w toku postępowania przed organem I instancji. Powyższe dowodzi, że wyjaśnienia żony cudoziemca są w tej mierze niewiarygodne. Uzasadnione wątpliwości wzbudza także to, że zaraz po ślubie, o którym nie wiedział nikt z rodziny żony cudzoziemca, świeżo poślubieni małżonkowie zjedli z kilkoma gośćmi obiad i rozjechali się każde w swoją stronę. Słusznie organ zauważył, że zaangażowanie w sprawę małżeństwa rodziny cudzoziemca z B., zwłaszcza wujka I. D., u którego mieszkał i faktycznie pracował skarżący wskazują, że przedmiotowy związek małżeński ma charakter biznesowy. Cudzoziemiec ma osobisty interes w zalegalizowania swojego pobytu w Polsce, państwie członkowskim Unii Europejskiej, aby mieć ułatwiony dostęp do rynku pracy w R.

Konkludując uznać należy, że organ w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, przeprowadzając konieczne czynności wyjaśniające i ustosunkowując się do dokonanych na ich skutek ustaleń. Analiza akt oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wskazuje dowolności w ustaleniach faktycznych, niekorzystnej, pozbawionej logiki rozumowania interpretacji zebranego w sprawie materiału dowodowego, czy też jak wskazywał skarżący wybiórczego traktowania zgromadzonego materiału dowodowego. Same gołosłowne twierdzenia skarżącego i jego żony nie mogą świadczyć o ich wspólnym pożyciu, skoro fakty i okoliczności zebrane w toku postępowania tego nie potwierdziły. Przemawiają natomiast za tym, iż małżeństwo zostało zawarte w celu obejścia przepisów prawa i nie uzasadnia udzielenia zgody na zamieszkanie na czas oznaczony.

Prawidłowości oceny materiału dowodowego dokonanej przez organ nie może zmienić okoliczność, że małżonkowie aktualnie posiadają (jak się okazuje) zdjęcia ślubne, ponieważ mógł je posiadać i im podarować ktoś z uczestników ślubu. Nie przeczy temu również to, że cudzoziemiec od lata 2011r. bywa w mieszkaniu żony, a od [...] listopada 2011r. dokonuje w nim meldunków. Nie można także uznać za trafny argument skargi, że w toku przesłuchania przed organem cudzoziemiec, który nie znał języka polskiego mógł nie rozumieć pytań i stąd rozbieżności w jego zeznaniach, ponieważ był on przesłuchany w obecności tłumacza. Była to osoba, której ufał i był to świadek na ślubie i pełnomocnik cudzoziemca w postępowaniu administracyjnym.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. Nr 270) orzekł, jak w sentencji wyroku.